Ogloszenia Ogloszenia Ogloszenia Ogloszenia Ogloszenia
Telefony

Gazetka parafialna:

drukuj

 

roraty - 600x450

 

RORATY

poniedziałek – piątek 18.00

sobota 7.00

 

PAMIĄTKA JUBILEUSZU 1050 ROCZNICY CHRZTU POLSKI

Ks. Proboszcz

Równolegle z Jubileuszowym Rokiem Miłosierdzia trwającym w całym Kościele Powszechnym, obchodzimy w Polsce 1050 lecie chrztu naszej Ojczyzny. Okazujemy wdzięczność Bożej Opatrzności za ten wielki dar dla Polski i wszystkich pokoleń, które były przed nami, są obecnie i będą w przyszłości. Te obchody przeżywamy pod hasłem: „Gdzie chrzest tam nadzieja”. Jednym z symboli sakramentu chrztu jest woda. Prorok Ezechiel w imieniu Boga zwracał się do Narodu Wybranego takimi słowami: „Pokropię was czystą wodą i staniecie się czyści”(Ez 36,25). Należy je interpretować – jak powiedział Św. Jan Paweł II – jako zapowiedź nie tylko oczyszczenia z nieczystości sumienia, wyzwolenia od zła i grzechu, ale przede wszystkim narodzenia do nowego życia. Dokonuje się to w sakramencie chrztu przez trzykrotne polanie głowy wodą święconą oraz wypowiedzenie słów sakramentalnych: „Ja ciebie chrzczę w Imię Ojca i Syna i Ducha Świętego”. Wówczas to następuje najważniejszy moment w życiu każdego człowieka.

- Ochrzczony otrzymuje godność dziecka Bożego.

- Zostaje obmyty z grzechów i włączony do wspólnoty Ludu Bożego.

- Otrzymuje możliwość kontaktu z łaską Bożą w pozostałych sakramentach, świętego patrona, który razem z Aniołem Stróżem będzie się nim opiekował i rodziców chrzestnych, towarzyszy na drodze wiary.

- W końcu ochrzczony otrzymuje „niezatarte znamię”, które przypomina o jedynej przynależności do Jezusa, której mu nigdy Bóg nie odbierze.

Warto tutaj przywołać z naszej pamięci to wydarzenie, kiedy to Jan Paweł II w czasie wizyty w Wadowicach w swoim kościele parafialnym klęczał przy chrzcielnicy, przy której był ochrzczony. Dotykając jej z pewnością dziękował Bogu za swój chrzest, od którego „wszystko się zaczęło”.  Widzialną pamiątką w naszym Kościele po Roku Miłosierdzia pozostanie „Ściana Miłosierdzia”. Po 1050 rocznicy Chrztu Polski pozostanie pojemnik na wodę święconą, ustawiony w przedsionku Kościoła. Tam będzie można w każdej chwili odkręcić kranik i nalać święconej wody do odpowiedniego naczynia i zabrać do domu. Zbiornik jest opisany: „Woda Święcona”, a powyżej mniejszymi literami: „Milenium Chrztu Polski 966 – 2016”. Pod kranem jest ustawiona kropielnica, przede wszystkim po to, żeby rozlana święcona woda przy nabieraniu spływała do niej, a nie na posadzkę. Ta kamienna kropielnica ma swoją historię. Osiem lat temu, gdy rozpocząłem posługę w tutejszej Parafii, zauważyłem ją leżącą w trawie za murem okalającym Kościół. Po jakimś czasie pomyślałem sobie – przecież ten piaskowiec jest przesiąknięty wodą święconą przez lata a nawet wieki. Nie może tu leżeć i podzielić losu bezużytecznego gruzu. Został, więc stamtąd zabrany, były próby umycia go wodą pod ciśnieniem, które nie dały zadawalającego efektu. W końcu poprosiłem Pana Tadeusza Kalfasa, który odnawiał kamienny krzyż przed naszym Kościołem, aby tę kropielnicę zabrał do pracowni, oczyścił, uzupełnił większe ubytki i zaimpregnował. Wtedy jeszcze nie wiedziałem gdzie znajdzie swoje miejsce i że będzie jej przywrócone pierwotne przeznaczenie.  W naszej świątyni jak w każdej, przy drzwiach głównych i bocznych są umieszczone kropielnice z wodą święconą. Każdy chrześcijanin wchodząc do Domu Bożego i wychodząc z niego zawsze zanurza opuszki palców w wodzie święconej i czyni starannie znak krzyża na swoim ciele. Tym samym wyraża Bogu wdzięczność za otrzymaną na chrzcie godność dziecka Bożego. Jeszcze nie tak dawno w wielu polskich domach można było zobaczyć przy drzwiach wejściowych małe kropielnice. Dzisiaj należy to już do rzadkości. Jak pobożni Żydzi wchodząc do domu dotykali mezuzy (dosłowne tłumaczenie to odrzwia, futryna drzwi), czyli małego pudełeczka, pojemnika, albo naczynia wykonanego z drewna, metalu, kości lub szkła zawierającego zwitek pergaminu z fragmentem Biblii umieszczonego na framudze drzwi. Tak my powinniśmy się żegnać wodą święconą, przyzywając Opatrzności Bożej nad nami, kiedy wychodzimy z domu. Stąd moja propozycja, abyśmy zawiesili w naszych domach kropielnice, które będą upamiętniać przypadającą w tym roku 1050 Rocznicę Chrztu Polski. W zakrystii można nabyć miniaturę chrzcielnicy z Wadowic, która jest zarazem pojemnikiem do przechowywania wody święconej. Jak kropielnica, tak miniatura papieskiej chrzcielnicy mogą być dobrym pomysłem na prezent dla naszych bliskich z okazji Św. Mikołaja lub pod choinkę.

 

Chrzcielnica - 309x463

 &

Parafialna pielgrzymka do Wilna (3)

Maria Jarońska

Tego dnia czekała nas jeszcze wyprawa do oddalonych ok.30 km od Wilna - Trok, malowniczego miasteczka, będącego przed Wilnem stolicą Litwy. Troki leżą w otoczeniu pięciu jezior, największe z nich, to Galwe i Skajście, ale całe terytorium Pojezierza Trockiego to około trzydziestu dwóch jezior. Miasteczko liczy ok. 8 tys. mieszkańców i jest bardzo zróżnicowane kulturowo i narodowościowo - Litwini, Polacy, Rosjanie, Białorusini i Karaimi. Ci ostatni zostali sprowadzeni tutaj z Krymu, przez Księcia Witolda w XIV wieku i stanowią mniejszość etniczną i wyznaniową. Mają w Trokach swoją świątynię - kinesę, zachowali też swoją kulturę, język i zwyczaje. Specjałem kuchni karaimskiej są kibiny (kybyny) - duże pierogi zawijane z kruchego ciasta, wypełnione mięsnym nadzieniem. My także mieliśmy okazję ich spróbować, podane z gorącym rosołkiem do popicia. Były dla nas prawdziwym pokrzepieniem, bo wracaliśmy właśnie z Zamku na wyspie, który przyszło nam oglądać przy chłodnym wietrze i w strugach ulewnego deszczu. A Zamek na wyspie, to główna atrakcja i ozdoba Trok. Zbudowany został na jednej z wysp jeziora Galwe; zapoczątkowany przez syna Giedyminowego - Kiejstuta, a dokończony przez syna Kiejstuta - Witolda, w XV wieku. Przez długi czas zamek był siedzibą książąt litewskich. Troki także mają cudowny Obraz Matki Bożej Trockiej (z Dzieciątkiem Jezus), ofiarowany Wielkiemu Księciu Litewskiemu w dniu jego chrztu przez cesarza bizantyjskiego. Obraz ten został uroczyście koronowany przysłaną przez papieża złotą koroną, a Matkę Bożą Trocką uznano za Patronkę Litwy. Żegnamy zalane deszczem Troki, żegnamy Litwę, bo przed nami droga powrotna do Polski. Po drodze zatrzymaliśmy się jeszcze w Supraślu, niewielkim miasteczku oddalonym 15 km od Białegostoku, a położonym w samym środku Puszczy Knyszyńskiej. Czekał tam na nas nocleg, a następny dzień rozpoczęliśmy mszą św. w małym kościółku NMP Królowej Polski, o dość skromnym ale przyjemnym wnętrzu, z pięknym wizerunkiem Matki Bożej Supraskiej na głównym ołtarzu. Ten kościół, aż do roku 1939 był ewangelicki, potem do lat 80 - tych nieużytkowany, by dopiero od 1989 r. funkcjonować, jako katolicki. O urodzie Supraśla decyduje nie tylko jego położenie, ciekawa zabudowa drewniana, ale także wspaniały zespół klasztorny - prawosławny Monaster Zwiastowania NMP z 1511 roku. Według legendy został on zbudowany w miejscu, do którego dopłynął drewniany krzyż, który został puszczony nurtem rzeki Supraśl, przez modlących się mnichów. Rozległe zabudowania tworzą czworobok, a pośrodku tego kompleksu znajduje się Cerkiew Zwiastowania Bogurodzicy. Monaster supraski przechodził od początku swojego istnienia barwne koleje losu. Był niszczony, odbudowywany, podlegał różnym "zarządom', by ostatecznie pozostać własnością prawosławnego kościoła.  Po obejrzeniu cerkwi, przyszedł czas na chwilę zadumy, bo nasz prawosławny ksiądz przewodnik poprowadził nas do izby pamięci abp Mirona Chodakowskiego. Przypomnijmy, że zginął on w pamiętnej katastrofie smoleńskiej (10.IV.2010 r.) i został pochowany w Cerkwi Zwiastowania, której był wielkim budowniczym za życia. W izbie tej zgromadzono wiele pamiątek - ikony, mundury, szaty liturgiczne, odznaczenia, rzeczy osobiste i całą galerię zdjęć związanych z życiem i pogrzebem zasłużonego prawosławnego ordynariusza w Prawosławnym Ordynariacie Wojska Polskiego. W części Monasteru supraskiego utworzono również - Muzeum ikon, które mogliśmy obejrzeć jako ostatni już punkt na drodze naszej pielgrzymki. W 9-ciu salach muzeum zgromadzono 1,2 tys. ikon różnego pochodzenia, często przejętych przez celników w czasie prób przemytu. To było bardzo ciekawe miejsce, gdzie wszystkie eksponaty odpowiednio podświetlono, stworzono specjalne dekoracje, zadbano o oprawę dźwiękową. To wszystko wprowadziło nas zwiedzających w odpowiedni dla tego miejsca nastrój i pozwoliło zrozumieć rolę, jaką ikony odegrały w religii prawosławnej i nie tylko. Muzeum ikon zwiedzaliśmy podzieleni na grupy, więc trochę to trwało. Jeszcze szybka wizyta w sklepie ze zdrową żywnością i ziołami, i już tylko powrót do domu. Wracaliśmy może trochę zmęczeni, ale pełni wrażeń i wzbogaceni o jakiś zasób wiedzy. To wszystko, co udało nam się zobaczyć podczas naszej pielgrzymki, to tylko niewielka część bogactwa kulturowego, jakie skrywa samo Wilno, ale i cały region północno - wschodniej Polski. Chcąc zobaczyć więcej, trzeba tam powrócić, może nawet wiele razy. Cieszę się, że mogłam uczestniczyć w tej pielgrzymce, w takim sympatycznym Gronie, i właśnie tam, za wschodnią granicą naszego kraju, bo sądziłam już, że w tamte rejony nie będzie mi dane nigdy pojechać. A więc - dzięki Ci Panie Boże za szczęśliwy powrót do domu i wszystko to, czym zaowocowało ta nasze pielgrzymowanie.

Post Scriptum

Analizując swoją relację zauważyłam, że "zgubiłam" jeden wątek...może nie jest on najważniejszy, jednak dla naturalnego porządku całej relacji, powinnam , chociaż tutaj, o nim wspomnieć. Musimy na chwilę wrócić na sam początek naszej pielgrzymki, do Gietrzwałdu, gdzie mieliśmy nasz pierwszy nocleg w Domu Pielgrzyma. Otóż domem tym, i nie tylko, opiekują się Siostry SłużkiNajświętszej Maryi Panny Niepokalanej - i właśnie im winna jestem choćby te parę słów. Otóż, co ciekawe, są to siostry - bezhabitowe! Zgodnie z zamysłem swojego założyciela o. Honorata Koźmińskiego, pełnią służbę zakonną - jakby "ukryte przed światem", bez żadnych oznak zewnętrznych (bez habitów), zajmując się dziećmi, młodzieżą i niosąc różnoraką pomoc ludziom cierpiącym i potrzebującym. Prawda, że ciekawe? Mam nadzieję, że teraz już wszystko znalazło w tej relacji swoje miejsce. Może jeszcze o czymś zapomniałam, może czegoś jest za mało a czegoś zbyt wiele... Wszystkich Uczestników serdecznie pozdrawiam, nieukontentowanych proszę o wyrozumiałość i wybaczenie a tym, którzy jeszcze nie byli w Wilnie, szczerze polecam, aby się tam udali.

 

Wilno7 - 160x90

Wilno6 - 160x83Wilno8 - 104x160

&

Międzynarodowy Turniej Piłki Siatkowej w Wilnie

Ks. Proboszcz

Rankiem 2 listopada rozpoczęła się nasza przygoda związana z wyjazdem do Wilna na VIII Międzynarodowy Turniej Siatkówki o Puchar Gimnazjum w Awiżeniach. Gospodarzy reprezentowały trzy drużyny: Aviżieniu Gimnazija, Vilniaus SM „TAURAS” (Wilno) i Kauno CENTRO SPORTO M-LA (Kowno). Po całym dniu jazdy na parking Gimnazjum w dzielnicy Wilna Awiżenie podjechał autokar z czterema drużynami. Wśród zaproszonych gości byli: PKS LIPNIK, GIMNAZJUM IM. JANA PAWŁA II w Kozach oraz reprezentacja P-SKS „BESKIDY“ z Hałcnowa. Pomimo zmęczenia podróżą, młodzież po kolacji postanowiła rozpocząć sportową integrację na sali gimnastycznej. Następnego dnia po śniadaniu cała ekipa wybrała się wraz z przewodnikiem zwiedzać Wilno. Program dnia wypełniony był, co do minuty. Poznawaliśmy część polskiej historii odwiedzając cmentarz na Rossie i grób matki Marszałka Piłsudskiego, w którym pochowane jest również jego serce. Najpierw odmówiliśmy modlitwy za zmarłych i poległych, a potem młodzież na ich grobie złożyła wiązankę biało-czerwonych róż i zapaliła znicze. Po tej ceremonii udaliśmy się na dalszą część cmentarza, gdzie zatrzymaliśmy się przy grobie pierwszej żony Marii Piłsudskiej, brata marszałka Adam Piłsudskiego, Juliusza Lelewela oraz Władysława Syrokomli i innych. Następnie przeszliśmy do domu, w którym mieszkał błogosławiony ks. Michał Sopoćko, oraz gdzie został namalowany pierwszy obraz Jezusa Miłosiernego. W 1934 r. prace nad obrazem ks. Sopoćko zlecił wileńskiemu artyście prof. E. Kazimirowskiemu, który tworzył dzieło zgodnie ze wskazówkami siostry Faustyny, jakie otrzymała podczas widzeń. Po raz pierwszy obraz Miłosiernego Zbawcy wystawiony został w oknie galerii przy kaplicy Matki Bożej Miłosierdzia w Ostrej Bramie w Wilnie, w pierwszą niedzielę po Wielkanocy 1935r. w czasie uroczystego zakończenia obchodów Jubileuszu 1900-lecia Odkupienia Świata. Obecnie w pracowni artysty znajduje się kaplica pw. Św. Siostry Faustyny, a Dom Zakonny Sióstr Jezusa Miłosiernego odwiedzany jest przez licznych pielgrzymów. Nasza grupa uczestniczyła tam we Mszy św., którą odprawiłem w intencji Parafialnego Klubu Sportowego Lipnik, jego sportowców, trenerów, opiekunów i sponsorów. Po obiedzie zostaliśmy zaproszeni do odwiedzenia zamku w Trokach dawnej stolicy Litwy. Po zwiedzaniu, przewodniczka zaprowadziła nas do lokalu na danie robione na podstawie starodawnej receptury przekazywanej ustnie przez pokolenia Karaimów. Do gorącego rosołu podano kibiny, czyli pierożki z ciasta drożdżowego w formie półksiężyca, nadziewane krajanym mięsem, pieczonym w piekarniku. Wieczór udaliśmy się do centrum „AKROPOLIS”, gdzie młodzież mogła spędzić wolny czas grając w kręgle lub korzystając z lodowiska. W kolejnym dniu nadszedł czas na rywalizację sportową. Turniej tradycyjnie rozpoczęto od wysłuchania hymnów państwowych, po czym pani dyrektor Gimnazjum w Awiżeniach Waleria Orszewska przywitała zawodników, trenerów, kibiców, rodziców oraz gości honorowych. Sześć drużyn żeńskich rozgrywało spotkania do dwóch wygranych setów systemem "każdy z każdym". Natomiast cztery drużyny męskie w innej sali gimnastycznej grały po trzy sety. Mimo, że dziewczęta i chłopcy spędzali w hali sportowej w ciągu dnia wiele godzin rywalizując w turnieju, głodna siatkówki młodzież po kolacji wracała na salę i poza protokołem rozgrywała zacięte mecze, dobrze się przy tym bawiąc. Do późna na hali było tłoczno i głośno. 

dru__yna - 600x450

Nasza drużyna w składzie: Karolina Bieniek, Martyna Cechmajster, Natalia Drążek, Nikola Kocoń, Klaudyna Krywult, Agnieszka Kwiatek, Dagmara Wydra, zajęła III miejsce a najlepszą zawodniczką została wybrana Julia Radoń. Trener Pan Dariusz Reczko. Wszystkie drużyny i najlepsi zawodnicy otrzymali okolicznościowe puchary i medale. Dekoracji zwycięzców dokonywała Pani Rita Tamasuniene posłanka na Sejm Litwy. Przed pożegnaniem prezes P-SKS „BESKIDY“ Pani Renata Zuber zaprosiła siatkarzy z Awiżeń na turniej organizowany w Bielsku-Białej, który odbędzie się na początku maja 2017 roku.

Bardzo serdecznie dziękuję Panu Dariuszowi sponsorom i zawodniczkom za wkład w reprezentowanie naszej Parafii, życzę obfitości łask Bożych i kolejnych sukcesów – duchowy opiekun turnieju – ks. Jerzy Wojciechowski.

 

&

Akatyst ku czci Bogurodzicy w intencji obrony życia poczętego
Wigilia Bożego Narodzenia, godzina 23.00

Ks. Krzysztof Wilk

W sobotę 27 listopada 2010 w czasie uroczystych nieszporów inaugurujących Adwent, Ojciec Święty Benedykt XVI zachęcał wiernych, by ten czas roku liturgicznego, stał się wielkim czuwaniem Kościoła w intencji poczętego życia. Z inicjatywy papieża, po raz pierwszy w historii, cały Kościół modlił się jednocześnie za dzieci nienarodzone, a ze względu na różnice stref czasowych modlitwa trwała całą dobę. W czasie homilii, Benedykt XVI zaznaczył: „Wiara w Jezusa Chrystusa zakłada nowy sposób spojrzenia na człowieka – spojrzenie pełne ufności i nadziei. Zresztą samo doświadczenie i prawy rozum potwierdzają, że istota ludzka jest podmiotem zdolnym do rozumienia i chcenia, posiadającym samoświadomość i wolnym; jest niepowtarzalna i nie dająca się zastąpić, jest ukoronowaniem całej rzeczywistości ziemskiej, a w związku z tym musi być uznawana za wartość samą w sobie i zasługuje na przyjęcie zawsze z szacunkiem i miłością. Nie może być traktowana jak przedmiot posiadania lub rzecz, którą można dowolnie manipulować; nie może być traktowana jako narzędzie służące innym ludziom i ich interesom. Osoba jest dobrem samym w sobie i należy zawsze zabiegać o jej integralny rozwój. Zatem miłość do wszystkich ludzi, jeśli jest szczera, spontanicznie wyraża się w preferencyjnej trosce o najsłabszych i najbiedniejszych. W tym kontekście sytuuje się troska Kościoła o rodzące się życie, najbardziej kruche, najbardziej zagrożone przez egoizm dorosłych i wypaczone sumienia. Kościół niezmiennie potwierdza to, co oświadczył Sobór Watykański II odnośnie do przerywania ciąży i wszelkiego naruszania poczętego życia: «Życie należy chronić z największą troską od samego poczęcia» (Gaudium et spes, 51). Istnieją tendencje kulturowe, które usiłują uspokoić sumienia racjami podyktowanymi przez okoliczności. Co do płodu w łonie matki, sama nauka wykazuje jego autonomię i zdolność do wzajemnej komunikacji z matką, skoordynowanie procesów biologicznych, ciągłość rozwoju, wzrastającą złożoność organizmu. Nie jest on materiałem biologicznym, lecz nową żywą istotą, dynamiczną i wspaniale uporządkowaną, nowym bytem rodzaju ludzkiego. Taki był Jezus w łonie Maryi; taki był każdy z nas w łonie matki. Za starożytnym autorem chrześcijańskim Tertulianem możemy powiedzieć: «Jest już człowiekiem ten, kto ma nim być» (Apologetico, IX, 8); nie istnieją żadne racje przemawiające za tym, aby nie uważać go za osobę od chwili poczęcia”. W trakcie modlitewnego czuwania, papież przypomniał także zebranym, że Adwent, w którym przygotowujemy się do Świąt Bożego Narodzenia, jest najbardziej odpowiednim czasem, aby odwołać się do Bożej Opieki w intencji każdej ludzkiej istoty powołanej do istnienia oraz aby dziękować Bogu za dar życia, który sami otrzymaliśmy od naszych rodziców. Widzimy obecnie w naszej Ojczyźnie, wielkie zamieszania wokół idei obrony życia. Z wielu stron pojawiają się głosy mające na celu osłabienie tej ochrony. Dlatego schola parafialna serdecznie zaprasza wszystkich do udziału w Akatyście ku czci Bogurodzicy w intencji życia poczętego. Akatyst ku czci Bogurodzicy to jedno z najstarszych nabożeństw Maryjnych, które datuje się na V lub VI wiek, co znaczy, że jest prawie 600 lat starszy od modlitwy różańcowej. Zasadniczym tematem Akatystu ku czci Bogurodzicy jest udział Matki Bożej w ziemskim życiu Chrystusa i w Jego kościele. Na zmianę przeplatają się w nim teksty odnoszące się do Maryi i Jezusa. Pierwsza połowa nabożeństwa dotyczy narodzenia Chrystusa oraz wydarzeń które im towarzyszyły. Druga połowa tłumaczy nadprzyrodzone skutki przyjścia Zbawiciela na ziemię. W czasie Akatystu za przyczyną Matki Najświętszej, będziemy modlić się w intencji każdego poczętego dziecka, oraz dziękować Bogu za dar życia nam ofiarowany. Będziemy prosić, by Ta: „przez którą Stwórca dzieckiem się staje; która jest drabiną, po której sam Bóg z nieba zstąpił; która ludzi prostuje ku górze; błędu depcąca szaleństwo; która jest szatą dojrzałości ogołoconych z prawa do mówienia”; wyprosiła wszystkim dzieciom poczętym, a zagrożonym aborcją, dar życia oraz nawrócenie wszystkich, którzy biorą udział lub swoją postawą wspierają te zbrodnicze praktyki. Przyłączmy się wszyscy do tej wielkiej intencji Kościoła, bo jak nauczał święty Jan Paweł II w Evangelium Vitae: „Jesteśmy wezwani, aby kochać i szanować życie każdego człowieka oraz dążyć wytrwale i z odwagą do tego, by w naszej epoce, w której mnożą się zbyt liczne oznaki śmierci, zapanowała wreszcie nowa kultura życia, owoc kultury prawdy i miłości. Nabożeństwo odbędzie się w Wigilię Bożego Narodzenia o godzinie 23.00, w naszym kościele parafialnym. Zapraszamy również dorosłych i młodzież (niezależnie od posiadanych zdolności wokalnych) na próby scholi. Odbywają się w każdy wtorek po Mszy wieczornej w salce parafialnej.

 

Akatyst - 600x591

&

Szkolne Koło Caritas

Dk. Tomasz Mikociak

Z dniem 9 listopada w naszej lipnickiej Szkole Podstawowej została powołana nowa grupa dziecięca - Szkolne Koło Caritas. Nieformalnie jednak swoją działalność Koło rozpoczęło już pod koniec października. Jej opiekunem jest pani Ilona Kanik, asystentem kościelnym dk. Tomasz Mikociak. W naszej diecezji w różnych szkołach funkcjonuje już kilkanaście tego typu grup. Szkolne Koła Caritas skupiają dzieci i młodzież, którzy chcą nieść pomoc w duchu miłości chrześcijańskiej, dla znajdujących się w potrzebie szkolnych koleżanek i kolegów. W swej działalności SKC skupiają się głównie na środowisku szkolnym choć zadania, które podejmują często wykraczają także poza otoczenie szkolne. Głównym celem Szkolnych Kół Caritas jest kształtowanie u dzieci postaw wrażliwości na rozmaitego rodzaju biede ludzką oraz propagowanie idei wolontariatu – czyli niesienia bezinteresownej pomocy osobom potrzebującym. Również i sami wolontariusze poprzez działalność w Kole mogą się wiele nauczyć, w tym m. in. nabyć umiejętności współpracy w grupie, rozwijanie własnych talentów i umiejętności. Działalność w Kole kształtuje także u dzieci poczucie misji, obowiązku i odpowiedzialności a także rezygnacji z własnych korzyści na rzecz innych osób. Powyżej przedstawione zadania wykonywane są na różnego rodzaju sposoby. Wolontariusze uczestniczą w spotkaniach, zjazdach, szkoleniach. Dzieci przygotowują także różne przedstawienia teatralne oraz przy współpracy z dorosłymi organizują kiermasze, zbiórki, warsztaty. Obecnie do naszego SKC zapisało się 28 dzieci. Po pierwszym miesiącu działalności grupy, muszę przyznać, że jestem zaskoczony zapałem i gotowością wolontariuszy do pracy. Dzieci mają ogromne serce i bardzo aktywnie chcą brać udział w różnego rodzaju akcjach organizowanych w ramach SKC. Warto podkreślić, że najczęściej angażując się w pracę Koła, poświęcają one swój wolny czas. Spotkania przeważnie odbywają się w sobotnie przedpołudnie w salce parafialnej. Mimo iż SKC działa na terenie parafii i szkoły dopiero niecały miesiąc udało się już przeprowadzić kilka pierwszych akcji. Pierwszą z nich było sprzątanie opuszczonych i zaniedbanych grobów na naszym cmentarzu parafialnym w sobotę poprzedzającą dzień, w którym wspominaliśmy wszystkich zmarłych. Dzieci pracowały prawie 2 godziny, przy niesprzyjającej pogodzie. Akcja zakończyła się wspólną modlitwą za wszystkich zmarłych oraz zapaleniem zniczy i złożeniem kwiatów na uporządkowanych grobach. Od połowy listopada wolontariusze biorą również udział w warsztatach organizowanych w salce parafialnej, na których przygotowywane są ozdoby bożonarodzeniowe, bombki i stroiki. Wykonane przez dzieci prace będą sprzedawane we wszystkie Niedziele Adwentu w naszym Kościele. Cały dochód ze sprzedaży zostanie przeznaczony na działalność Koła. W trakcie nauki w szkole uczniowie w wybranym przez siebie dniu, będą również nosiły koszulki z logiem Caritasu, chcąc w ten sposób promować idee wolontariatu w całym środowisku szkolnym. Planowane są również inne akcje, w tym m. in zbiórka słodyczy dla dzieci mających polskie korzenie a na co dzień mieszkających w Ukrainie, pomoc uczniom, którzy mają nieco więcej problemów z nauką, odwiedziny u osób starszych itd. Pomysłów na dalszą działalność SKC jest wiele. Z pewnością na bieżąco będziemy o nich informować. Wszystkie dzieci uczące się w naszej Szkole Podstawowej serdecznie zapraszamy do współpracy z nami. Już teraz dziękuje również rodzicom za wszelką okazaną pomoc oraz za popieranie działalności naszego nowego dzieła. Bez waszej pomocy z pewnością niewiele moglibyśmy zrobić.

SKC2 - 160x132SKC3 - 355x216

&

Z kroniki Parafii Narodzenia Najświętszej Maryi Panny w Lipniku

Image2.jpg - 332x209

Zachowana oryginalna pisownia. W miejscach trudny do rozszyfrowania wstawiono (…)

1934

W tym roku odbyła się od 25 – 27 sierpnia wizytacja kanoniczna parafji przeprowadzona przez Najprzewielebniejszego Księdza Biskupa Dra Stanisława Rosponda, sufragana krakowskiego. Wizytacja odbyła się spokojnie i bez jakichkolwiek incydentów. Do kościoła sprawiono w tym roku małą chorągiew dla krucjaty Eucharystycznej założonej w przeszłym roku i prowadzonej pod dozorem Księdza Wikarego przez Siostry Serafitki. Oprócz tego sprawiono nową chorągiew dla niemieckich członków bractwa Różańca św. i nową chorągiew dla mężów polskich. Odnowiono też przy tej okazji wszystkie starsze chorągwie polskie. Dla figury św. Antoniego nabyto nowe dekoracje. Fundusze na pokrycie wydatków złożyli dobrowolnie parafjanie. Na wiosnę zbudowano nową drewutnię w podwórzu plebańskim i trotuar z plebanji do kościoła. W jesieni przystąpiono do pokrycia nową blachą północnej połowy dachu kościelnego. Roboty zostały wykonane przez firmę blacharską Jędrusiaka z Lipnika za 3386 zł. Koszta pokryto z dobrowolnych składek parafjan subwencją w wysokości 500 zł od Polskiej Akademji Umiejętności, jako patronki tutejszego kościoła i subwencją otrzymaną od tutejszej spółki łowieckiej w wysokości 300 zł. Życie religijne w parafji i porządek nabożeństw nie uległ żadnej zmianie.

 

&

Kącik Małego Parafianina

Roman Agnus

Kącik Małego Parafianina

TRUDNE SŁOWA...

 

Kochani – kolejny rok szkolny przed nami! (mam nadzieję, że wszyscy zakrzyknęliście HURRA!) .W tym sezonie pochylimy się nad TRUDNYMI SŁOWAMI wyrazami które słyszymy czasem w kościele a nie do końca wiemy co oznaczają. No to do dzieła : słowo pierwsze: KONCELEBRA! W naszym kościele często odprawia się msze koncelebrowane. Obowiązujący Kodeks Kanoniczny przewiduje dwa sposoby sprawo­wania Mszy Św., które można by określić mianem: „celebry" i „koncelebry". Sprawowana indywidualnie przez jednego kapłana to celebra, gdy natomiast jedno­cześnie dwóch lub więcej kapłanów współodprawia Mszę Św., mamy do czynienia z koncelebrą. Sobór Watykański II w Konstytucji o liturgii świętej podkreśla, że koncelebra dobrze uwydatnia jedność ka­płaństwa i dlatego nie dziwi zachęta skierowana do kapłanów przez Episko­pat Polski, by koncelebrowali Msze Św., kiedy nie mają obowiązku celebrowania pojedynczo.
Jeszcze coś z matematyki! Po spodem widzicie talenty czyli sztabki złota. Przeprowadźcie poniższe zadania matematyczne wpisując wynik w odpowiedni talent pod spodem .

K__cik1 - 422x304

W poniższe koła wpisz literki które odpowiadają wynikom z szarady powyżej. Przeczytaj Ewangelię św. Mateusza 24, 24-30 aby dowiedzieć się o powierzaniu talentów.

 

K__cik2 - 411x173

Rozwiązania z podanym imieniem i nazwiskiem można składać w zakrystii lub do koszyczka wystawionego przed ołtarzem, 4 grudnia, kiedy to po mszy świętej o 11.00 wylosujemy zwycięzcę!

&

KĄCIK MARYJNY

„Tajemnice światła – Wesele w Kanie Galilejskiej

Krzysztof Jaskuła

Drugą Tajemnicą Światła, o której naucza w Liście Apostolskim "ROSARIUM VIRGINIS MARIAE" św. Jan Paweł II, jest Wesele w Kanie Galilejskiej.

"Tajemnicą światła jest początek znaków w Kanie (por. J 2, 1-12), gdy Chrystus, przemieniając wodę w wino, dzięki interwencji Maryi, pierwszej z wierzących, otwiera serca uczniów na wiarę.
"
Szerzej św. Papież pisze o "mariologii Kany" w swej Encyklice REDEMPTORIS MATER:"(...) szczególnie wymowny jest zapis Ewangelii Janowej, który ukazuje nam Maryję obecną na weselu w Kanie. Maryja pojawia się tam jako Matka Jezusa na początku Jego życia publicznego: „Odbywało się wesele w Kanie Galilejskiej i była tam Matka Jezusa. Zaproszono na to wesele także Jezusa i Jego uczniów” (J 2, 1-2). Z tekstu wynikałoby, że Jezus i uczniowie zaproszeni są razem z Maryją i jakby z tej racji, że Ona była tam obecna. Wydaje się, że zaproszono Syna ze względu na Matkę. Znana jest dalsza kolej wydarzeń związanych z tym zaproszeniem — ów „początek znaków”, jaki uczynił Jezus: woda przemieniona w wino — tak, że Ewangelista dodaje: „objawił swą chwałę i uwierzyli w Niego Jego uczniowie” (J 2, 11). Maryja obecna jest w Kanie Galilejskiej jako Matka Jezusa — i w sposób znamienny przyczynia się do owego „początku znaków”, objawiających mesjańską moc Jej Syna. Oto „kiedy zabrakło wina, Matka Jezusa mówi do Niego: «Nie mają już wina». Jezus Jej odpowiedział: «Czyż to moja lub Twoja sprawa, Niewiasto? Czyż jeszcze nie nadeszła godzina moja?»” (J 2, 3-4). Wedle Ewangelii św. Jana owa „godzina” oznacza moment przeznaczony przez Ojca, w którym Syn wypełni swoje dzieło i ma doznać uwielbienia (por. J 7, 30; 8, 20; 12, 23. 27; 13, 1; 17, 1; 19, 27). Chociaż więc to, co Jezus odpowiedział swej Matce, zdaje się wskazywać raczej na odmowę (co bardziej jeszcze uwydatnia się wówczas, gdy zdanie ma charakter twierdzący: „jeszcze nie nadeszła godzina moja”), tym niemniej Maryja zwraca się do sług ze słowami: „Zróbcie wszystko, cokolwiek wam powie” (J 2, 5). Wtedy Jezus nakazuje sługom napełnić wodą stągwie tam stojące — a woda stale się winem, lepszym niż to, jakie uprzednio zostało podane gościom weselnym.Jak głębokie zrozumienie istniało między Jezusem a Jego Matką? Jak wniknąć w tajemnicę ich wewnętrznej jedności duchowej? Sam fakt jest jednak wymowny. Zapewne w wydarzeniu tym zarysowuje się już dość wyraźnie nowy wymiar, nowe znaczenie macierzyństwa Matki Chrystusa. Ma ono znaczenie, które nie mieści się wyłącznie w wypowiedziach Jezusa i w różnych wydarzeniach przytoczonych przez Synoptyków (Łk 11, 27-28 oraz Łk 8, 19-21; Mt 12, 46-50; Mk 3, 31-35). Tam Jezus nade wszystko przeciwstawiał macierzyństwo, wynikające z samego faktu zrodzenia, temu, czym to „macierzyństwo” (podobnie jak „braterstwo”) ma być w wymiarze królestwa Bożego, w zbawczym zasięgu ojcostwa Boga samego. W tekście Janowym opisu wydarzenia z Kany zarysowuje się to, w, czym to nowe macierzyństwo wedle Ducha, a nie tylko wedle ciała konkretnie się przejawia. Przejawia się więc w trosce Maryi o ludzi, w wychodzeniu im naprzeciw w szerokiej skali ich potrzeb i niedostatków. W Kanie Galilejskiej została ukazana jedna tylko konkretna odmiana ludzkiego niedostatku, pozornie drobna i nie największej wagi („wina już nie mają”). Posiada ona jednak znaczenie symboliczne: owo wychodzenie naprzeciw potrzebom człowieka oznacza równocześnie wprowadzenie ich w zasięg mesjańskiej misji i zbawczej mocy Chrystusa. Jest to więc pośrednictwo: Maryja staje pomiędzy swym Synem a ludźmi w sytuacji ich braków, niedostatków i cierpień. Staje „pomiędzy”, czyli pośredniczy, nie jako obca, lecz ze stanowiska Matki, świadoma, że jako Matka może — lub nawet więcej: „ma prawo” — powiedzieć Synowi o potrzebach ludzi. Jej pośrednictwo ma więc charakter wstawienniczy: Maryja „wstawia się” za ludźmi. Ale nie tylko to: jako Matka równocześnie chce, aby objawiła się mesjańska moc Jej Syna. Jest to zaś moc zbawcza, skierowana do zaradzenia ludzkiej niedoli, do uwalniania od zła, jakie w różnej postaci i w różnej mierze ciąży nad życiem ludzkim. Tak właśnie mówił o Mesjaszu prorok Izajasz w znanym tekście, na który Jezus powołał się wobec swoich rodaków z Nazaretu: „(...) abym ubogim niósł dobrą nowinę, więźniom wolność, a niewidomym przejrzenie (...)” (por. Łk 4, 18). Inny istotny element tego macierzyńskiego zadania Maryi wyrażają słowa skierowane do sług: „Zróbcie wszystko, cokolwiek wam powie”. Matka Chrystusa staje się wobec ludzi rzecznikiem woli Syna, ukazując te wymagania, jakie winny być spełnione, aby mogła się objawić zbawcza moc Mesjasza. W Kanie dzięki wstawiennictwu Maryi i posłuszeństwu sług Jezus zapoczątkował „swoją godzinę”. W Kanie Maryja jawi się jako wierząca w Jezusa: Jej wiara sprowadza pierwszy „znak” i przyczynia się do wzbudzenia wiary w uczniach." Módlmy się zatem, by wzór Maryi, pierwszej wierzącej, poruszył nasze serca. Niech wstawia się za nami, gdy modlimy się słowami uczniów Panie "przymnóż nam wiary"(por. Łk 17,5). W przyszłym miesiącu o kolejnej Tajemnicy Światła.

Nasz adres: maryjny@op.pl

wesele - 600x397

&

BUDŻET OBYWATELSKI 2017

Sukces Lipnika i Miasta, zwycięstwo w pięknym stylu

Lipniczanie i mieszkańcy miasta wykazali się bardzo dużą aktywnością i prawdziwym zaangażowaniem. Wspólnie dokonaliśmy tego, że zgłoszony projekt w Budżecie Obywatelskim ogólnomiejskim o nazwie Amfiteatr - leśne miejsce wypoczynku i zabawy, uzyskał prawie 6,5 tysiąca głosów.
Ta mobilizacja dała nam 1 pozycję spośród 24 zgłoszonych projektów! Tak więc, w przyszłym roku miejsce to będzie na nowo przywrócone do życia dla mieszkańców naszego miasta. Sukces cieszy tym bardziej, iż ta walka w głosowaniu odbyła się równo w osiemdziesiątą rocznicę powstania amfiteatru. Sukces ten to zasługa zespołu promującego liczącego ponad 100 osób, w tym niesamowici wolontariusze, którzy zachęcali do głosowania oraz 30 instytucji i organizacji. Głównymi koordynatorami tego zespołu byli Renata Lejawka, Tomasz Hoffman i Sławomir Glaser.

OSP Lipnik, OSP Straconka, Ośrodek Zdrowia Lipnik, Parafia Biała Krakowska Św Alberta, Parafia Biała Opatrzności, Parafia Leszczyny, Parafia Lipnik, Parafia Małe Kozy, Parafia Straconka, Rada Rodziców SP13, RO Biała Krakowska, RO Lipnik, RO Mikuszowice Krakowskie, RO Mikuszowice Śl., RO Straconka, Sklep ABC Straconka, Sklep Makowski Lewiatan, Sklep Wiwi Straconka, Sklepy Wróblowice, Stowarzyszenie Atmosfera , Stowarzyszenie Lipnik, ZHP I Szczep Harcerski "Na Szlaku", Szkoła podstawowa nr 13, Gimnazjum nr 4, Radio Katowice, Radio Zet Gold, Regionala TV, Nadleśnictwo Bielsko-Biała, Przedszkole Promyczek, Dom Kultury w Lipniku.
Nie sposób wymienić tutaj wszystkich zaangażowanych, a byli wśród nich zarówno członkowie ww. organizacji jak i osoby indywidualne, w tym młode pokolenie. Myślę że wszystkim przyświecał bezinteresowny cel oraz radość odbudowy Amfiteatru. Pełna lista zaangażowanych w promowanie projektu znajduje się na stronie internetowej rolipnik.bielsko.pl oraz na FB/amfiteatrbb. Serdecznie dziękujemy angażującym się w zachęcanie do głosowania oraz tym, którzy poparli projekt. Myślę, że najlepszym wyrazem wdzięczności będzie wspólna zabawa i korzystanie ze wspaniałych walorów amfiteatru. Pragnę też przypomnieć, iż w ramach projektu osiedlowego zgłoszony został projekt dokończenia budowy placu zabaw „Pod Gaikami”. Cieszę się, że Lipnik się rozwija, nasza dzielnica zasługuje na to!

Sławomir Glaser Przewodniczący RO Lipnik

autor projektu „Amfiteatr – leśne miejsce odpoczynku i zabawy”.

&

NASZA PARAFIA – miesięcznik parafii Narodzenia Najświętszej Maryi Panny i św. Walentego w Bielsku-Białej Lipniku

Redakcja:

Ks. Adam – email: ks.adam.bieniek@gmail.com

Ks. Krzysztof – email: wwwilczek@interia.pl

Zapraszamy do współpracy teksty można przesyłać drogą elektroniczną i tradycyjną. Zastrzegamy sobie prawo do skracania tekstów. Nie drukujemy tekstów anonimowych, autorzy mogą ukryć się pod pseudonimem ale powinni być znani redakcji.

Dochód ze sprzedaży gazetki przeznaczony jest na cele związane z duszpasterstwem

Parafia Narodzenia Najświętszej Maryi Panny i św. Walentego w Bielsku-Białej – Lipniku

ul. Ks. Brzóski 3 tel. 033 814 53 88 strona www.parafialipnik.pl

konto Parafii Narodzenia NMP: 50 1020 1390 0000 6002 0018 4630

Msze święte w niedzielę: 6.30, 8.00, 9.30, 11.00, 18.00

oraz

15.00 – w 2. niedzielę miesiąca (szczególnie dla małżeństw z małymi dziećmi)

12.30 – w 4. niedzielę miesiąca (połączona z udzielaniem sakramentu chrztu świętego)

Msze święte w tygodniu: 7.00, 18.00

Spowiedź św. – codziennie przed każdą mszą św.

Kancelaria Parafialna czynna: wtorek, czwartek, sobota od 8.00 do 8.30

oraz środa i piątek od 16.00 do 17.30 (oprócz I piątków i świąt)

Luty 2016

 

 

Cytat strona 1

Nadzwyczajny Jubileusz Miłosierdzia 8 grudnia 2015 roku – 20 listopada 2016 roku

 

Foto: symbol.png

To co na żółto to może być maleńkie byle czytelne

 

Foto str. 1 ofiar.jpg

 

Ramka:

2 luty – Święto Ofiarowania Pańskiego

10 luty – Środa Popielcowa

14 luty – Uroczystość Odpustowa ku czci św. Walentego

 

PODSUMOWANIE 2015 ROKU

Ks. Proboszcz

 

 

W minionym roku w naszym Kościele ochrzciliśmy 65 dzieci. W tym dzieci naszych Parafian było 43, wśród nich 34 ze związków sakramentalnych, 3 ze związków cywilnych i 6 z par nie związanych ani związkiem cywilnym ani kościelnym. Pozostałe chrzty to dwoje dzieci z Diecezjalnego Domu Matki i Dziecka i dwadzieścioro z poza Parafii, ale najczęściej z rodzin pochodzących z naszej wspólnoty Parafialnej a pracujących i mieszkających obecnie za granicą kraju. Jedna osoba przyjęła chrzest w wieku 18 lat i jedna dokonała aktu apostazji.

 

Sakramentu chrztu świętego w sposób uroczysty udzielamy w czwartą niedzielę miesiąca podczas dodatkowej Mszy św. o godz. 12.30.

 

Pobłogosławiliśmy 23 pary, które zawarły sakrament małżeństwa. Odprawiliśmy 33 pogrzeby, 23 osoby przed zgonem zostały zaopatrzone sakramentami świętymi a 10 zmarłych nie przyjęło przed śmiercią sakramentów świętych (w 2014 roku zmarło o 7 osób więcej). Reasumując w ubiegłym roku urodziło się o 10 Parafian więcej niż zmarło.

 

Przypominamy, że w pierwszą sobotę każdego miesiąca odwiedzamy chorych Parafian w domach od godz. 8.30.

 

Obecnie jest około 40 wiernych, którzy systematycznie - co miesiąc korzystają z takiej posługi mając możliwość wyspowiadania się i przyjęcia Komunii św. a także sakramentu namaszczenia chorych. Zachęcamy rodziny osób w podeszłym wieku i przewlekle chorujących, które ze względu na stan zdrowia nie mogą już chodzić do kościoła, aby zgłaszać ich adresy w kancelarii parafialnej lub zakrystii, by mogły korzystać z takiej formy duszpasterstwa chorych i w ten sposób były dobrze przygotowane na spotkanie z Bogiem w chwili swojej śmierci.

 

W roku 2015 do I Komunii św. przystąpiło 58 dzieci a sakrament bierzmowania przyjęło 55 osób.

Podczas liczenia wiernych (dominicantes) przeprowadzonego przez lektorów
i ministrantów w naszym kościele w dniu 25 października okazuje się jak co roku, że spośród 4,5 tysiąca Parafian w niedzielnej Mszy św. uczestniczy tylko 1,5 tysiąca z czego prawie sześćset osób przyjmuje Komunię św.

W naszej Parafii dokładna frekwencja w tym dniu wyglądała następująco:

Msza św. w sobotę wieczorem

18.00; 32 mężczyzn i 69 kobiet, Komunię św. przyjęło 15 mężczyzn i 38 kobiet

Msze św. niedzielne

6.30; 44 mężczyzn i 75 kobiet, do Komunii św. 8 mężczyzn i 40 kobiet

8.00; 132 mężczyzn i 170 kobiet, do Komunii św. 46 mężczyzn i 85 kobiet

9.30; 157 mężczyzn i 207 kobiet, do Komunii św. 51 mężczyzn i 85 kobiet

11.00; 158 mężczyzn i 193 kobiety, do Komunii św. 41 mężczyzn i 75 kobiet

12.30; 47 mężczyzn i 48 kobiet, do Komunii św. 22 mężczyzn i 25 kobiet

18.00; 104 mężczyzn i 116 kobiet, do Komunii św. 20 mężczyzn i 38 kobiet

Dodając powyższe liczby, uzyskujemy 1552 osoby uczestniczące w niedzielnej Eucharystii i 589 przystępujących do Stołu Pańskiego.

W czasie całego minionego roku podczas Mszy św. niedzielnych, świątecznych
i w dni powszednie rozdaliśmy 63 tysiące Komunii św.

Powyższe ogólnopolskie badania od 34 lat przeprowadza Instytut Statystyki Kościoła Katolickiego. ISKK podaje, że w ostatnich kilku latach obecność na niedzielnych Mszach św. nie zmienia się i wynosi średnio w Polsce ponad 39%. Natomiast na przykład w roku 1980 ten sam wskaźnik wynosił 51%.

Dla porównania można wziąć rok 2014 w całej Polsce. Najbardziej religijnymi obszarami były diecezje południowo – wschodnie: tarnowska (70,1%), rzeszowska (63%), przemyska (59,6%). Najniższy odsetek osób regularnie uczestniczących w Eucharystii niedzielnej był w diecezjach: łódzkiej (24,8%), szczecińsko – kamieńskiej (24,9%), koszalińsko – kołobrzeskiej (25,8%).

 

Kilka słów o ofiarowaniu

ks. Mikołaj Szczygieł

 

 

Uroczystość Ofiarowania Pańskiego przeżywamy 2 lutego. Tradycyjnie tego dnia kończymy w kościele śpiewać kolędy a w domach demontujemy choinki, stroiki i wszystkie inne ozdoby Bożonarodzeniowe. Do 1970 roku okres Narodzenia Pańskiego trwał aż do dnia tej uroczystości, którą również nazywamy świętem Matki Boskiej Gromnicznej.

Obchody uroczystości tego dnia niosą w sobie kilka ważnych dla nas treści, które powinniśmy rozważyć. Po pierwsze uroczystość sięga swoimi korzeniami tradycji przekazanej przez Ewangelistę Łukasza, według której 40 dni po narodzinach Jezusa Józef przyprowadził do świątyni swoją żonę, Maryję, oraz syna Jezusa, aby ich przedstawić Panu i złożyć Mu za nich ofiarę. Dla Józefa był to dzień wykupienia przez złożenie stosownej ofiary swojego pierworodnego syna. Przepis Starego Testamentu stanowił wyraźnie, że wszystko, co pierworodne, należy do Boga i ma być albo poświęcone Bogu, albo wykupione przez ojca złożeniem stosownej ofiary. Dla Maryi było to wypełnienie prawa Starego Testamentu nakazujące kobiecie przejście okresu oczyszczenia (trwającego 40 dni) po urodzeniu dzieck

Załączniki: