Ogloszenia Ogloszenia Ogloszenia Ogloszenia Ogloszenia
Telefony

Gazetka parafialna:

drukuj

Jezus - 234x468

REKOLEKCJE WIELKOPOSTNE

10.04-13.04.2014r.

dla dorosłych

 

14.04-16.04.2014r.

dla dzieci i młodzieży

&

ODNAWIANIE POLICHROMII NASZEGO KOŚCIOŁA (9)

Ks. Proboszcz

Rok temu w Środę Popielcową rozpocząłem głosić kazania na temat Ośmiu Błogosławieństw. Omówiłem wtedy wypisane nad chórem od strony ul. Polnej: „Błogosławieni miłosierni, albowiem oni miłosierdzia dostąpią”. Dziś możemy powiedzieć, że historia Błogosławieństw wypisanych na sklepieniu naszego Kościoła zatoczyła koło i już się domyka. Nad Ołtarzem Św. Walentego mamy pierwsze w kolejności, jakie jest zapisane w Ewangelii Mateuszowej. Brzmi ono następująco: „Błogosławieni ubodzy w duchu, albowiem do nich należy Królestwo Niebieskie”.Wybrałem go dziś na temat tego rozważania, ponieważ Ojciec Święty Franciszek w tegorocznym Orędziu na Wielki Post zwraca naszą uwagę na fragment Drugiego Listu Św. Pawła do Koryntian i przypomina chrześcijanom: „O łasce Pana Naszego Jezusa Chrystusa, który będąc bogaty, dla was stał się ubogim, aby was swoim ubóstwem ubogacić” (2 Kor 8,9). Co to znaczy, że Jezus: „będąc bogatym, stał się ubogim”. Wyjaśnia to Apostoł Narodów w innym swoim Liście, tym razem pisze to Filipianom: „Chrystus istniejąc w postaci Bożej, nie skorzystał ze sposobności, aby być na równi z Bogiem…Przyjąwszy postać sługi, stawszy się podobnym do ludzi”. (Flp 2,6-7). Jezus w tajemnicy Wcielenia w skrajnym ubóstwie stajni Betlejemskiej odrzuca chwałę swojego bóstwa na czas ziemskiego życia a przyjmuje na siebie „ubóstwo człowieka”, jego kruchość życia, cierpienie, odrzucenie i śmierć, nadto jeszcze nasze grzechy. By przez Ofiarę Krzyża a potem Zmartwychwstanie nas „ubogich ludzi” uczynić na nowo dziećmi Bożymi. To wszystko dokonuje przez miłość do człowieka. Jak zauważa Papież Franciszek: „Kochać, to znaczy dzielić we wszystkim los osoby kochanej”. Widzimy jak bardzo zazębiają się myśli papieskie na Wielki Post 2014 roku z tym tekstem: „Błogosławieni ubodzy w duchu, albowiem do nich należy Królestwo Niebieskie”.

b__ogos__awieni.jpg - 685x447

Na czym polega tajemnica ubóstwa Chrystusa? Jezus był ubogi, dlatego, że wszystko, co otrzymał od Ojca oddawał i niczego nie zatrzymywał dla siebie. Cały swój czas oddał ludziom, dar czynienia cudów oddał na służbę człowieka, życie swoje również poświęcił ofiarując je na krzyżu za każdego z nas. Śp. Ks. Józef Tischner mawiał, że: „Ubogim jest milioner, który nie przywiązuje się do tego, co ma i potrafi się dzielić a nie żebrak, który żyje nieustannym pragnienie posiadania rzeczy materialnych. Być bogatym i umieć się tym bogactwem dzielić z innymi – na tym polega istota prawdziwego ubóstwa. Nie chodzi tylko o dobra materialne, ktoś może być biednym a zarazem bogatym duchowo. Bóg daje ci czas, łaski, talenty. Czy dzielisz się nimi z ludźmi? Jeśli nie – jesteś złym bogaczem. Przykładem dla nas może być błogosławiony Jan Paweł II. Zwierzchnik Państwa Watykańskiego, który był człowiekiem ubogim. Mając ogromną władzę duchową jak i doczesną, zawsze był przywiązany tylko do Jezusa i Maryi. To jest wzór dla nas posiadających jakieś bogactwo duchowe i materialne – winniśmy być ubogimi w duchu, a więc wewnętrznie zjednoczeni z Chrystusem. To jest właśnie ubóstwo duchowe – nie przywiązywanie siebie do spraw ziemskich i przemijających, ale zjednoczenie z Bogiem i Kościołem. Papież Polak w Ełku mówił do swoich rodaków: „Ten jest ubogi duchem, kto gotów ze swego bogactwa szczodrze świadczyć potrzebującym. Widać wówczas, że nie jest przywiązany do bogactw. Widać, że dobrze rozumie ich zasadniczą celowość. Dobra materialne są bowiem po to, ażeby służyć drugim, zwłaszcza będącym w potrzebie”. Kim jest człowiek ubogi? UBOGI TO TEN, KTÓRY MA WSZYSTKO U BOGA. W grudniu 2013 roku podczas rorat w kazaniach do dzieci był temat „uBoga droga”. Codziennie przedstawialiśmy sylwetkę innego świętego. Część z nich to byli skrajnie ubodzy, na przykład Św. Franciszek zwany biedaczyną z Asyżu. Pozostali to pochodzący z bardzo bogatych rodzin, którzy swój majątek oddali na potrzeby ubogich. Jedni i drudzy idąc przez życie „uBogą drogą” osiągnęli świętość. Ubogi to ten, który żyje duchem ewangelii w takiej sytuacji, w jakiej Bóg go postawił. Ufa jedynie Bogu. Kto ufa Bogu naprawdę, jest najszczęśliwszym ubogim, bo ma największy skarb – samego Boga. Zasadniczo boimy się ubóstwa materialnego, martwimy się o pracę, o zarobki, o przyszłą emeryturę. Może jeszcze bardziej boimy się ubóstwa duchowego, zostanę sam, zestarzeję się, nikogo nie będzie przy mnie. Zauważmy, że Jezus w tym Błogosławieństwie nie powiedział – jesteście ubodzy, nie martwcie się, bo będziecie bogaci. Nie, nie mówił językiem ministra finansów, który obiecuje podwyżki. Ale powiedział: „Błogosławieni, (czyli szczęśliwi jesteście) ubodzy w duchu, albowiem do was należy Królestwo Niebieskie”. Przypomnijmy sobie jeszcze z Ewangelii Św. Łukasza bogacza i ubogiego Łazarza. Bogacz obfitował we wszystko. Ubogi żebrak siedział u drzwi i pragnął okruszyn z jego stołu. Właściwie tylko psy okazały mu uczucie i lizały jego wrzody. Po śmierci ubogi znalazł się wśród zbawionych a bogacz został pogrzebany w otchłani i usłyszał: „Za życia otrzymałeś swoje dobra”, możemy dopowiedzieć, nie umiałeś, albo nie chciałeś się nimi podzielić „Teraz męki cierpisz”. Ten ubogi za życia „znosił niedolę teraz tu doznaje pociechy” (Łk 16,19 – 25).

&

Plan rekolekcji wielkopostnych

w naszym Kościele dla dorosłych 10.04 – 13.04.2014r.

( wygłosi je Ojciec Roman Siatka)

 

Czwartek

8.00. Msza św. z nauką ogólną.

9.00. Nauka dla dorosłych, małżonków i rodziców.

18.00. Msza św. z nauką ogólną.

19.00. Nauka dla dorosłych, małżonków i rodziców.

Piątek 

8.00. Msza św. z nauką ogólną.

9.00. Nauka dla dorosłych, małżonków i rodziców.

10.30. Odwiedziny chorych w domach.

14.30. Spowiedź dla chorych w Kościele.

15.00. Koronka do Bożego Miłosierdzia i Msza św.

z namaszczeniem chorych dla chorych i seniorów.

16.30. Droga Krzyżowa dla dzieci.

17.15. Droga Krzyżowa dla dorosłych.

18.00. Msza św. z nauką ogólną.

19.00. Nauka dla dorosłych, małżonków i rodziców.

20.30. Droga Krzyżowa.

Sobota - dzień spowiedzi.

8.00. Msza św. z nauką ogólną.

9.00 – 10.30. Spowiedź.

15.00. Koronka do Bożego Miłosierdzia

i Msza św. z nauką ogólną.

16.30 – 18.00. Spowiedź.

godz. 18.00. Msza św. z nauką ogólną.

19.00 – 20.00. Spowiedź.

Niedziela Palmowa

godz. 6.30. Msza św. z nauką ogólną.

8.00. Msza św. z nauką ogólną.

9.30. Msza św. z nauką ogólną

11.00. Msza św. z nauką dla dzieci.

17.00. Gorzkie Żale z kazaniem pasyjnym.

18.00. Msza św. z nauką ogólną.

 

Rekolekcje wielkopostne dla dzieci

i młodzieży gimnazjalnej

„WIERZĘ W SYNA BOŻEGO”

Wielki Poniedziałek 14 kwiecień 2014 r.

Program dla klas IV – VI w szkole i w kościele

8.00 – 8.45 – Po Ziemi Świętej z Jezusem – program na holu

8.45 - 9.45 – praca w klasach

9.50 - wyjście do kościoła

10.00 - 11.00 – nauka rekolekcyjna w kościele ( po nauce dzieci idą do domu)

Program dla klasy klas 0 - III w kościele i w szkole

 11.00 - 12.00 - nauka rekolekcyjna w kościele

12.00 - przejście do szkoły

12.15 - 13.00 - Po Ziemi Świętej z Jezusem- program na holu po którym dzieci klas 0 - II idą do domu

13.15 - 14.00 - zajęcia w klasach dla klasy III a, b, c

Program dla gimnazjum

8.00 - 9.30 – nauka rekolekcyjna w kościele

Wielki Wtorek – 15 kwiecień 2014 r.

Program dla klas 0 - III w kościele i w szkole

10.30 - 11.00 – nauka rekolekcyjna

11.00 - przejście do szkoły klas O - II

11.15 - 12.15 - zajęcia w klasach dla 0 - II

11.00 – 11.30 - spowiedź klas III ( po spowiedzi dzieci idą do domu)

Program dla klas IV – VI w kościele

11.30 - 12.00 - nauka rekolekcyjna dla klas IV – VI

12.00 - spowiedź dzieci klas IV – VI (po spowiedzi dzieci idą do domu)

Program dla gimnazjum

8.00 - 9.30 – nauka rekolekcyjna w kościele

Wielka Środa – 16 kwiecień 2014 r.

Program dla gimnazjum

 8.00 - 9.30 – nauka rekolekcyjna w kościele

Program dla klas 0 - VI w kościele

10.00 – 11.00 – Msza Święta – po Mszy Świętej dzieci idą do domu

TRIDUUM SACRUM

Porządek liturgii i plan adoracji

1.W Wielki Czwartek Msza Święta Wieczerzy Pańskiej o godz. 18.00 po niej adoracja Pana Jezusa w Ciemnicy do godz. 21:00.

2.W Wielki Piątek Droga Krzyżowa o godz. 17:00.

O godz. 18:00 obrzędy Męki Pańskiej, a w nich:

Liturgia Słowa,

Adoracja Krzyża

i Komunia Święta.

Ofiary składane przy Adoracji Krzyża są zawsze przeznaczane na Boży Grób w Jerozolimie. W tym dniu obowiązuje post ścisły, zachęcamy wiernych do wstrzemięźliwości od pokarmów mięsnych do wieczornej celebracji Wigilii Paschalnej, a nawet do śniadania w poranek Wielkanocny, jeśli taka jest tradycja w rodzinie.

W wielki Piątek rozpoczyna się Nowenna przed

Niedzielą Miłosierdzia Bożego.

 

W Wielką Sobotę święcenie pokarmów na stół wielkanocny od 9:00 – 13:00 co pół godziny.

Zachęcamy, aby do kosza przy ołtarzu składać dary dla ubogich rodzin. Jeszcze w tym dniu Zespół Charytatywny przekaże je tym osobom w postaci paczek świątecznych.

O godz. 15:00 adoruje Pana Jezusa w Grobie Honorowa Straż NSPJ. O godz. 18:00 Liturgia Wigilii Paschalnej, prosimy przynieść pojemniki na wodę święconą i świece, mogą to być paschaliki, które potem zapalimy na stole wielkanocnym.

Adoracja Pana Jezusa w Ciemnicy w Wielki Piątek:

9.00 – dzieci kl. I – III Szkoły Podstawowej.

10.00 – dzieci kl. IV - VI Szkoły Podstawowej.

11.00 – uczniowie Gimnazjum.

12.00 – adoracja w ciszy.

14.00 – Apostolstwo Dobrej Śmierci.

15.00 – Honorowa Straż NSPJ.

Adoracja Pana Jezusa w Grobie z Wielkiego Piątku na Wielką Sobotę:

21.00 – Młodzież, klas III Gimnazjum i starsza.

22.00 – Róże Różańcowe.

23.00 – Koło Radia Maryja.

24.00 – Oaza Rodzin i Wspólnota Szkaplerza Świętego.

1.00 – Akcja Katolicka i Krąg Biblijny.

2.00 – Mieszkańcy ul. Krakowskiej i przyległych.

3.00 – Mieszkańcy ul. Polnej i przyległych.

4.00 – Mieszkańcy ul. Lipnickiej i przyległych.

5.00 – Mieszkańcy ul. Ks. Brzóski i przyległych.

6.00 – Honorowa Straż NSPJ.

 

&

 

Misterium Paschalne

Czwartek

Tajemnica Wieczernika

słowa niepojęte

czyny miłosierne

pojmanie zdradzieckie

przesłuchanie pierwsze

groza

Piątek

Tajemnica męki

niewinnie oskarżony

bity i powieszony

okrutnie doświadczony

w cierniowej koronie

posłuszny ojcu

nad ziemię wywyższony

króluje przyciąga

umiera

Sobota

Tajemnica śmierci

do grobu złożyli

kamieniem przywalili

samotnego Cię

królu zostawili

Niedziela

Zmartwychwstanie

życie rodzi się

ze śmierci

czujemy tchnienie

ożywcze

zaczynamy

od nowa

alleluja

Urszula Omylińska

Bielsko-Biała, marzec 2008 r.

&

Udział Parafialnego Klubu Sportowego w turnieju tenisa stołowego
ks. Mikołaj Szczygieł

Parafialny-Klub-1.JPG - 160x127Parafialny-Klub-2.JPG - 121x160Parafialny-Klub-3.JPG - 160x132

Dnia 1 marca zawodnicy naszego Parafialnego Klubu Sportowego Lipnik wzięli udział w turnieju tenisa stołowego, który odbył się w Gilowicach. Zawody, w których wzięli udział zawodniczki i zawodnicy parafialnych klubów sportowych z naszej diecezji rozegrano w następujących przedziałach wiekowych: klasy I-II, III-IV, V-VI, gimnazjum, szkoły ponadgimnazjalne oraz kategoria OPEN. Nasza reprezentantka Julia Grduk zajęła pierwsze miejsce w kategorii dziewcząt klas V-VI. W kategorii gimnazjum szóstą pozycję zajęła Katarzyna Ponikiewska. W gronie chłopców Krzysztof Seweryn i Konrad Polarczyk zajęli kolejną ósmą i dziewiątą pozycję. W kategorii OPEN nasze reprezentantki również zajęły wysoką lokatę: Karolina Januś miejsce drugie i Weronika Januś miejsce szóste. Ogólnie w całym turnieju wzięło udział 130 zawodników i zawodniczek. Gratulujemy naszym sportowcom wyników i dopingujemy do osiągania jeszcze lepszych wyników! Serdeczne podziękowania kierujemy w stronę rodziców, którzy umożliwili naszym reprezentantom podróż do Gilowic i wzięcie udziału w rozgrywkach.

&

Z kroniki Parafii Narodzenia Najświętszej Maryi Panny w Lipniku

 

kartatytu__owa.jpg - 685x461

Zachowana oryginalna pisownia. W miejscach trudny do rozszyfrowania wstawiono (…)

1905

Rzucona przeze mnie myśl zastąpienia w ołtarzu M.B. Różańcowej nową figurą dawnego obrazu (który nie odpowiadał wcale wymogom estetycznym ani religijnym) znalazła oddźwięk w ofiarności p. Maryi Protznerowej obywatelki w Lipniku. Podjęła się z ochotą własnym kosztem sprawić grupę Różańcową składającą się z N.M.P. trzymającej Dzieciątko Jezus, ze św. Dominikiem i św. Katarzyny. Figury te zamówiłem u p. Roberta Hanel w Neutitschein, który je wykonał za cenę 566 k. ku ogólnemu zadowoleniu parafian, jakkolwiek szczupłości miejsca w ołtarzu cała grupa wygląda zbyt ściśniona. U tego samego artysty zamówiłem w lutym grób Chrystusa, bo dotąd nie było go wcale. Już w Wielkim tygodniu stanął grób gotowy w naszej świątyni i ściągnął w Wielki piątek liczne rzesze wiernych na adoracyę Najśw. Sakramentu, koszta grobu, które wynoszą 900 kor. pokryły dobrowolne składki wiernych i Arcybractwa apostolstwa modlitwy (200 k). Przed 2 laty umarł w Białej bogaty fabrykant śp. Jakób Krebok, po którym majątek odziedziczyli krewni w Lipniku. Korzystając ze sposobności zachęciłem tychże spadkobierców, aby na podziękowanie P. Bogu za ten dar ku czci Jego sprawili wspólnie do kościoła swojego nowe organy. Zaraz na pierwsze wezwanie okazali wielką gotowość i złożyli dotychczas na książeczkę kasy oszczędności w Białej kwotę 4300 koron. Ponieważ organy obstalowane u firmy p. Riegera mają kosztować 6200 k. przeto wspomniani ofiarodawcy zobowiązali się pokryć wspólnym kosztem także brakującą resztę. Spodziewałem się, że już nowe organy zagrają „ Ecce Sacerdos Magnus” na przyjęcie w progach świątyni Najprzewielebniejszego X.. Biskupa Wizytatora parafii, ale mnie nadzieja zawiodła, bo organmistrz nie dotrzymał umówionego terminu.

Ks. Piotr Padykuła proboszcz

Dopiero z początkiem grudnia 1905 r ustawiono organy, które poświęciłem w Boże Narodzenie. Wtedy parafianie po raz pierwszy usłyszeli ich głośne i harmonijne dźwięki. Radość była widoczna na obliczu wszystkich obecnych w świątyni, albowiem starym organom już się dawno należał wypoczynek. Sprzedano z nich tylko piszczałki cynowe na wagę za 36 koron a części drewniane na opał za12 kor. Kwotę powyższą obrócono na koszta przywozu nowych organów z kolei do kościoła.  Niemniej ważnego dzieła dokonano w tymże roku tj; budowy nowej plebani. Komitet kościelny (składający się z x. Piotra Padykuły probosz. Jana Chrobaka przewodn., N Hirta zastępcy patrona, Jana Schuberta i Jerzego Placzkiego) uchwalił budowę nowej plebani jeszcze w lutym 1904 r, ale Najprzewiel. Ks. Bis. Konsystorz w Krakowie ów plan odrzucił, ponieważ nie uwzględniono w tym planie mieszkania dla x. wikaryusza. Następstwem tego była długa zwłoka komitetu z nową uchwałą aż wreszcie komitet zagrożony przez proboszcza opuszczeniem parafii dla braku zdrowego mieszkania widział się zniewolonym do ustępstwa wobec żądań Konsystorza. Na posiedzeniu styczniowym 1905 r uchwalono wreszcie wybudować plebanię piętrową, aby mogła pomieścić ks. proboszcza i dwóch księży wikarych (względnie 1 wik. i katechetę ) oraz służbę plebańską. Nowy plan i kosztorys opiewający na 32.000 koron Najprzew. Konsystorz natychmiast zatwierdził, atoli z.k. Starostwo w Białej pomimo licznych urgensów rozpisało rozprawę konkur. dopiero w lipcu 1905 r. W sierpniu zaczęto zwozić materyał budowlany a 1 września 1905 odbyło się poświęcenie kamienia węgielnego pod ten gmach okazały, który stanął pod dachem do połowy listopada tegoż roku.

&

Kącik Małego Parafianina

Roman Agnus

R jak...REZUREKCJA!

Zbliżają się Święta – i to JAKIE Święta!!! NAJWAŻNIEJSZE!!! Rozpoczynamy Wielki Tydzień, którego najważniejszą częścią jest Święte Triduum Paschalne (z łac. triduum – Święte Trzy Dni). Są to najważniejsze wydarzenia w roku liturgicznym katolików, którego istotą jest celebracja Męki, Śmierci i Zmartwychwstania Chrystusa. Rozpoczynają się wieczorną Mszą w Wielki Czwartek (Msza Wieczerzy Pańskiej), a kończy się drugimi nieszporami po południu Niedzieli Wielkanocnej. Najważniejszą mszą tych uroczystości jest Rezurekcja - (z łac. resurrectio - zmartwychwstanie) w Kościele katolickim pierwsza msza Uroczystości Zmartwychwstania Pańskiego, połączona z procesją. Odprawiana wieczorem po zachodzie słońca, w Wielką Sobotę jako Liturgia Wigilii Paschalnej. W zależności jednak od okoliczności duszpasterskich lub miejscowych zwyczajów (zwłaszcza tam gdzie nie jest sprawowana Wigilia Paschalna) odprawiana jest w Niedzielę Zmartwychwstania rano.

 

k__cik - 375x468

Rozwiązania z podanym imieniem i nazwiskiem można składać w zakrystii 6 kwietnia, kiedy to po mszy świętej o 11.00 wylosujemy zwycięzcę!

&

POWOŁANI DO ŚWIĘTOŚCI (15)

Katecheza dla dorosłych

Ks. Adam

Podczas ostatniej katechezy omówiłem wstępną tematykę dotyczącą sakramentu bierzmowania, wspomniałem o treści tego sakramentu, jego istotnych elementach oraz miejscu i czasie sprawowania. Dziś zajmę się najpierw osobą szafarza bierzmowania. Mówią o jego osobie kodeksowe kanony od 882 do 888. Szafarzem zwyczajnym bierzmowania jest biskup jak stanowi kan. 882 KPK. Władza bie­rzmowania przysługuje mu z tytułu święceń biskupich oraz zwierzchnictwa nad powierzonym mu Kościołem partykularnym. Daru Ducha Świętego udzielali najpierw apostołowie (Dz 8, 14-17; 19, 5-6), a następnie przełożeni Kościoła, czyli biskupi. W związku z szybkim wzro­stem liczby wiernych Kościoły wschodnie na stałe, a Kościoły Hiszpanii i Galii przejściowo, zezwoliły prezbiterom na udzielanie łącznie z chrztem także bie­rzmowania, przy użyciu jednak krzyżma poświęconego przez biskupa. Chodziło tutaj o utrzymania jedności sakramentów wtajemnicze­nia chrześcijańskiego. Na Za­chodzie od V w. udzielanie bierzmowania było zastrzeżone biskupom. Zasto­sowanie jednak tej zasady w praktyce odbywało się powoli i w pełni zostało urzeczywistnione dopiero w XII w. Od XV w. biskupi są nazywani w Kościele zachodnim zwyczajnymi szafarzami bierzmowania.  Udzielanie bierzmowania przez biskupa wyraźnie ukazuje związek tego sa­kramentu „z pierwszym Zesłaniem Ducha Świętego w dniu Pięćdziesiątnicy, kiedy to Apostołowie napełnieni Duchem Świętym sami przekazywali go wiernym przez włożenie rąk. Otrzymanie Ducha Świętego przez posługę biskupa wskazuje również na ściślejszą więź, jaka łączy bierzmowanych z Kościołem, oraz na otrzymane polecenie dawania Chrystusowi świadectwa wśród ludzi”. Biskup może zawsze i wszędzie udzielać ważnie bierzmowania; wolno mu jednak to czynić tylko w zakresie jego kompetencji. Bierzmowanie należy w zasadzie do biskupa diecezjalnego. Biskup może tę władzę delegować – o tym mówi kanon 884 § 1: Biskup diecezjalny powinien udzielać bierzmowania osobiście albo zatroszczyć się o to, by go udzielił inny biskup. Jeśli tego domaga się konieczność, może jednemu lub kilku określonym prezbiterom udzielić uprawnienia do sprawowania tego sakramentu. Tak więc w swojej diecezji biskup powinien udzielać bierzmowania osobiście albo zapewnić jego udzielanie przez innego biskupa. Gdy zachodzi konieczność, może upoważnić do tego jednego lub kilku określo­nych prezbiterów. W poszczególnych wypadkach z ważnej przy­czyny, jak np. bardzo duża liczba bierzmowanych czy brak czasu, może ponad­to dobrać sobie do pomocy prezbiterów, aby razem z nim udzielali bierzmowa­nia (kan. 884 §.2) – to kolejny paragraf wspomnianego kanonu 844. Biskup diecezjalny ma obowiązek troszczyć się, by sakrament bierzmowa­nia był udzielany proszącym o to w należyty i rozumny sposób (kan. 885 § 1). W granicach swojej diecezji ma prawo bierzmować także wiernych, którzy nie są jego podwładnymi, jeśli nie zabronił tego wyraźnie ich ordynariusz (kan. 886 § 1). Swoich zaś wiernych może biskup bierzmować także poza diecezją. Natomiast obcych wiernych na terenie innej diecezji nie wolno mu bierzmo­wać, jeśli nie otrzymał zezwolenia jej biskupa, które z rozumnych racji można nawet domniemywać (kan. 886 § 2). W granicach własnego terytorium może bierzmować lub upoważniać do bierzmowania także w miejscach wyjętych spod jego władzy (kan. 888). Oprócz biskupa sakramentu bierzmowania ważnie udziela również prezbi­ter upoważniony do tego przez prawo powszechne albo przez szczególny akt kompetentnej władzy kościelnej tak stanowi wspominany tutaj już kan. 882. Praktyka udzielania bierzmowa­nia przez prezbiterów pojawiła się w IV w. na Wschodzie oraz w niektórych Kościołach zachodnich, np. w Hiszpanii i w Galii. Na Wschodzie utrzymała się ta praktyka w zasadzie aż do czasów współ­czesnych. Uznał ją i nawet rozszerzył Sobór Watykański II stwierdzając, że „wszyscy prezbiterzy wschodni mogą ważnie udzielać tego sakramentu, czy to razem z chrztem świętym czy też oddzielnie, wszystkim wiernym jakiegokol­wiek obrządku, nie wyłączając łacińskiego, z zachowaniem - gdy chodzi o godziwość - przepisów tak prawa ogólnego, jak i partykularnego” (DKW 14). W Hiszpanii i w Galii w V w. pozwalano prezbiterom bierzmować pod nie­obecność biskupa lub na jego polecenie. Kościół w Rzymie, przynajmniej od V w., wyraźnie odrzucał praktykę bierzmowania przez prezbiterów, za­strzegając szafowanie tego sakramentu biskupom. Od końca VI w. również poza Rzymem synody par­tykularne opowiadały się za tym stanowiskiem i zabraniały prezbiterom bierzmować. Mimo to w Hiszpanii sakramentu bierzmowania aż do XI w. udzielali prezbiterzy, chociaż nie była to praktyka powszechna. W późniejszym okresie tylko Stolica Apostolska upoważniała prezbiterów do bierzmowania, czyniła to jednak przed XVIII w. raczej wyjątkowo. Niekie­dy upoważniała biskupa, by zlecił bierzmowanie prezbiterom. Od XVIII w. udzielała uprawnienia do bierzmowania zwykle prezbiterom sprawującym szczególny urząd, mianowicie wikariusza i prefekta apostolskiego oraz opata i prałata udzielnego.  Dopiero kodeks z 1917 r. wyraźnie określił, że szafarzem nadzwyczajnym bierzmowania jest prezbiter, którego upoważnia do bierzmowania prawo po­wszechne lub indult Stolicy Apostolskiej (kan. 782 § 2). Tak właściwie pozostało po dzień dzisiejszy – prezbiter może udzielać sakramentu bierzmowania w wypadkach określonych prawe powszechnym oraz gdy takiego upoważnienia udzieli mu kompetentna władza chociaż dziś nie musi to być już Stolica Apostolska. Współcześnie uprawnienia prezbiterów jako szafarzy bierzmowania określiła całościowo Stolica Apostolska w Obrzędach bierzmowania z 1971 r., rozsze­rzając zarazem wcześniej udzielone uprawnienia wobec prezbiterów. Stolica Apostolska udzieliła wtedy upoważnienia do bierzmowania prezbi­terom, którzy zgodnie z prawem udzielają chrztu dorosłemu lub przyjmują dorosłego już ochrzczonego do pełnej jedności z Kościołem. Również wiernych znajdujących się w niebezpieczeństwie śmierci mogli bierzmować nie tylko proboszczowie, lecz i wikariusze parafialni, a w razie ich nieobecności jakikolwiek prezbi­ter wolny od cenzur i kar kościelnych. Normy te z pewnymi zmianami, ujęte w ogólniejszej formie, weszły do no­wego Kodeksu Prawa Kanonicznego. Według kan. 883 na mocy samego prawa uprawnienie do bierzmowania mają: W granicach swojego terytorium – prezbiterzy zrównani przez prawo z biskupem diecezjalnym (kan. 883 nr 1). Są nimi: prałat i opat terytorialny, wikariusz i prefekt apostolski oraz administrator apostolski (kan. 368), którym jest po­wierzone zwierzchnictwo Kościołów partykularnych nie będących diecezjami (kan. 370, 371). Nie należy do nich natomiast administrator diecezjalny, czyli tymczasowy rządca diecezji, która jest nie obsadzona lub której biskup nie może wykonywać swych zadań z powodu przeszkody (kan. 413, 414, 421). Nie przysługuje mu zatem uprawnienie do bierzmowania, chociaż według Obrzędów bierzmowania z 1971 roku miał je tymczasowy rządca diecezji, tj. wikariusz kapitul­ny. Co ciekawe w odniesieniu do zajmujących to stanowisko kościelne nastąpiło więc obecnie, w kodeksie z 1983 roku cofnięcie uprawnienia do bierzmowania. Dalej uprawniony do bierzmowania z mocy prawa jest w odniesieniu do osoby dorosłej przyjmującej chrzest lub osoby już ochrzczonej dopuszczanej do pełnej wspólnoty Kościoła katolickiego - prezbiter, który na mocy urzędu lub zlecenia biskupa diecezjalnego udziela chrztu lub przyjmuje do pełnej jedności z Kościołem (kan. 883 nr 2). Należy tutaj dodać, że udzielanie chrztu należy do funkcji powierzonych proboszczowi (kan. 530 nr 1), ale o chrzcie dorosłych, przynajmniej tych. którzy ukończyli 14 lat życia, powinien być powiadomiony biskup diecezjalny, aby ewentualnie sam udzielił chrztu (kan. 863) o tym wspominałem omawiając chrzest dorosłych w jednej z wcześniejszych katechez. Jeśli więc biskup nie chrzci osobiście i nic zleca tej funkcji innemu - upoważniony do udzielenia chrztu dorosłemu, a zatem i do bierzmowania jest proboszcz. Natomiast przyjmowanie wyznania wiary od powracających do jedności z Ko­ściołem katolickim powinno być dokonywane według norm ustalonych przez miejscowego ordynariusza. Kolejna sytuacja, w której prawo powszechne przewiduje udzielenia bierzmowania przez prezbitera to związanej jest gdy na bierzmowanie oczekują osoby znajdujące się w niebezpieczeństwie śmierci – wtedy proboszcz, a nawet jakikolwiek prezbiter zgodnie z kanonem 883 nr 3 może udzielić tego sakramentu. W kodeksie ustawodawca inaczej niż dotychczas nie uzależnia możliwości bierzmowania przez prezbitera nie będącego proboszczem od nieobecności proboszcza. Nie jest też wymagane, by był to prezbiter wolny od cenzur i kar kościelnych. Prawo przewiduje również możliwość udzielenia prezbiterowi upoważnienia do sprawowania sakramentu bierzmowania przez kompetentną władzę. Upoważnienia tego może udzielić w odniesieniu do ogółu wiernych biskup die­cezjalny, gdy sam nie może osobiście bierzmować, ani zlecić tego innemu biskupowi, a zachodzi konieczność bierzmowania (kan. 884 § 1). W wypadku zaistnienia poważnej przyczyny, np. dużej liczby kandydatów do bierzmowania lub braku odpowiedniego czasu, biskup oraz prezbiter uprawniony do bierzmowania na mocy prawa lub szczególnego upoważnienia ze strony kompetentnej władzy może w poszczególnych wypadkach powoły­wać do pomocy w udzielaniu tego sakramentu prezbiterów, aby wspólnie z nim bierzmowali (kan. 884 § 2). Kanon 885 §2 zastrzega, że prezbiter, który ma uprawnienie do bierzmowania, powinien z niego korzystać w stosunku do osób, dla których zostało mu ono udzielone. Prezbiter mając uprawnienie do bierzmowania na określonym terytorium może bierzmować ważnie tylko w granicach tego terytorium, z wyjątkiem osób znajdujących się w niebezpieczeństwie śmierci, które wolno mu bierzmo­wać wszędzie. Dzięki przyznaniu prezbiterom uprawnień do bierzmowania oraz możli­wości udzielania im tych uprawnień każdy wierny może obecnie bez trudności przyjąć bierzmowanie, przynajmniej w ostatnich chwilach życia. Podsumowując – szafarzem zwyczajnym bierzmowania jest biskup to najstarsza tradycja Kościoła. W wypadkach określonych przez prawo uprawnienia do sprawowania bierzmowania otrzymuje również prezbiter. Takie uprawnienie może mu również przyznać kompetentna władza kościelna np. biskup diecezjalny. Jednak nadal w myśl kodeksu Kościoła zachodniego prezbiter pozostaje nadzwyczajnym szafarzem bierzmowania. Jako zadanie domowe, proponuję sprawdzić kto był szafarzem naszego bierzmowania.

&

Krąg biblijny

J.C.

Biblia - 160x102

Krąg biblijny to spotkanie kilku osób w celu czytania i rozważania Pisma Świętego. Nasza grupa spotyka się co drugi poniedziałek po wieczornej mszy świętej. Jest z nami oczywiście ksiądz, ks. Adam, który czuwa nad właściwą interpretacją Słowa Bożego, wyjaśnia niezrozumiałe kwestie, przytacza podobne cytaty lub podsuwa literaturę.

Przed spotkaniem każdy zna rozdziały, które będą czytane. Można wcześniej zapoznać się z tekstem, zastanowić się, przemyśleć. Obecnie kończymy Dzieje Apostolskie, czyli śledzimy dzieje świętego Pawła i jego drogę do Rzymu. Czytanie Pisma Świętego poprzedza i kończy modlitwa. Prowadzący dzieli się własnymi przemyśleniami, mówi co zwróciło jego uwagę w przeczytanym fragmencie. Następnie inni włączają się w te rozważania. Podczas dyskusji porusza się inne ważne dla nas sprawy bardziej lub mniej związane z zasadniczym wątkiem spotkania. Są to najczęściej problemy związane z życiem religijnym ale również z codziennością w pracy, życiu towarzyskim i rodzinnym, ale z którymi człowiek wierzący spotyka się na co dzień. Krąg biblijny daje mi możliwość spotkania z ludźmi, którzy myślą podobnie, wyznają te same wartości. Można szczerze i spontanicznie porozmawiać na tematy związane z naszą wiarą. Na przykład o tym jak zachowujemy się w różnych sytuacjach, w których stawia nas życie, nie zawsze jednoznacznych i prostych. Wbrew pozorom, nawet wśród ludzi o takim samym światopoglądzie, odbywają się gorące dyskusje. Czasem okazuje się, że nie zdajemy sobie sprawy ze słów i prawd wiary, które wypowiadamy podczas codziennego pacierza i mszy świętej niedzielnej; bo czy naprawdę wierzysz w świętych obcowanie?

&

PLAC ZABAW, BEZPIECZNY PARKING PRZY SZKOLE

 

- możesz się do tego przyczynić

 

Są takie nazwiska w historii pedagogiki, które szczególnie zasłużyły się wobec wychowania i kształcenia młodzieży. Jedną z nich był Henryk Jordan. A dlaczego – właśnie tu? właśnie teraz? właśnie o nim? Jordan zaproponował szczególny sposób wychowania dzieci – pierwszy plac zabaw i gier ruchowych, gdzie dzieci mogły rozwijać się aktywnie i na świeżym powietrzu (był to rok 1881). Do dziś dzieci chętnie spędzają czas na otwartej przestrzeni, poznają rówieśników i uczą się budować z nimi relacje.

 

TEREN REKREACYJNY "POD GAIKAMI"napis1 - 1099x312

A teraz do sedna. Czemu nasze dzieci są pozbawione takiej możliwości? Odpowiedź: „bo nie maPLAC ZABAW, BEZPIECZNY PARKING PRZY SZKOLE - możesz się do tego przyczynić Są takie nazwiska w historii pedagogiki, które szczególnie zasłużyły się wobec wychowania i kształcenia młodzieży. Jedną z nich był Henryk Jordan. A dlaczego – właśnie tu? właśnie teraz? właśnie o nim? Jordan zaproponował szczególny sposób wychowania dzieci – pierwszy plac zabaw i gier ruchowych, gdzie dzieci mogły rozwijać się aktywnie i na świeżym powietrzu (był to rok 1881). Do dziś dzieci chętnie spędzają czas na otwartej przestrzeni, poznają rówieśników i uczą się budować z nimi relacje.

BEZPIECZNA DROGA DO LIPNICKICH SZKÓŁ napis-2 - 1099x339

Ale to nadal nie wszystko, o co walczymy. Poza radosnym dzieciństwem, możemy zadbać takżeo bezpieczeństwo naszych dzieci. Drugim  projektem, który proponujemy jest budowa parkingu przy Szkole Podstawowej nr 13 oraz Gimnazjum nr 4. Mieściłby się on przy wiadukcie, tuż za sklepem Lewiatan. Wszyscy rodzice mogliby w bardziej bezpieczny sposób odwozić swoje pociechy na lekcje i nie martwić się o moment, kiedy muszą one przebiec przez drogę, „bo akurat nic nie jedzie”. Ruch przed szkołą zostałby automatycznie zredukowany. Projekt ma uruchomić nowy obszar w przestrzeni publicznej poprzez funkcjonalne i praktyczne jej wykorzystanie. Korzyścią wynikającą z  projektowanych miejsc postojowych ma b y ć p r z y w r ó c e n i e b e z p i e c z e ń s t w a komunikacyjnego w dzielnicy Lipnik.

LICZY SIĘ KAŻDY GŁOS!

W kwietniu „w ruch” pójdą listy, na których Wy będziecie mogli złożyć podpis  probujący proponowane projekty. W dniach 7-11 kwietnia, w siedzibie Rady Osiedla Lipnik (Dom Kultury w Lipniku) w godzinach 16:00- 18:00, będziecie mogli oddać swoje głosy. Są jeszcze inne możliwości głosowania: korespondencyjna lub elektroniczna (na stronie internetowej Budżetu Obywatelskiego: www.obywatelskibb.pl). Każdy głosujący może rozdysponować 10 punktów na wybrane projekty. Wszystkie informacje przeczytacie na plakatach, które niedługo zawisną na terenie Lipnika oraz na ulotkach, przyniesionych do Waszego domu przez listonosza. Szczegółowy opis jest też na stronie www.lipnik.um.bielsko.pl. Jeszcze raz apelujemy o poparcie, a także o zachęcanie innych (sąsiadów, rodzinę, znajomych) do wyboru inicjatyw dla bezpiecznego i aktywnego Lipnika. Już niedługo wystartuje głosowanie. Miasto zrealizuje projekty, które zdobędą największą ilość głosów. Jordan twierdził, że Ciągle być poważnym i nieustannie pracować żaden człowiek nie zdoła. Zmęczone ciało wymaga odpoczynku, znużony umysł wymaga wytchnienia, a dusza pragnie wesołości, tego nastroju, który życie milszym nam czyni. Co racja – to racja! Aneta Majcherczyk, w imieniu zespołu promującego „Projekty BO dla Lipnika” mów są i oczywiste rozwiązania: zbudujmy plac zabaw dla naszych pociech i zapewnijmy im zdrowe i wesołe dzieciństwo! Mieszkańcy naszego osiedla mają niepowtarzalną okazję do skorzystania z możliwości jaką oferuje miasto Bielsko-Biała w ramach Budżetu Obywatelskiego. Projekt budowy terenu rekreacyjnego „Pod Gaikami” między ulicami Ks. Brzóski i Wielkopolską przeszedł wstępne kwalifikacje i już niedługo rozpocznie się głosowanie mieszkańców – jedyne czego potrzeba do realizacji to zaangażowanie mieszkańców. Niniejszy projekt przewiduje stworzenie placu zabaw i siłowni zewnętrznej oraz miejsca odpoczynku dla aktywnych mieszkańców Bielska-Białej: rowerzystów oraz osób uprawiających biegi i Nordic Walkingmy placu zabaw w Lipniku” jest zbyt oczywista. Ale dla oczywistych problestr.

 

&

MSZE ŚWIĘTE W NADZWYCZAJNEJ FORMIE RYTU RZYMSKIEGO

Kwiecień 2014 roku.

Kościół p.w. Narodzenia N. M. P – Lipnik, ul. ks. Brzóski 3

· 5 kwietnia (sobota) – godz. 11:00 – Sobota po IV Niedzieli Wielkiego Postu, wspomnienie św. Wincentego Fereriusza wyznawcy, kl. 3
6 kwietnia (niedziela) – godz. 15:15 – I Niedziela Męki Pańskiej, kl. 1
12 kwietnia (sobota) – godz. 11:00 – Sobota po Niedzieli Męki Pańskiej, kl. 3
13 kwietnia (niedziela) – godz. 15:00 – II Niedziela Męki Pańskiej czyli Palmowa, kl. 1; liturgia rozpoczyna się obrzędem poświęcenia palm i procesją; o godz. 14:45 – Koronka do Bożego Miłosierdzia
14 kwietnia (poniedziałek) – godz.19:15 – Wielki Poniedziałek, k