Ogloszenia Ogloszenia Ogloszenia Ogloszenia Ogloszenia
Telefony

Gazetka parafialna:

drukuj

r____aniec.jpg - 672x449

„Proszę weźcie znów ufnie do rąk koronkę różańca, odkrywając na nowo w świetle pisma świętego jego przeogromną moc”.
(św. Jan Paweł II)

13 października Nabożeństwo Fatimskie-17.30

Różaniec, Msza Św.-około 19.00, procesja

 

Nabożeństwa Różańcowe-codziennie 17.30

 

&

UROCZYSTOŚĆ ODPUSTOWA

Ks. Proboszcz

W tym roku uroczystość odpustową z racji Święta Narodzenie NMP obchodziliśmy w niedzielę 14 września. W tym dniu podczas wszystkich Mszy św. kazania głosił ks. Mikołaj Szczygieł. Przewodniczył również sumie w asyście ks. Proboszcza i ks. Krzysztofa. Była to również okazja dla Parafian do podziękowania ks. Mikołajowi za trzy letnią posługę w naszej wspólnocie parafialnej. Przed procesją wokół Kościoła przedstawiciele tutejszej Parafii w naszym imieniu wyrazili wdzięczność wręczając symboliczne wiązanki kwiatów. Tak się składa, że Święto Podwyższenia Krzyża Świętego przypada właśnie na dzień 14 września, dlatego poprosiłem sumistę, aby poświęcił odrestaurowaną „Kalwarię” znajdującą się na bocznej ścianie naszego Kościoła. W skład zespołu odnowionej „Golgoty” wchodzą: Chrystus Ukrzyżowany, stojąca z lewej strony krzyża Matka Boża Bolesna, w środkowej części klęcząca i obejmująca Krzyż Chrystusa Św. Maria Magdalena i stojący z prawej strony Ukrzyżowanego Św. Jan Apostoł.

Ks. Mikołaj pozostawił nam duchowe dary w postaci sprawowanych sakramentów świętych, odprawianych nabożeństw, głoszenia Słowa Bożego,katechizacji, opieki nad ministrantami, lektorami, młodzieżą i Parafialnym Klubem Sportowym. Otrzymaliśmy także materialne dary wdzięczności dla naszego Kościoła: nowy mszał rzymski, podstawę pod mszał oraz kustodię do przechowywania w tabernakulum Ciała Pańskiego w postaci dużej hostii umieszczanej w monstrancji na czas wystawienia Najświętszego Sakramentu lub procesji eucharystycznej.

od-ks.Miko__aja-2.jpg - 160x106od-ks.Miko__aja1.jpg - 106x160

Zaś nasz dar materialny prosimy potraktować jako pomoc w zdobywaniu kolejnych stopni naukowych. Za wszystko dziękujemy ks. Mikołajowi staropolskim „Bóg zapłać”,  polecamy się Jego modlitewnej pamięci i zapewniamy również o modlitwie  z naszej strony, zapraszamy w nasze progi przy każdej możliwej okazji.  Wśród parafian i gości podczas sumy modlili się z nami Państwo Małgorzata  i Ryszard rodzice ks. Mikołaja, którego ks. Biskup Ordynariusz Roman Pindel skierował na studia z zakresu prawa kanonicznego na Uniwersytecie Papieskim Świętego Jana Pawła II w Krakowie, jak również i rodzice nowego wikariusza ks. Krzysztofa Państwo Jadwiga i Edward.

&

Wspomnienie

MP

Dnia 16 września br. zmarł śp. ks. Tadeusz Mucha –salwatorianin. Nasz parafianin, kolega wielu lipniczan ze szkoły Podstawowej, ministrantów, a także grupy muzycznej z Lipnika działającej w latach osiemdziesiątych.  Dla wielu Parafian, żywe są jeszcze wspomnienia z prymicji ks. Tadeusza.  Kiedy to zebrali się pod jego domem rodzinnym i dzieci w strojach krakowskich otoczyły go wieńcem z zieleni i kwiatów i w gronie swojej rodziny i licznych parafian, przemierzył w procesji drogę do lipnickiej świątyni, w której jego życie duchowe wzrastało od najmłodszych lat.  Ks. Tadeusz, podczas Mszy św. prymicyjnej w Lipniku 2003 rok.  Jesteśmy pełni podziwu, dla księdza Tadeusza, że w tak krótkim życiu ( zmarł w wieku 39 lat), pozostawił po sobie tak wiele śladów swego oddania i służby Bogu i ludziom. (Parafianie) .

1mucha.jpg - 160x1172a-mucha.jpg - 116x160

Ks. Tadeusz Mucha urodził się 24 października 1975 roku w Bielsku-Białej. Jak napisał w swoim życiorysie, z dnia 14 czerwca 1995 roku, stan jego zdrowia po urodzeniu był na tyle poważny, że został ochrzczony w szpitalu przez księdza kapelana. Wychowywał się w rodzinie Wiesława i Marii zd. Malinowskiej. Ma, trzy lata starszego brata, Jarosława. Do Szkoły Podstawowej oraz Liceum Ogólnokształcącego uczęszczał w rodzinnej miejscowości. W tym okresie udzielał się jako ministrant, lektor i członek grupy muzycznej w parafii p.w. Narodzenia NMP w Bielsku-Białej Lipniku. Jak możemy przeczytać w jego curriculum vitae, od 1988 roku aktywnie uczestniczył w spotkaniach Salwatoriańskiego Ośrodka Powołań. Do sakramentu bierzmowania ks. Tadeusz przystąpił w dniu 28 października 1989 roku w parafii p.w. Narodzenia NMP w Bielsku-Białej Lipniku. Od dzieciństwa ks. Tadeusz zmagał się z licznymi problemami zdrowotnymi, które znacząco wpłynęły na jego dalsze życie. W tym czasie budził się w nim głos powołania i kiedy pozytywnie zaliczył egzamin dojrzałości w 1995 roku, złożył podanie o przyjęcie do nowicjatu Towarzystwa Boskiego Zbawiciela. Z dokumentu tego, napisanego w dniu 14 czerwca 1995 roku, dowiadujemy się, że Tadeusz swoją decyzję przemyślał i przemodlił w czasie siedmioletniej aktywności w rekolekcjach i dniach skupienia prowadzonych przez Salwatorianów. Wiele mówi nam o Tadeuszu opinia ks. Proboszcza rodzinnej parafii, wystawiona w dniu 12 czerwca 1995 roku. Podkreślał w niej pobożność oraz duże zaangażowanie Tadeusza w grupie ministrantów i lektorów oraz założonej przez niego grupie muzycznej. Nowicjat rozpoczął on w dniu 7 września 1995 roku w Trzebini. Po roku ks. Andrzej Drogoś – magister nowicjatu, w swojej opinii z dnia 11 czerwca 1996 roku podkreślił cechę, która była stałym motywem opinii kleryka Tadeusza w czasie jego formacji nowicjackiej i seminaryjnej. Radosne i otwarte usposobienie - jego znak rozpoznawczy i istotny element budujący wspólnotę.  Już w tym okresie przełożeni zauważyli jego liczne zdolności muzyczne i artystyczne, którymi dzielił się ze współbraćmi. Pierwszą profesję zakonną złożył w dniu 14 września 1996 roku w Trzebini. Po ukończeniu formacji w nowicjacie rozpoczął studia seminaryjne w Bagnie w dniu 11 października 1996 roku. W Wyższym Seminarium Duchownym także dał się poznać jako dusza towarzystwa i człowiek utalentowany muzycznie. Aktywnie angażował się w kleryckim zespole muzycznym Vox Nostra oraz innych kołach charytatywnych. W czasie studiów filozoficzno-teologicznych w Bagnie ks. Tadeusz dzielnie zmagał się z nękającymi go chorobami. W lipcu 1998 roku przeszedł on operację oczu. Mimo tych trudności i przeciwności rozwijał on swoje liczne uzdolnienia. Kolejne opinie wychowawców dają nam możliwość dostrzeżenia kleryka Tadeusza jako radosnego i pełnego optymizmu i zapału alumna chętnie dzielącego się swoimi talentami: muzycznym, malarskim i aktorskim. Profesję wieczystą złożył w Bagnie, w dniu 8 września 2000 roku, na ręce ks. Prowincjała Bogdana Giemzy. Święcenia diakonatu przyjął 29 czerwca 2002 roku w Trzebini z rąk bpa Jana Szkodonia. O jego dużym zaangażowaniu w dzieło powołań świadczy fakt aktywnego włączenia się w przeprowadzenie serii rekolekcji Salwatoriańskiego Ośrodka Powołań w dniach 7 lipca – 3 sierpnia w Krakowie. Na mocy dekretu z dnia 11 maja 2002 roku dk. Tadeusz Mucha udał się 25 lipca 2002 roku do Albanii, gdzie do 6 marca 2003 roku odbywał swoją praktykę duszpasterską. Tam zrodziło się jego powołanie misyjne. Święcenia kapłańskie przyjął w dniu 24 maja 2003 roku w Trzebini z rąk kard. Franciszka Macharskiego. Już podczas swojej praktyki złożył podanie z prośbą o skierowanie go po święceniach prezbiteratu do pracy duszpastersko-misyjnej w Albanii. Przełożeni odpowiedzieli pozytywnie na Jego prośbę i na mocy dekretu, dnia 31 maja 2003 roku, został on przeniesiony do wspólnoty Bilaj w Albanii. Niestety ponownie dały znać o sobie Jego poważne problemy zdrowotne. tego w liście, z dnia 29 maja 2004 roku, ks. Tadeusz zwrócił się z prośbą o zgodę na powrót do Polski i podjęcie leczenia. Skutkiem tych perturbacji zdrowotnych został on przeniesiony do Dobroszyc, gdzie podjął w dniu 1 lipca 2004 roku obowiązki katechety, a od 1grudnia 2004 roku wikariusza w parafii p.w. Św. Jadwigi Śląskiej. W tym okresie rozpoczął on również kurację w klinice we Wrocławiu. Od 1 lipca 2006 roku ks. Tadeusz został przeniesiony do Barda Śląskiego, gdzie podjął obowiązki kapelana w klasztorze Sióstr Urszulanek. Po sześciu latach, na mocy dekretu z dnia 29 maja 2012 roku, powierzono mu funkcję duszpasterza Ruchu Młodzieży Salwatoriańskiej i przeniesiono go do domu zakonnego w Dobroszycach. W następnych latach, mimo coraz bardziej pogarszającego się stanu zdrowia, aktywnie uczestniczył w pracach apostolatu RMS. Od 1 lipca 2014 został przeniesiony do domu zakonnego w Trzebnicy, gdzie przebywał aż do śmierci. Ks. Tadeusz Mucha zmarł w dniu 16 września 2014 roku w godzinach porannych w Trzebnicy.

Odszedł do Pana w 39 roku życia,  11 roku kapłaństwa i 18 roku życia zakonnego.

wykorzystano tekst: www. diecezja.bielsko.pl

&

pks1.jpg - 600x337pks2.jpg - 160x120pks3.jpg - 120x160pks3.jpg - 160x152

Budzimy się po wakacjach…

Ks. Krzysztof

Ktoś kiedyś powiedział, że nie lubimy zmian, bo każda zmiana zrzuca nas z pozycji eksperta i na nowo każe stać się uczniem. I pewnie w tym stwierdzeniu jest sporo prawdy, bo oto nagle coś (lub ktoś) co było nam doskonale znane i bliskie staje się dla nas jakby obce. Jednak równocześnie trzeba się zgodzić, że ten kto się zatrzymał, z czasem musi pozostać w tyle. Ta zasada równie dobrze sprawdza się w technice czy informatyce, co w życiu duchowym. Stąd powoli chcemy przebudzić się po wakacyjnej przerwie, niczym niedźwiadki z zimowego snu, i z nowym zapałem, radością i pomysłami rozpocząć formację duchową w czasie spotkań parafialnych grup młodzieżowych. Święty Paweł często stwierdza, że wspólnota Kościoła jest jak ludzki organizm, nie może funkcjonować bez poszczególnych części. To wyjątkowe stwierdzenie, bo pokazuje nam, że każdy z nas jest potrzebny aby Kościół „był zdrowy’. Jednak pewne części organizmu są istotniejsze od pozostałych. I jak nie sposób wyobrazić sobie parafii bez róż różańcowych, tak można powiedzieć, że spośród grup młodzieżowych najważniejszą są ministranci i lektorzy. To oni w imieniu wspólnoty, posługują w czasie Najświętszej Ofiary, czyli uobecnienia Krzyżowej Ofiary Chrystusa. Przynoszenie przez nich darów chleba i wina do ołtarza, staje się obrazem daru, jaki każdy z nas przynosi Chrystusowi.

Spotkania formacyjne Liturgicznej Służby Ołtarza odbywają się w soboty. LEKTORZY – 8.30; MINISTRANCI – 9.00; KANDYDACI NA MINISTRANTÓW – 9.30.
Równie ważną rolą jest śpiew w czasie liturgii. Stąd spotkania Scholi Parafialnej odbywają się w niedziele o godzinie 10.00 i stanowią element przygotowania do dobrego przeżywania Mszy Świętej.
W piątkowe wieczory, ok. godziny 18.45 (po Mszy Świętej) gromadzi się Młodzież Oazowa. W czasie spotkań rozważa teksty Pisma Świętego, porusza kluczowe problemy dotyczące wiary (i nie tylko). Młodzież często sama wychodzi z propozycją tematów spotkań oraz modli się przez wspólny śpiew.

Spotkania Liturgicznej Służby Ołtarza, Scholi Parafialnej oraz Młodzieży Oazowej odbywają się w salce parafialnej.
Dodatkowo w poniedziałki o godz. 15.30 w domu Sióstr Szkolnych de Notre Dame odbywają się spotkania Dzieci Maryi. W czasie spotkań dzieci przez zabawę i śpiew poznają życie i cnoty Matki Bożej oraz w praktyce starają się zrozumieć słowa: „przez Maryję do Jezusa”.
Wyjątkową rolę w wychowaniu młodzieży naszej parafii pełni Parafialny Klub Sportowy. W przemowie do delegatów europejskich komitetów olimpijskich obradujących w Rzymie, papież Franciszek stwierdził, że „sport to zgoda, więc musi łączyć, a nie dzielić. Uprawianie sportu pobudza do zdrowego przezwyciężenia samego siebie i własnych egoizmów, wyrabia ducha poświęcenia, jeśli ma dobre podstawy, sprzyja wolności w relacjach międzyludzkich, przyjaźni, poszanowaniu reguł”.
Zajęcia Parafialnego Klubu Sportowego prowadzą: p. Halina Jakóbiec, p. Dariusz Nowacki, p. Tomasz Kręcichwost, p. Dariusz Reczko i Ryszard Łuba. Zajęcia odbywają się w budynku Szkoły Podstawowej: 8.00 – 9.00 piłka nożna kl. III – IV SP; 9.00 – 10.30 siatkówka SP; 10.30 – 12.00 siatkówka gimnazjum i szkoła średnia; 12.00 – 13.30 piłka nożna kl. V – VI SP.
Inauguracja sezonu parafialnych klubów Sportowych działających na terenie diecezji Bielsko-Żywieckiej odbyła się w sobotę 13.09 w Hałcnowie. Spotkanie rozpoczął wspólną modlitwą ks. proboszcz Jerzy Wojciechowski. Po uroczystym rozpoczęciu, odbył się turniej Tenisa stołowego, w którym nasi gimnazjaliści uplasowali się na czołowych pozycjach.
Dla młodzieży gimnazjalnej, rok upłynie również pod przygotowaniami do sakramentu Bierzmowania. W ramach przygotowań uczniowie I klasy gimnazjum powinni nauczyć się Katechizmu Bierzmowanych. Uczniowie II klasy gimnazjum poza znajomością Katechizmu powinni uczestniczyć w każdy I CZWARTEK MIESIĄCA we Mszy Świętej o godzinie 18.00 (od 17.00 – 18.00 możliwość skorzystania przez nich z sakramentu Pokuty i Pojednania) oraz w spotkaniu modlitewnym po  Mszy Świętej. Uczniowie klas III w ramach bezpośredniego przygotowania do Bierzmowania będą uczestniczyć w spotkaniach w I czwartek miesiąca oraz w jeden wyznaczony czwartek w miesiącu w salce katechetycznej. Każdy kandydat do Bierzmowania powinien w klasie I, II lub III odprawić również nabożeństwo 9 pierwszych piątków. Bierzmowanie III klas gimnazjum odbędzie się w czerwcu 2015 roku. Na I czwartek października zapraszamy także tych, którzy z jakichś przyczyn nie przyjęli tego sakramentu w czasie nauki w gimnazjum. Takie osoby powinny indywidualnie zgłosić się do ks. Krzysztofa.
W Orędziu na Światowy Dzień Misji (10.10.1981) Święty Jan Paweł II nauczał: „Rodzice słowem i przykładem życia są pierwszymi katechetami swoich dzieci. W tym oddziaływaniu – niech mi wolno będzie to podkreślić – modlitwa powinna zajmować pierwsze miejsce”.Gorąco zachęcamy rodziców, by przypominali swoim dzieciom, że Kościół jest wspólnotą, a jako wspólnota musi rodzić się ze spotkania z drugim człowiekiem. Serdecznie zapraszamy do udziału i zaangażowania we wszystkich grupach dziecięco-młodzieżowych działających w naszej parafii.

&

r____aniec2.jpg - 160x99

 

Ożywić różaniec…

Ks. Adam

Zwyczaj odmawiania różańca jest bardzo dawny. Jednak w obecnej formie ustalił się dopiero w XV wieku. Ujęto w 15 tajemnic treści zaczerpnięte z Ewangelii i wiary Kościoła, podzielono na pięć tajemnic radosnych, pięć tajemnic bolesnych i pięć chwalebnych. Ten stan rzeczy trwał do 16 października 2002 roku kiedy to św. Jan Paweł II zaproponował czwartą część różańca – tajemnice światła tak było do roku 2002. Różaniec jest jedną z najpopularniejszych modlitw wiernych Kościoła Katolickiego. Łączy ze sobą medytację scen ewangelicznych z Pozdrowieniem Anielskim. Łączy Słowo Boże z praktyką życia chrześcijańskiego. Jest łatwy chociaż wymaga skupienia i poświęcenia, uspokaja i wycisza, stanowiąc jednocześnie, dostępny właściwie dla każdego, wstęp do dojrzałej medytacji. Chcąc zachęcić do pogłębionego zaangażowania w modlitwę różańcową spróbujemy ożywić na nowo praktykę tworzenia Róż Żywego Różańca. Parafialna wspólnota Żywego Różańca jest jednostką autonomiczną, tzn. wspólnoty parafialne nie łączą się w struktury ogólnokrajowe, czy światowe. . Żywy Różaniec założony w 1826 r. przez Marię Paulinę Jaricot, zatwierdzony przez papieży i poddany jurysdykcji zakonu dominikańskiego, w formie dzisiejszej ustalony już wcześniej przez papieża – dominikanina św. Piusa V, składa się z czterech części: radosnej, bolesnej i chwalebnej i światła oraz z dwudziestu tajemnic wiary, objawionych w Ewangelii i dotyczących życia, śmierci i chwały Jezusa i Maryi. Zgodnie z Ceremoniałem Żywego Różańca obowiązującym w Polsce, który opracowany został przez ojca Szymona Niezgodę OP (dominikanina) w roku 1977 dla uczczenia stulecia objawień Matki Bożej w Gietrzwałdzie, zatwierdzony przez Prymasa Polski, Stefana kardynała Wyszyńskiego Żywym Różańcem kieruje Rada, którą tworzą zelatorzy, czyli kierownicy, wszystkich róż, w naszej parafii niestety ta Rada działa szczątkowo. W skład każdej róży wchodzi 20 osób zobowiązujących się do codziennego odmawiania 1 dziesiątka różańca z rozważeniem wyznaczonej na dany miesiąc tajemnicy różańca. Raz w miesiącu Żywy Różaniec dokonuje zmiany tajemnic różańcowych. Może przy tej okazji zacytuję mały fragment z Ceremoniału Żywego Różańca:

1. ŻYWY RÓŻANIEC oznacza:

a) Życie według Ewangelii, która jest fundamentem i źródłem życia chrześcijańskiego. Różaniec jest modlitwą ewangeliczną, ponieważ zawiera Modlitwę Pańską i Pozdrowienie Anielskie oraz ewangeliczne tajemnice naszego odkupienia. Z tego też powodu Różaniec nazywamy streszczeniem lub zbiorem najważniejszych prawd Ewangelii,

b) Życie wiarą, nadzieją i miłością; należeć bowiem do Żywego Różańca znaczy – wierzyć w istnienie Boga i wierzyć Bogu, który przemawia, ufać Bogu i w Jego dzieło zbawienia oraz kochać Boga, a w Bogu i dla Boga – ludzi,

c) Oznacza jakby elektrownię duchową, która zasila wiernych mocą Bożą i pobudza ich do czynu apostolskiego, czyli do praktycznej działalności apostolskiej, jak praca wśród ubogich, chorych, rodzin wielodzietnych, rodzin alkoholików, zaniedbanych religijnie i moralnie, dbałość o dom Boży, o szaty liturgiczne, krzewienie cnót moralnych, zwłaszcza czynnej miłości bliźniego i sprawiedliwości społecznej itd.,

d) Żywy Różaniec jest jakby niezdobytą twierdzą obronną, albowiem broni jednostkę, rodzinę i społeczeństwo przed śmiercią duchową, mianowicie przed ateizmem i laicyzmem, przed indyferentyzmem religijnym, przed zepsuciem obyczajów, zwłaszcza w życiu małżeńskim i rodzinnym, przed alkoholizmem itp.,

e) Żywy Różaniec składa się z żywych róż. Każda róża posiada dwadzieścia osób, z których każda odmawia codziennie jeden dziesiątek Różańca, czyli jedną tajemnicę, połączoną z rozważaniem. W ten sposób odmawiany jest w róży codziennie cały Różaniec – dwadzieścia tajemnic. Jest to jakby wieniec różany składany u stóp Królowej.

We wspomnianym ceremoniale ujęte zostały obowiązki członków Żywego Różańca. Warto zauważyć, że nie jest to coś ponad siły normalnie funkcjonującego wiernego. Nawet przy pełnym zaangażowaniu w codzienne życie można te obowiązki w pełni realizować.Obowiązki członków Żywego Różańca według Ceremoniału Żywego Różańca: 1. Zasadniczym obowiązkiem jest zapisanie imienia w Księdze i odmawianie codziennie jednego dziesiątka Różańca.
2. Udział w miesięcznej zmianie tajemnic różańcowych (kto sześć razy z własnej winy opuści nabożeństwo, należy go wykreślić).

3. Częste przystępowanie do sakramentów świętych oraz udział w procesjach maryjnych.
4. Rozszerzanie czci Maryi przykładem życia i działalnością apostolską.5. Odważne stawanie w obronie wiary i Kościoła na wzór św. Dominika.
6. Udział w pogrzebie zmarłego członka Żywego Różańca oraz w modłach za spokój jego duszy.

Członkowie Żywego Różańca mogą dostąpić odpustu zupełnego, pod zwykłymi warunkami, na mocy specjalnego przywileju Stolicy Apostolskiej osiem razy w roku, mianowicie: w dniu przyjęcia do Żywego Różańca, Narodzenia Pana Jezusa (25 XII),  Ofiarowania Pańskiego (2 II), Zwiastowania Najświętszej Maryi Pannie (25 III), Zmartwychwstania Pańskiego (zgodnie z kalendarzem liturgicznym), Wniebowzięcia Matki Bożej (15 VIII), w święto Królowej Różańca świętego (7 X),  oraz Niepokalanego Poczęcia Maryi (8 XII).

Plan ramowy odnowienia Róż Żywego Różańca w naszej parafii:

1.Zelatorzy do końca października przedstawią w kancelarii parafialnej aktualne listy członków Róż.
2.Chętnych do członkostwa w Różach prosimy o zgłoszenia w zakrystii do końca października.
3.Odnowimy Żywe Róże wśród dzieci i młodzieży.
4.Założymy i zaktualizujemy Księgę Żywego Różańca.
5.Organizowane będą systematyczne, comiesięczne spotkania formacyjne z okazją do wymiany tajemnic różańcowych w I sobotę miesiąca – pierwsze spotkanie 4 października: 7.00 Msza św., Nabożeństwo Pierwszych Sobót, Różaniec, Konferencja.

Różaniec  Październik 2014 r____aniec3.jpg - 160x58

1.X – środa Klasa III a

2.X – czwartek Gimnazjum

3..X – piątek Honorowa Straż NSPJ

4.X – sobota Róże Różańcowe

5.X – niedziela Kapłan

6.X – poniedziałek Krąg Biblijny

7.X – wtorek Klasy II

8.X – środa Akcja Katolicka

9.X – czwartek Gimnazjum

10.X – piątek Lektorzy i ministranci

11.X – sobota Siostry Zakonne

12.X – niedziela Kapłan

13.X – poniedziałek Nabożeństwo Fatimskie

14.X – wtorek Klasa IV a

15.X – środa Klasa III b

16.X – czwartek Apostolstwo Dobrej Śmierci

17.X – piątek Dzieci Maryi

18.X – sobota Zespół Charytatywny

19.X – niedziela Kapłan

20.X – poniedziałek Gimnazjum

21.X – wtorek Klasa IV b

22.X – środa Klasa III c

23.X – czwartek Dzieci Maryi

24.X – piątek Młodzież oazowa

25.X – sobota Klasy V

26.X – niedziela Kapłan

27.X – poniedziałek Gimnazjum

28.X – wtorek Klasa IV c

29.X – środa Koło Przyjaciół Radia Maryja

30.X – czwartek Klasy VI

31.X – piątek Młodzież oazowa

&

Duch.JPG - 355x451

Duch Święty – Miłość i Dar

Krzysztof Jaskuła

Wielu autorów – wielkich świętych – zastanawiało się nad odpowiedzią na nurtujące ludzi wiary pytanie: kim jest Duch Święty, jakie jest Jego imię, jakie są Jego relacje z Ojcem i z Synem Bożym. Syntetyczną odpowiedź na powyższe pytania daje nam św. Jan Paweł II w ogłoszonej 28 lat temu encyklice DOMINUM ET VIVIFICANTEM:  „W swoim życiu wewnętrznym Bóg „jest Miłością” (por. 1 J 4, 8. 16), miłością istotową, wspólną trzem Osobom Boskim: miłością osobową jest Duch Święty jako Duch Ojca i Syna, dlatego „przenika głębokości Boże” (por. 1 Kor 2, 10) jako Miłość-Dar nie stworzony. Można powiedzieć, iż w Duchu Świętym życie wewnętrzne Trójjedynego Boga staje się całkowitym darem, wymianą wzajemnej miłości pomiędzy Osobami Boskimi, i że przez Ducha Świętego Bóg bytuje „na sposób” daru. Duch Święty jest osobowym wyrazem tego obdarowywania się, tego bycia Miłością*. Jest Osobą-Miłością, jest Osobą-Darem. Jest to niezgłębione bogactwo rzeczywistości i niewysłowione pogłębienie pojęcia Osoby w Bogu, które możemy poznać jedynie dzięki Objawieniu.Duch Święty, jako współistotny w Bóstwie Ojcu i Synowi, jest Miłością i Darem (nie stworzonym), z którego jakby ze źródła (fons vivus) wypływa wszelkie obdarowanie względem stworzeń (dar stworzony): obdarowanie istnieniem wszystkiego poprzez akt stworzenia, obdarowanie człowieka łaską poprzez całą ekonomię zbawienia. Napisze apostoł Paweł: „miłość Boża rozlana jest w sercach naszych przez Ducha Świętego, który został nam dany” (Rz 5, 5).” Nasz Ojciec Święty sięga w swej encyklice do źródeł myśli teologicznej zawartej w pismach dwóch świętych: pośrednio - Augustyna z Hippony i bezpośrednio Tomasza z Akwinu.Święty Augustyn w swoim dziele De Trinitate (O Trójcy Świętej) jeszcze przed św. Tomaszem z Akwinu wskazuje Miłość i Dar jako dwa „miana” Ducha Świętego: „I jeśli miłość, którą Ojciec miłuje Syna i Syn miłuje Ojca, w niewymowny sposób wyraża ich wzajemne udzielanie się, to cóż jest stosowniejszego nad to, żeby ten, który jest wspólnym Duchem ich obydwóch zwał się w ścisłym znaczeniu miłością? Oczywiście wierzymy i rozumiemy, że nie tylko Duch Święty jest miłością w Trójcy Świętej, ale nie bezpodstawnie przypisuje Mu się, jako Jemu właściwe miano Miłości (…) .” „Kiedy mówimy dar dawcy albo dawca daru, to tak jedno, jak drugie, wyraża wzajemne odnoszenie się. Zatem Duch Święty jest jakąś niewysłowioną wspólnotą (łac. communio) Ojca i Syna. I może właśnie dlatego posiada to imię, że można je stosować i do Ojca, i Syna, ponieważ jako imię własne wyraża to, co jest dla nich wspólne, bo i Ojciec, i Syn jest Duchem, i Ojciec, i Syn jest święty. Więc Duch Święty nazywa się Darem Ich Obu, żeby przez to imię, które Obu odpowiada, wyrażała się Ich wzajemna wspólnota.”Tą myśl rozwija św. Tomasz z Akwinu. Wielki Dominikanin podkreśla w „Summa theologiae”* („Sumie teologicznej”), iż zarówno Miłość jak i Dar są imionami własnymi Ducha Świętego: „Wyraz ‘miłość’ stosuje się istotowo i osobowo. Osobowo wzięty ten wyraz stanowi nazwę Ducha Świętego, podobnie jak ‘Słowo’ jest nazwą właściwą Syna Bożego.(…) ‘Miłość’ jest imieniem własnym Osoby (Ducha Świętego). ”„(…) Dar, o ile w Bogu oznacza Osobę stanowi imię własne Ducha Świętego, gdyż (…) pierwsze i najważniejsze, co w darze niesiemy to miłość, którą chcemy dla dobra bliźniego. Miłość więc stanowi pierwszy i podstawowy dar. (…) A ponieważ Duch Święty pochodzi (od Ojca i Syna Bożego) jako Miłość, jest więc pierwszym Darem.” Św. Jan Paweł II we wspomnianej wyżej encyklice uświadamia nam, iż „Dar i Miłość — to odwieczna moc samootwarcia się Trójjedynego Boga na człowieka i świat w Duchu Świętym.” Bóg umiłował świat (por. J 3,16), umiłował nas i zarazem oczekuje odwzajemnienia tej miłości: „Miłujcie przeto Pana, Boga swojego, i wiernie przestrzegajcie Jego praw, poleceń i nakazów po wszystkie dni”(Pwt 11,1). Wzywa nas również słowami św. Jana do miłości wzajemnej: „Umiłowani, miłujmy się wzajemnie, ponieważ miłość jest z Boga, a każdy, kto miłuje, narodził się z Boga i zna Boga. Kto nie miłuje, nie zna Boga, bo Bóg jest miłością” (1J 4,7-8).

 

&

Z kroniki Parafii Narodzenia Najświętszej Maryi Panny w Lipniku

 

Zachowana oryginalna pisownia. W miejscach trudny do rozszyfrowania wstawiono (…)

1911

W r 1911 parafianie polscy kupili w Krośnie dwa sztandary adamaszkowe: jeden czerwony z Matką Boską Częstoch. i św. Stanisławem biskupem Krak. za 600 k. drugi niebieski z Matką Boską szkaplerzną i św. Kazimierzem za 500 k.

&

Kącik Małego Parafianina

 

Roman Agnus

DLACZEGO...

W dzisiejszym naszym spotkaniu znów wrócimy do Litanii Loretańskiej ....Tym razem wyjaśnimy sobie zwrot, którym zwracamy się do Matki Bożej : PRZYBYTKU CHWALEBNY.

 

W Piśmie Świętym mianem przybytku najczęściej jest określana Świątynia Jerozolimska – miejsce, w którym mieszka Bóg. I tak Maryja jest przybytkiem, który Bóg wybrał sobie na mieszkanie. Jest Świątynią, w której zamieszkała Światłość: Jezus Chrystus. Jest pierwszą Świętą spośród wszystkich Świętych, Matką wcielonego Boga. Jezus jednakże zamieszkał w Maryi nie tylko na sposób cielesny, ale i duchowy. Nazywamy przecież Maryję „Niosąca Ducha”. Od momentu Zwiastowania, do śmierci i Zmartwychwstania swojego Syna, „Maryja zachowywała wszystkie te sprawy i rozważała je w swoim sercu” (Łk. 2,19).

k__cik1.jpg - 421x407

Aby dowiedzie się, jak powinniśmy odnosić się do naszych sąsiadów, przyjaciół i znajomych– BLIŹNICH, zrób tak: znajdź podane niżej litery na zewnętrznej części koła a litery znajdujące się pod nimi wpisz na linii. (Księga Wyjścia 20,17)

k__cik2.jpg - 471x213

Rozwiązania z podanym imieniem i nazwiskiem można składać w zakrystii w niedzielę 12 października, - po mszy świętej o 11.00 wylosujemy zwycięzcę!

&

POWOŁANI DO ŚWIĘTOŚCI (17)

Katecheza dla dorosłych

CZĘŚĆ II

Ks. Adam

Jeszcze kilka słów o udowodnieniu faktu bierzmowania. Przyjęcie bierzmowania udowadnia się w taki sam sposób jak przyjęcie chrztu. Kanon 894 dotyczący udowodnienia bierzmowania odsyła po prostu do przepisów kan. 876 o dowodzeniu chrztu. Tak więc do udowodnienia bierzmowania, jeśli to nie powoduje dla kogoś szkody, wystarcza stwierdzenie jednego wiarygodnego świadka albo potwierdzone przysięgą oświadczenie samego bierzmowanego, gdy przyjmował bierzmowanie jako dorosły. Udo­wodnieniu bierzmowania służy zapis w urzędowych księgach kościelnych. Dlatego też zaleca się – mówi o tym Instrukcja Konferencji Episkopatu Polski dotycząca sakramentu bierzmowania, aby każda parafia oraz każdy samodzielny ośrodek duszpasterski prowadził księgę bierzmowanych. Sprawę tę dosyć jednoznacznie precyzuje zapis w kanonie 895:  Kan. 895 - Nazwiska bierzmowanych należy zapisać w księdze bierzmowanych, przechowywanej w kurii diecezjalnej albo, gdzie tak zarządzi Konferencja Episkopatu lub biskup diecezjalny, w archiwum parafialnym, czyniąc wzmiankę o szafarzu, rodzicach i świadkach, miejscu i dacie. O udzielonym bierzmowaniu proboszcz powinien zawiadomić proboszcza miejsca chrztu, aby mógł dokonać adnotacji zgodnie z postanowieniem kan. 535, § 2. Wspomniany przez prawodawcę kanon 535 mówi o konieczności adnotacji w księdze ochrzczonych faktu bierzmowania oraz innych informacji, które mówią o zmianie statusu kanonicznego ochrzczonego – przede wszystkim zawarcia małżeństwa, przyjęcie święceń, czy złożenia wieczystych ślubów zakonnych. Właściwa księga bierzmowanych zawierać natomiast powinna imiona i nazwiska bierzmowanych, imię przyjęte przy bierzmowaniu, datę urodzenia, datę i miejsce chrztu, datę bierzmowania i nazwiska świadków i szafarza bierzmowania. Za prowadzenie takiej księgi jest odpowiedzialny przede wszystkim proboszcz. On też powinien zadbać o wpisanie bierzmowanych do księgi i o przesłanie do parafii chrztu odpowiedniej informacji – przy wpisie stwierdzającym fakt chrztu należy umieścić również potwierdzenie przyjęcia sakramentu bierzmowania. W przypadku nieobecności proboszcza, szafarz ma obowiązek osobiście albo przez inna osobę poinformować go jak najszybciej o udzieleniu bierzmowania. To zalecenie zawarte jest w kanonie 896 KPK. Jeszcze ciekawostka dotycząca Kościołów Wschodnich – w tych kościołach zasadą jest udzielanie łącznie chrztu i chryzmacji, dlatego w księgach dokonuje się adnotacji tylko wtedy, gdy chryzmacja nie została udzielona łącznie z chrztem – jest to adnotacja stwierdzająca nieudzielanie chryzmacji. W ten oto sposób zamykam część naszych katechez poświęconą sakramentowi bierzmowania. W następnej katechezie przejdziemy już do sakramentu eucharystii. Proponuje jeszcze w ramach zadania domowego odnaleźć imię naszego świadka bierzmowania, a może warto też sobie przypomnieć dla kogo jesteśmy my świadkami i jak spełniamy to zadania w praktyce.

&

MSZE ŚWIĘTEW NADZWYCZAJNEJ FORMIE RYTU RZYMSKIEGO

Październik Roku Pańskiego 2014 roku.

Kościół p. w. Narodzenia NMP, Lipnik, ul. ks. Brzóski 3

2 października (czwartek) – godz. 16:00 – Świętych Aniołów Stróżow, kl. 3;

3 października (piątek) – godz. 16:00 – Świętej Teresy od Dzieciątka Jezus, kl. 3;

4 października (sobota) – godz. 11:00 – św. Franciszka z Asyżu

5 października (niedziela) – godz. 15:15 – XVII Niedziela po Zesłaniu Ducha Świętego, kl. 2;

7 października (wtorek) – godz. 19:30 – Najświętszej Maryi Panny Różańcowej; o godz. 19:00 Godzinki ku czci Matki Bożej

12 października (niedziela) – godz. 15:15 –XVIII Niedziela po Zesłaniu Ducha Świętego, kl. 2;

18 października (sobota) – godz. 16:30 – Św. Łukasza Ewangelisty, kl. 2;

19 października (niedziela) – godz. 15:15 – XIX Niedziela po Zesłaniu Ducha Świętego, kl. 2;

20 października (poniedziałek) – godz. 19:15 – Św. Jana z Kęt, kl. 2;

26 października (niedziela) – godz. 15:15 – Uroczystość Chrystusa Króla, kl. 1;

28 października (worek) – godz. 19:15 – św. św. Szymona i Judy Tadeusza Apostołów, kl. 2;

kl. – klasa, oznacza rangę święta przed Mszą Święta o godz. 15.15 odmawiana jest Koronka do Bożego Miłosierdzia (o godz. 15.00).

MSZE ŚWIĘTE

W NADZWYCZAJNEJ FORMIE RYTU RZYMSKIEGO

Październik Roku Pańskiego 2014 roku.

Kościół p. w. Narodzenia NMP, Lipnik, ul. ks. Brzóski 3

  • 2 października (czwartek) – godz. 16:00 – Świętych Aniołów Stróżow, kl. 3;

  • 3 października (piątek) – godz. 16:00 – Świętej Teresy od Dzieciątka Jezus, kl. 3;

  • 4 października (sobota) – godz. 11:00 – św. Franciszka z Asyżu

  • 5 października (niedziela) – godz. 15:15 – XVII Niedziela po Zesłaniu Ducha Świętego, kl. 2;

  • 7 października (wtorek) – godz. 19:30 – Najświętszej Maryi Panny Różańcowej; o godz. 19:00 Godzinki ku czci Matki Bożej

  • 12 października (niedziela) – godz. 15:15 –XVIII Niedziela po Zesłaniu Ducha Świętego, kl. 2;

  • 18 października (sobota) – godz. 16:30 – Św. Łukasza Ewangelisty, kl. 2;

  • 19 października (niedziela) – godz. 15:15 – XIX Niedziela po Zesłaniu Ducha Świętego, kl. 2;

  • 20 października (poniedziałek) – godz. 19:15 – Św. Jana z Kęt, kl. 2;

  • 26 października (niedziela) – godz. 15:15 – Uroczystość Chrystusa Króla, kl. 1;

  • 28 października (worek) – godz. 19:15 – św. św. Szymona i Judy Tadeusza Apostołów, kl. 2;

 

 

  •  
    •  
      • kl. – klasa, oznacza rangę święta

      • przed Mszą Święta o godz. 15.15 odmawiana jest Koronka do Bożego Miłosierdzia (o godz. 15.00)