Ogloszenia Ogloszenia Ogloszenia Ogloszenia Ogloszenia
Telefony

Gazetka parafialna:

drukuj

logo - 237x226

Nadzwyczajny Jubileusz Miłosierdzia

8 grudnia 2015 roku – 20 listopada 2016 roku

 

2 luty – Święto Ofiarowania Pańskiego

10 luty – Środa Popielcowa

14 luty – Uroczystość Odpustowa ku czci św. Walentego

ofiaro - 218x357

&

PODSUMOWANIE 2015 ROKU

Ks. Proboszcz

W minionym roku w naszym Kościele ochrzciliśmy 65 dzieci. W tym dzieci naszych Parafian było 43, wśród nich 34 ze związków sakramentalnych, 3 ze związków cywilnych i 6 z par nie związanych ani związkiem cywilnym ani kościelnym. Pozostałe chrzty to dwoje dzieci z Diecezjalnego Domu Matki i Dziecka i dwadzieścioro z poza Parafii, ale najczęściej z rodzin pochodzących z naszej wspólnoty Parafialnej a pracujących i mieszkających obecnie za granicą kraju. Jedna osoba przyjęła chrzest w wieku 18 lat i jedna dokonała aktu apostazji.

Sakramentu chrztu świętego w sposób uroczysty udzielamy w czwartą niedzielę miesiąca podczas dodatkowej Mszy św. o godz. 12.30.

Pobłogosławiliśmy 23 pary, które zawarły sakrament małżeństwa. Odprawiliśmy 33 pogrzeby, 23 osoby przed zgonem zostały zaopatrzone sakramentami świętymi a 10 zmarłych nie przyjęło przed śmiercią sakramentów świętych (w 2014 roku zmarło o 7 osób więcej). Reasumując w ubiegłym roku urodziło się o 10 Parafian więcej niż zmarło.

Przypominamy, że w pierwszą sobotę każdego miesiąca odwiedzamy chorych Parafian w domach od godz. 8.30.

Obecnie jest około 40 wiernych, którzy systematycznie - co miesiąc korzystają z takiej posługi mając możliwość wyspowiadania się i przyjęcia Komunii św. a także sakramentu namaszczenia chorych. Zachęcamy rodziny osób w podeszłym wieku i przewlekle chorujących, które ze względu na stan zdrowia nie mogą już chodzić do kościoła, aby zgłaszać ich adresy w kancelarii parafialnej lub zakrystii, by mogły korzystać z takiej formy duszpasterstwa chorych i w ten sposób były dobrze przygotowane na spotkanie z Bogiem w chwili swojej śmierci.

W roku 2015 do I Komunii św. przystąpiło 58 dzieci a sakrament bierzmowania przyjęło 55 osób.

Podczas liczenia wiernych (dominicantes) przeprowadzonego przez lektorów i ministrantów w naszym kościele w dniu 25 października okazuje się jak co roku, że spośród 4,5 tysiąca Parafian w niedzielnej Mszy św. uczestniczy tylko 1,5 tysiąca z czego prawie sześćset osób przyjmuje Komunię św.

W naszej Parafii dokładna frekwencja w tym dniu wyglądała następująco:

Msza św. w sobotę wieczorem 18.00; 32 mężczyzn i 69 kobiet, Komunię św. przyjęło 15 mężczyzn i 38 kobiet

Msze św. niedzielne

6.30; 44 mężczyzn i 75 kobiet, do Komunii św. 8 mężczyzn i 40 kobiet

8.00; 132 mężczyzn i 170 kobiet, do Komunii św. 46 mężczyzn i 85 kobiet

9.30; 157 mężczyzn i 207 kobiet, do Komunii św. 51 mężczyzn i 85 kobiet

11.00; 158 mężczyzn i 193 kobiety, do Komunii św. 41 mężczyzn i 75 kobiet

12.30; 47 mężczyzn i 48 kobiet, do Komunii św. 22 mężczyzn i 25 kobiet

18.00; 104 mężczyzn i 116 kobiet, do Komunii św. 20 mężczyzn i 38 kobiet

Dodając powyższe liczby, uzyskujemy 1552 osoby uczestniczące w niedzielnej Eucharystii i 589 przystępujących do Stołu Pańskiego.

W czasie całego minionego roku podczas Mszy św. niedzielnych, świątecznych i w dni powszednie rozdaliśmy 63 tysiące Komunii św.

Powyższe ogólnopolskie badania od 34 lat przeprowadza Instytut Statystyki Kościoła Katolickiego. ISKK podaje, że w ostatnich kilku latach obecność na niedzielnych Mszach św. nie zmienia się i wynosi średnio w Polsce ponad 39%. Natomiast na przykład w roku 1980 ten sam wskaźnik wynosił 51%.

Dla porównania można wziąć rok 2014 w całej Polsce. Najbardziej religijnymi obszarami były diecezje południowo – wschodnie: tarnowska (70,1%), rzeszowska (63%), przemyska (59,6%). Najniższy odsetek osób regularnie uczestniczących w Eucharystii niedzielnej był w diecezjach: łódzkiej (24,8%), szczecińsko – kamieńskiej (24,9%), koszalińsko – kołobrzeskiej (25,8%).

&

Kilka słów o ofiarowaniu

ks. Mikołaj Szczygieł

Uroczystość Ofiarowania Pańskiego przeżywamy 2 lutego. Tradycyjnie tego dnia kończymy w kościele śpiewać kolędy a w domach demontujemy choinki, stroiki i wszystkie inne ozdoby Bożonarodzeniowe. Do 1970 roku okres Narodzenia Pańskiego trwał aż do dnia tej uroczystości, którą również nazywamy świętem Matki Boskiej Gromnicznej.

Obchody uroczystości tego dnia niosą w sobie kilka ważnych dla nas treści, które powinniśmy rozważyć. Po pierwsze uroczystość sięga swoimi korzeniami tradycji przekazanej przez Ewangelistę Łukasza, według której 40 dni po narodzinach Jezusa Józef przyprowadził do świątyni swoją żonę, Maryję, oraz syna Jezusa, aby ich przedstawić Panu i złożyć Mu za nich ofiarę. Dla Józefa był to dzień wykupienia przez złożenie stosownej ofiary swojego pierworodnego syna. Przepis Starego Testamentu stanowił wyraźnie, że wszystko, co pierworodne, należy do Boga i ma być albo poświęcone Bogu, albo wykupione przez ojca złożeniem stosownej ofiary. Dla Maryi było to wypełnienie prawa Starego Testamentu nakazujące kobiecie przejście okresu oczyszczenia (trwającego 40 dni) po urodzeniu dziecka. Dla ludzkości, jak odczytuje tę scenę święty Łukasz, był to moment ukazania Dzieciątka Jezus jako prawdziwej Światłości świata - Mesjasza, który przyszedł, aby wszyscy poznali światło prawdy, prowadzące do zbawienia.

Z takiego odczytania momentu Ofiarowania Pańskiego wypływa drugie, bardzo ważne znaczenie uroczystości. Rozważając tajemnicę Jezusa jako światła prowadzącego nas do zbawiającego Boga Ojca, chcemy zatrzymać w swoich domach jego symbol. Dlatego od końca XV wieku, zwyczajem naszych przodków, przynosimy do kościoła świece, zwane gromnicami, aby kapłan je dla nas poświęcił. One stanowią dla nas symbol światła prowadzącego do zbawienia, które stanowi nasza wiara w Chrystusa. Używamy tych świec, gdy czujemy, że nasze życie jest w niebezpieczeństwie. Zapalamy wtedy gromnice, aby nie stracić w sobie wiary, że Bóg pomoże nam przetrwać trudne chwile, a w momencie śmierci przyjmie nas do wiecznej światłości.

Jest jeszcze jedno, ważne znaczenie tego dnia, które nadał mu święty Jan Paweł II w 1997 roku. W posynodalnej adhortacji apostolskiej Vita consecrata święto Ofiarowania Pańskiego uczynił Dniem Świętości Życia Konsekrowanego. W ten sposób chciał, abyśmy wszyscy tego dnia zastanowili się nad tym, jak ważnym jest ofiarowanie swojego życia Bogu. Stawia nam za przykład wszystkich, którzy tego dokonali w Kościele w sposób publiczny, to znaczy wybrali drogę życia w zakonie.

W pierwszej kolejności święty Jan Paweł II zauważa, że powołanie do takiego stanu jest darem Boga. Bóg udziela tego daru, ponieważ pragnie w ten sposób pokazać wszystkim ludziom, że naśladowanie Jego Syna w ubóstwie, czystości i posłuszeństwie wobec Jego przykazań prowadzi do zbawienia. Podkreśla, że w historii wielu mężczyzn i kobiet odkryło w sobie ten Boży dar i podążyło za nim. Zrezygnowali z rodzinnego szczęścia, zrezygnowali z wygody i komfortu jakie dają posiadanie, zrezygnowali z niezależności i absolutnego samostanowienia wybierając pełne naśladowanie Jezusa. Dzięki temu często przyczyniali się do odnowy całego społeczeństwa, ponieważ stawali się dla niego znakiem wskazującym prawdziwe wartości, za którymi warto podążać, aby osiągnąć prawdziwe szczęście.

Tego dnia kończy się Rok Życia Konsekrowanego, ogłoszony przez papieża Franciszka w pierwszą niedzielę adwentu 2014 roku. Za zachętą ojca świętego Franciszka oraz świętego Jana Pawła II skierujmy naszą uwagę na tych, którzy w naszej wspólnocie parafialnej oddali swoje życie Bogu w taki sposób. Pamiętajmy w modlitwach o żyjących rodakach-zakonnikach: karmelicie o. Marku Śleziaku, werbiście i misjonarzu ks. Antonim Brączku, sercaninie ks. Jacku Kubicy. Pamiętajmy o zmarłym salwatorianinie ks. Tadeuszu Mucha. Z wdzięczną i życzliwą pamięcią módlmy się za siostry posługujące i mieszkające w naszej parafii ze zgromadzeń Sióstr Szkolnych de Notre Dame oraz Córek Bożej Miłości.

Modląc się za nich przypatrzmy się również nam samym. Zastanówmy się, w jaki sposób my jeszcze pełniej możemy oddać się Bogu pośród obowiązków codziennego życia. Szukajmy sposobów na to, jak zbliżyć się do niego z wszystkimi radościami i troskami, wzlotami i upadkami, pociechami i trudnościami. Uczyńmy z tego wszystkiego ofiarę dla Boga jak Józef i Maryja uczynili ją z siebie i swojego Syna, a sami staniemy się częścią tego światła, które oświeca innych, wskazując drogę do Królestwa Bożego.

&

rok - 500x361

&

Diabły i Anioły wystąpiły na scenie – jasełka dalej cieszą się powodzeniem

Ks. Krzysztof Wilk

Za nami seria bożonarodzeniowych widowisk – jasełek. Ich nazwa pochodzi od staropolskiego słowa „jasło”, które oznaczało żłób. Tradycję jasełek zapoczątkował święty Franciszek z Asyżu, organizując po raz pierwszy takie przedstawienie w 1223 r. w Greccio we Włoszech. W Polsce pierwsze jasełka zostały wystawione przez świętą Kingę, żonę Bolesława Wstydliwego. Zwyczajowo w Polsce wolno było wystawiać jasełka dopiero od drugiego dnia świąt Bożego Narodzenia, czyli od dnia świętego Szczepana.

Jasełka były bardzo atrakcyjną formą sztuki ludowej, która wyjątkowo rozbudzała wyobraźnię ludzi: postać okrutnego Heroda, egzotyczni królowie, rzeź niewinnych dzieci, śmierć z kosą, aniołowie o olbrzymich skrzydłach, diabły, żydzi, chłopi pracujący w polu, górale, kobiety przy żniwach. W zasadzie w każdym zakątku świata dodawano do jasełek sobie tylko właściwe sceny. W naszym kraju ogromnym powodzeniem zawsze cieszyły się zawsze postacie bohaterów narodowych i nasze rodzime diabełki z bliskimi nam przywarami.

Początkowo jasełka odbywały się tylko w kościołach, jednak gdy widowiska te przyjęły coraz to głośniejszą i frywolną formę, w 1736 roku zakazano ich wystawiania w świątyniach. Przeniosły się zatem na place i ulice miast. Powoli miejsce żywych postaci zastępowano kukiełkami, którym głosu udzielali ukryci kolędnicy a z czasem aktorzy.

W naszym kościele parafialnym, już drugi rok z rzędu, jasełka zostały wystawione w uroczystość Objawienia Pańskiego (Trzech Króli). W dość rozrywkowy sposób, scenę Narodzenia Pańskiego przedstawiła młodzież naszej parafii, która tworzy Młodzieżowo-Modlitewny Klub Dyskusyjny (spotkania w każdy piątek po Mszy wieczornej).

W jasełkach wielokrotnie nawiązywano do obecnej sytuacji w kraju i w Europie, zaś dialogi w stylu:

Mam nadzieję, 

Że ty wiesz, gdzie jest Betlejem...; Jak nie, szukać będziem sami...

  Wiem... To ciut jest za Kozami, albo Ja przepraszam za pytanie;

Racz wybaczyt’, jaśnie Panie

 Jam prostaczek, angieł marnyj; Czy z was jeden nie był czarny? 

Był, był, o anielski bracie – W niebie pamięć dobrą macie 

Już ci to wyjaśniam chętnie; Był, lecz został prezydentem...

W Ameryce to się działo; No i trzech nas tu zostało...;

uzbrojony Anioł z Rusi, czy postać proroka wieszcząca nasze zbyt słabe zaangażowanie w organizację Światowych Dni Młodzieży w Krakowie; nie tylko bawiła, ale nade wszystko zmuszała do podjęcia refleksji.

Kolejnym ważnym dniem parafialnego świętowania Bożego Narodzenia był XV Lipnicki Przegląd Kolęd i Pastorałek. Jak co roku pani Halina Jakóbiec – prezes Parafialnego Klubu Sportowego, stanęła na wysokości zadania, organizując to wielkie wydarzenie religijno-kulturalne naszej dzielnicy. Ponad 40 grup wokalno-instrumentalnych zgłosiło się do konkursu. Przegląd rozpoczął się od jasełek zorganizowanych przez Siostry Szkolne de Notre Dame i uczniów szkoły podstawowej. Następnie uczestnicy zaprezentowali swój talent wokalny wykonując kolędy te znane i te zapomniane. Kolejnym punktem programu były występy taneczne – w ten sposób swoim talentem, młodzi parafianie składali życzenia babciom i dziadkom, którzy w styczniu obchodzą swe święto. W czasie obrad jury, Ci którzy nie widzieli jasełek młodzieżowych w kościele, mogli podziwiać talent sceniczny młodzieży.

W XV Lipnickim Przeglądzie Kolęd i Pastorałek wzięło udział prawie 200 uczestników! Dziękujemy wszystkim występującym (tak w konkursie jak i w przedstawieniach) i ich rodzicom. Dziękujemy domowi Kultury za udostępnienie pomieszczeń i obsługę techniczną imprezy, Radzie Osiedla i wszystkim sponsorom. Nade wszystko dziękujemy i gratulujemy pani Halinie Jakóbiec, życząc by z takim wielkim zaangażowaniem i radością organizowała kolejne Lipnickie Kolędowania.

 

jase__ka1 - 160x120jase__ka2 - 160x120jase__ka3 - 160x120

&

Image2.jpg - 160x100

Z kroniki Parafii Narodzenia Najświętszej Maryi Panny w Lipniku

Zachowana oryginalna pisownia. W miejscach trudny do rozszyfrowania wstawiono (…)

1926

W poście odbyły się jako przygotowanie do spowiedzi wielkanocnej stanowe rekolekcje dla kobiet tak polskich jak i niemieckich i stanowe rekolekcje dla mężczyzn i młodzieńców. Z kasy kościelnej sprawiono 1 całun czarny 1 zielony na mary przy pogrzebach za 253 zł. U P. Jarząbka w Kętach zamówiono trzy nowe konfesjonały w stylu gotyckim po cenie 400 zł za jeden, które zapłacono ze składek kościelnych. Dąb na ten cel już był od P. Hermanna przed 2 laty zakupiony i na deski pożnięty. Zakupiono także obrus na ołtarz i 4 komże za 450 zł

&

Kącik Małego Parafianina

Prawdomówność

Roman Agnus

MAŁA PIELGRZYMKA DO...

Lourdes w południowo-zachodniej Francji, u podnóża Pirenejów. Wszystko zaczęło się w 1858 roku. Lourdes liczyło wtedy zaledwie 4 tyś mieszkańców i posiadało tylko 150 domów. Było miejscem zapomnianym i z rzadka odwiedzanym. Wiele osób żyło w ogromnym ubóstwie. W takich realiach miały miejsce wydarzenia, które w przeciągu kilku lat zwróciły uwagę świata na to miejsce. Główną bohaterką tych wydarzeń była 14-to letnia Bernadetta Soubirous, córka zubożałego młynarza. To właśnie jej ukazała się 18 razy Matka Boska w przeciągu niespełna pół roku. Pierwsze objawienie zdarzyło się 11 lutego, ostatnie 16 lipca 1858 roku. Wszystkie z nich miały miejsce w otoczeniu groty zwanej Massabielle. Matka Boża miała białą sukienkę przepasaną niebieskim pasem, zaś w dłoniach trzymała różaniec. Jej życzeniem, jak przekazała Bernadetta było wybudowanie na skale ponad grotą kościoła. Chciała również, aby ludzie przychodzili w to miejsce z procesją wraz ze swoimi duchownymi.

Przejdź przez labirynt, a przypomnisz sobie pewną prawdę. Jest tylko jedna droga na zewnątrz. Idąc, wpisuj poniżej kolejno napotykane litery.

k__cik1 - 340x355

Rozwiązania z podanym imieniem i nazwiskiem można składać w zakrystii lub do koszyczka wystawionego przed ołtarzem 7 lutego w niedzielę, kiedy to po mszy świętej o 11.00 rozlosujemy nagrody!

&

KĄCIK MARYJNY

Krzysztof Jaskuła

Niepokalane Poczęcie, Uzdrowienie Chorych - módl się za nami. W miesiącu lutym obchodzimy uroczystość Matki Bożej z Lourdes.

"W 1858 roku, w cztery lata po ogłoszeniu przez Piusa IX dogmatu o Niepokalanym Poczęciu, Matka Boża zjawiła się ubogiej pasterce, św. Bernadecie Soubirous, w Grocie Massabielskiej w Lourdes. Podczas osiemnastu zjawień (w okresie 11 lutego - 16 lipca) Maryja wzywała do modlitwy i pokuty.

11 lutego 1858 r. Bernadetta Soubirous wraz z siostrą i przyjaciółką udała się w pobliże Starej Skały - Massabielle - na poszukiwanie suchych gałęzi, aby rozpalić ogień w domu. Gdy dziewczyna została sama, usłyszała dziwny dźwięk podobny do szumu wiatru i zobaczyła światłość, z której wyłoniła się postać "Pięknej Pani" z różańcem w ręku. Odtąd objawienia powtarzały się.

Bernadetta opowiedziała o tym wydarzeniu koleżankom, te rozpowiedziały o tym sąsiadom. Rodzice strofowali Bernadettę, że rozpowiada plotki; zakazali jej chodzić do groty, w której miała jej się ukazać Matka Boża. Cofnęli jednak zakaz, gdy zobaczyli, że dziecko gaśnie na ich oczach z udręki. Dnia 14 lutego dziewczęta udały się najpierw do kościoła i wzięły ze sobą wodę święconą. Gdy przybyły do groty, było już po południu. Kiedy w czasie odmawiania różańca ponownie ukazała się Matka Boża, Bernadetta, idąc za radą towarzyszek, pokropiła tajemniczą zjawę i wypowiedziała słowa: "Jeśli przychodzisz od Boga, zbliż się; jeśli od szatana, idź precz!". Pani, uśmiechając się, zbliżyła się aż do brzegu wylotu groty i odmawiała różaniec.

18 lutego Bernadetta udała się w pobliże groty z dwiema znajomymi rodziny Soubirous. Przekonane, że może to jest jakaś dusza czyśćcowa, poradziły Bernadecie, aby poprosiła zjawę o napisanie życzenia na kartce papieru, którą ze sobą przyniosły. Pani odpowiedziała: "Pisanie tego, co ci chcę powiedzieć, jest niepotrzebne". Matka Boża poleciła dziewczynce, aby przychodziła przez kolejnych 15 dni. Wiadomość o tym rozeszła się lotem błyskawicy po całym miasteczku. 21 lutego, w niedzielę, zjawiło się przy grocie skał massabielskich kilka tysięcy ludzi. Pełna smutku Matka Boża zachęcała Bernadettę, aby modliła się za grzeszników. Tego dnia, gdy Bernadetta wychodziła po południu z kościoła z Nieszporów, została zatrzymana przez komendanta miejscowej policji i poddana śledztwu. Kiedy dnia następnego dziewczynka udała się do szkoły, uczące ją siostry zaczęły ją karcić, że wprowadziła tyle zamieszania swoimi przywidzeniami.

23 lutego Matka Boża ponownie zjawiła się i poleciła Bernadecie, aby udała się do miejscowego proboszcza i poprosiła go, aby tu wystawiono ku Jej czci kaplicę. Roztropny proboszcz, po pilnym przeegzaminowaniu 14-letniej dziewczynki, rzekł do Bernadetty: "Mówiłaś mi, że u stóp tej Pani, w miejscu, gdzie zwykła stawać, jest krzak dzikiej róży. Poproś Ją, aby kazała tej gałęzi rozkwitnąć". Przy najbliższym zjawieniu się Matki Bożej Bernadetta powtórzyła słowa proboszcza. Pani odpowiedziała uśmiechem, a potem ze smutkiem wypowiedziała słowa: "Pokuty, pokuty, pokuty".

25 lutego w czasie ekstazy Bernadetta usłyszała polecenie: "A teraz idź do źródła, napij się z niego i obmyj się w nim". Dziewczę skierowało swoje kroki do pobliskiej rzeki, ale usłyszało wtedy głos: "Nie w tę stronę! Nie mówiłam ci przecież, abyś piła wodę z rzeki, ale ze źródła. Ono jest tu". Na kolanach Bernadetta podążyła więc ku wskazanemu w pobliżu groty miejscu. Gdy zaczęła grzebać, pokazała się woda. Na oczach śledzącego wszystko uważnie tłumu ukazało się źródło, którego dotąd nie było. Woda biła z niego coraz obficiej i szerokim strumieniem płynęła do rzeki. Okazało się rychło, że woda ta ma moc leczniczą. Następnego dnia posłał do źródła po wodę swoją córkę niejaki Bouriette, kamieniarz, rzeźbiarz nagrobków. Stracił prawe oko przy rozsadzaniu dynamitem bloków kamiennych. Także na lewe oko widział coraz słabiej. Po gorącej modlitwie począł przemywać sobie ową wodą oczy. Natychmiast odzyskał wzrok. Cud ten zapoczątkował cały szereg innych - tak dalece, że Lourdes zasłynęło z nich jako pierwsze wśród wszystkich sanktuariów chrześcijańskich.

27 lutego Matka Boża ponowiła życzenie, aby na tym miejscu powstała kaplica. 1 marca 1858 roku poleciła Bernadecie, aby modliła się nadal na różańcu. 2 marca Matka Boża wyraziła życzenie, aby do groty urządzano procesje. Zawiadomiony o tym proboszcz odpowiedział, że będzie to mógł uczynić dopiero za pozwoleniem swojego biskupa. 4 marca na oczach ok. 20 tysięcy ludzi został cudownie uleczony przy źródle miejscowy restaurator, Maumus. Miał on na wierzchu dłoni wielką narośl. Lekarze orzekli, że jest to złośliwy rak i trzeba rękę amputować. Kiedy modlił się gorąco i polecał wstawiennictwu Bernadetty, zanurzył rękę w wodzie bijącej ze źródła i wyciągnął ją zupełnie zdrową, bez ropiejącej narośli. Poprzedniego dnia pewna matka doznała łaski nagłego uzdrowienia swojego dziecka, które zanurzyła całe w zimnej wodzie źródła, kiedy lekarze orzekli, że dni dziecka są już policzone.

Nastąpiła dłuższa przerwa w objawieniach. Dopiero 25 marca, w uroczystość Zwiastowania, Bernadetta ponownie ujrzała Matkę Bożą. Kiedy zapytała Ją o imię, otrzymała odpowiedź: "Jam jest Niepokalane Poczęcie". Były to bardzo ważne słowa, ponieważ mijały zaledwie 4 lata od ogłoszenia przez papieża Piusa IX dogmatu o Niepokalanym Poczęciu Maryi, który budził pewne kontrowersje. Warto zauważyć, że pojęcie to dla wiejskiej dziewczynki nie było ani zrozumiałe, ani nawet jej znane.

Po dłuższej przerwie 7 kwietnia, w środę po Wielkanocy, Matka Boża ponownie objawiła się Bernadecie. Po rozejściu się tłumów policja pod pozorem troski o bezpieczeństwo publiczne i konieczności przeprowadzenia badań wody źródła, zamknęła dostęp do źródła i groty. Zabrano także do komisariatu liczne już złożone wota. Jednak Bernadetta uczęszczała tam nadal i klękając opodal modliła się. 16 lipca, w uroczystość Matki Bożej Szkaplerznej, Matka Boża pojawiła się po raz ostatni.

18 stycznia 1862 roku komisja biskupa z Targes po wielu badaniach ogłosiła dekret, że "można dać wiarę" zjawiskom, jakie się przydarzyły w Lourdes. W roku 1864 ks. proboszcz Peyramale przystąpił do budowy świątyni. W roku 1875 poświęcił ją uroczyście arcybiskup Paryża Guibert. W uroczystości tej wzięło udział: 35 arcybiskupów i biskupów, 3 tys. kapłanów i 100 tys. wiernych. W roku 1891 Leon XII ustanowił święto Objawienia się Matki Bożej w Lourdes, które św. Pius X w 1907 r. rozciągnął na cały Kościół. Lourdes jest obecnie słynnym miejscem pielgrzymkowym, do którego przybywają tysiące ludzi, by czcić Matkę Bożą jako Uzdrowienie Chorych.

Bernadetta wstąpiła w 1866 roku do klasztoru Notre Dame de Nevers i tam zmarła na gruźlicę w 1879 r. w wieku 35 lat. Pius XI w roku 1925 uroczyście ją beatyfikował, a w roku 1933 - kanonizował. Jej wspomnienie obchodzone jest 16 kwietnia." (Tekst zaczerpnięty z Czytelni Internetowej Liturgii Godzin).

Wsłuchujmy się więc w głos Niepokalanego Poczęcia, wzywający do modlitwy i pokuty. A w szczególny sposób módlmy się za ludzi chorych.

Nasz Papież Św. Jan Paweł II w trakcie swej ostatniej pielgrzymki do Lourdes w 2004r., sam będąc już bardzo chorym, spotkał się z setkami tysięcy pielgrzymów. On sam chory wśród chorych. "Jestem z wami, drodzy bracia i siostry - mowił - jako pielgrzym zdążający do Maryi Dziewicy; przyłączam się do waszych modlitw i podzielam wasze nadzieje; podobnie jak wy przeżywam okres życia naznaczony cierpieniem fizycznym, jednak nie mniej owocny w przedziwnym zamyśle Boga. Razem z wami modlę się za tych, którzy polecili się naszej modlitwie. W mojej posłudze apostolskiej zawsze pokładałem wielką ufność w ofierze, modlitwie i poświęceniu osób cierpiących. Proszę was, byście zjednoczyli się ze mną w czasie tej pielgrzymki, by przedstawić Bogu, przez wstawiennictwo Maryi Panny, wszystkie intencje Kościoła i świata."

W naszej pamięci nadal żywy pozostaje obraz cierpiącego Ojca Świętego. Niech ten obraz staje nam zawsze przed oczyma, ilekroć spotykamy człowieka chorego, ciepiącego i samotnego. Uwierzmy w to, iż za wstawiennictwem Niepokalanego Poczęcia, poprzez gorącą modlitwę i wiarę możemy uzyskać łaskę nadziei i miłości, nawet w chwilach wielkiego cierpienia.

Mija rok od powstania Kącika Maryjnego. Dziękuję wszystkim Czytelnikom za lekturę artykułów w nim zamieszczanych.

Nasz adres: maryjny@op.pl

&

Zebranie sprawozdawcze RO Lipnik za rok 2015

 

Rada Osiedla Lipnik serdecznie zaprasza mieszkańców i sympatyków Lipnika na zebranie sprawozdawcze z działalności za rok 2015. Zebranie będzie okazją do zreferowania działań podjętych na rzecz ważnych tematów dzielnicy związanych z tym żeby w żyło nam się tu dobrze, a w szczególności infrastrukturą drogową, sąsiedztwem przedsiębiorstw takich jak ZGO, SITA czy inne potencjalnie zlokalizowane w obszarze przemysłowym. Będzie też okazja do dyskusji o oczekiwaniach i sugestiach mieszkańców. Ważnym aspektem jest fakt, że na zebraniu obecni będą przedstawiciele prezydium miasta oraz instytucji takich jak m.in. MZK, MZD, Policja oraz radni z rejonu. Zachęcamy do udziału oraz bezpośredniej dyskusji. Zebranie planowane jest na 03.03.2016 godz.: 17:00 w domu kultury.

Rada Osiedla Lipnik

&

plakat - 700x941

&

 

NASZA PARAFIA – miesięcznik parafii Narodzenia Najświętszej Maryi Panny i św. Walentego w Bielsku-Białej Lipniku

Redakcja:

Ks. Adam – email: ks.adam.bieniek@gmail.com

Ks. Krzysztof – email: wwwilczek@interia.pl

Zapraszamy do współpracy teksty można przesyłać drogą elektroniczną i tradycyjną. Zastrzegamy sobie prawo do skracania tekstów. Nie drukujemy tekstów anonimowych, autorzy mogą ukryć się pod pseudonimem ale powinni być znani redakcji.

Dochód ze sprzedaży gazetki przeznaczony jest na cele związane z duszpasterstwem

Parafia Narodzenia Najświętszej Maryi Panny i św. Walentego w Bielsku-Białej – Lipniku

ul. Ks. Brzóski 3 tel. 033 814 53 88 strona www.parafialipnik.pl

konto Parafii Narodzenia NMP: 50 1020 1390 0000 6002 0018 4630

Msze święte w niedzielę: 6.30, 8.00, 9.30, 11.00, 18.00

Msze święte w tygodniu: 7.00, 18.00

Spowiedź św. – codziennie przed każdą mszą św.

Kancelaria Parafialna czynna: wtorek, czwartek, sobota od 8.00 do 8.30

oraz środa i piątek od 16.00 do 17.30 (oprócz I piątków i świąt)

Luty 2016

 

 

Cytat strona 1

Nadzwyczajny Jubileusz Miłosierdzia 8 grudnia 2015 roku – 20 listopada 2016 roku

 

Foto: symbol.png

To co na żółto to może być maleńkie byle czytelne

 

Foto str. 1 ofiar.jpg

 

Ramka:

2 luty – Święto Ofiarowania Pańskiego

10 luty – Środa Popielcowa

14 luty – Uroczystość Odpustowa ku czci św. Walentego

 

PODSUMOWANIE 2015 ROKU

Ks. Proboszcz

 

 

W minionym roku w naszym Kościele ochrzciliśmy 65 dzieci. W tym dzieci naszych Parafian było 43, wśród nich 34 ze związków sakramentalnych, 3 ze związków cywilnych i 6 z par nie związanych ani związkiem cywilnym ani kościelnym. Pozostałe chrzty to dwoje dzieci z Diecezjalnego Domu Matki i Dziecka i dwadzieścioro z poza Parafii, ale najczęściej z rodzin pochodzących z naszej wspólnoty Parafialnej a pracujących i mieszkających obecnie za granicą kraju. Jedna osoba przyjęła chrzest w wieku 18 lat i jedna dokonała aktu apostazji.

 

Sakramentu chrztu świętego w sposób uroczysty udzielamy w czwartą niedzielę miesiąca podczas dodatkowej Mszy św. o godz. 12.30.

 

Pobłogosławiliśmy 23 pary, które zawarły sakrament małżeństwa. Odprawiliśmy 33 pogrzeby, 23 osoby przed zgonem zostały zaopatrzone sakramentami świętymi a 10 zmarłych nie przyjęło przed śmiercią sakramentów świętych (w 2014 roku zmarło o 7 osób więcej). Reasumując w ubiegłym roku urodziło się o 10 Parafian więcej niż zmarło.

 

Przypominamy, że w pierwszą sobotę każdego miesiąca odwiedzamy chorych Parafian w domach od godz. 8.30.

 

Obecnie jest około 40 wiernych, którzy systematycznie - co miesiąc korzystają z takiej posługi mając możliwość wyspowiadania się i przyjęcia Komunii św. a także sakramentu namaszczenia chorych. Zachęcamy rodziny osób w podeszłym wieku i przewlekle chorujących, które ze względu na stan zdrowia nie mogą już chodzić do kościoła, aby zgłaszać ich adresy w kancelarii parafialnej lub zakrystii, by mogły korzystać z takiej formy duszpasterstwa chorych i w ten sposób były dobrze przygotowane na spotkanie z Bogiem w chwili swojej śmierci.

 

W roku 2015 do I Komunii św. przystąpiło 58 dzieci a sakrament bierzmowania przyjęło 55 osób.

Podczas liczenia wiernych (dominicantes) przeprowadzonego przez lektorów
i ministrantów w naszym kościele w dniu 25 października okazuje się jak co roku, że spośród 4,5 tysiąca Parafian w niedzielnej Mszy św. uczestniczy tylko 1,5 tysiąca z czego prawie sześćset osób przyjmuje Komunię św.

W naszej Parafii dokładna frekwencja w tym dniu wyglądała następująco:

Msza św. w sobotę wieczorem

18.00; 32 mężczyzn i 69 kobiet, Komunię św. przyjęło 15 mężczyzn i 38 kobiet

Msze św. niedzielne

6.30; 44 mężczyzn i 75 kobiet, do Komunii św. 8 mężczyzn i 40 kobiet

8.00; 132 mężczyzn i 170 kobiet, do Komunii św. 46 mężczyzn i 85 kobiet

9.30; 157 mężczyzn i 207 kobiet, do Komunii św. 51 mężczyzn i 85 kobiet

11.00; 158 mężczyzn i 193 kobiety, do Komunii św. 41 mężczyzn i 75 kobiet

12.30; 47 mężczyzn i 48 kobiet, do Komunii św. 22 mężczyzn i 25 kobiet

18.00; 104 mężczyzn i 116 kobiet, do Komunii św. 20 mężczyzn i 38 kobiet

Dodając powyższe liczby, uzyskujemy 1552 osoby uczestniczące w niedzielnej Eucharystii i 589 przystępujących do Stołu Pańskiego.

W czasie całego minionego roku podczas Mszy św. niedzielnych, świątecznych
i w dni powszednie rozdaliśmy 63 tysiące Komunii św.

Powyższe ogólnopolskie badania od 34 lat przeprowadza Instytut Statystyki Kościoła Katolickiego. ISKK podaje, że w ostatnich kilku latach obecność na niedzielnych Mszach św. nie zmienia się i wynosi średnio w Polsce ponad 39%. Natomiast na przykład w roku 1980 ten sam wskaźnik wynosił 51%.

Dla porównania można wziąć rok 2014 w całej Polsce. Najbardziej religijnymi obszarami były diecezje południowo – wschodnie: tarnowska (70,1%), rzeszowska (63%), przemyska (59,6%). Najniższy odsetek osób regularnie uczestniczących w Eucharystii niedzielnej był w diecezjach: łódzkiej (24,8%), szczecińsko – kamieńskiej (24,9%), koszalińsko – kołobrzeskiej (25,8%).

 

Kilka słów o ofiarowaniu

ks. Mikołaj Szczygieł

 

 

Uroczystość Ofiarowania Pańskiego przeżywamy 2 lutego. Tradycyjnie tego dnia kończymy w kościele śpiewać kolędy a w domach demontujemy choinki, stroiki i wszystkie inne ozdoby Bożonarodzeniowe. Do 1970 roku okres Narodzenia Pańskiego trwał aż do dnia tej uroczystości, którą również nazywamy świętem Matki Boskiej Gromnicznej.

Obchody uroczystości tego dnia niosą w sobie kilka ważnych dla nas treści, które powinniśmy rozważyć. Po pierwsze uroczystość sięga swoimi korzeniami tradycji przekazanej przez Ewangelistę Łukasza, według której 40 dni po narodzinach Jezusa Józef przyprowadził do świątyni swoją żonę, Maryję, oraz syna Jezusa, aby ich przedstawić Panu i złożyć Mu za nich ofiarę. Dla Józefa był to dzień wykupienia przez złożenie stosownej ofiary swojego pierworodnego syna. Przepis Starego Testamentu stanowił wyraźnie, że wszystko, co pierworodne, należy do Boga i ma być albo poświęcone Bogu, albo wykupione przez ojca złożeniem stosownej ofiary. Dla Maryi było to wypełnienie prawa Starego Testamentu nakazujące kobiecie przejście okresu oczyszczenia (trwającego 40 dni) po urodzeniu dziecka. Dla ludzkości, jak odczytuje tę scenę święty Łukasz, był to moment ukazania Dzieciątka Jezus jako prawdziwej Światłości świata - Mesjasza, który przyszedł, aby wszyscy poznali światło prawdy, prowadzące do zbawienia.

Z takiego odczytania momentu Ofiarowania Pańskiego wypływa drugie, bardzo ważne znaczenie uroczystości. Rozważając tajemnicę Jezusa jako światła prowadzącego nas do zbawiającego Boga Ojca, chcemy zatrzymać w swoich domach jego symbol. Dlatego od końca XV wieku, zwyczajem naszych przodków, przynosimy do kościoła świece, zwane gromnicami, aby kapłan je dla nas poświęcił. One stanowią dla nas symbol światła prowadzącego do zbawienia, które stanowi nasza wiara w Chrystusa. Używamy tych świec, gdy czujemy, że nasze życie jest w niebezpieczeństwie. Zapalamy wtedy gromnice, aby nie stracić w sobie wiary, że Bóg pomoże nam przetrwać trudne chwile, a w momencie śmierci przyjmie nas do wiecznej światłości.

Jest jeszcze jedno, ważne znaczenie tego dnia, które nadał mu święty Jan Paweł II w 1997 roku. W posynodalnej adhortacji apostolskiej Vita consecrata