Ogloszenia Ogloszenia Ogloszenia Ogloszenia Ogloszenia
Telefony

Gazetka parafialna:

drukuj

ws-str1.jpg - 381x419

"Potem ujrzałem wielki tłum, którego nikt nie mógł policzyć, z każdego narodu i wszystkich pokoleń, ludów i języków, stojący przed tronem i przed Barankiem. Odziani są w białe szaty, a w ręku ich palmy. I głosem donośnym tak wołają: „Zbawienie Bogu naszemu, Zasiadającemu na tronie, i Barankowi” (Ap 7, 9-10)

&

POLICHROMIA NA ŚCIANIE TĘCZOWEJ (1)

Ks. Proboszcz

 poilchromia.jpg - 645x430

Nadszedł czas, aby przedstawić postacie świętych i błogosławionych na polichromii ze ściany tęczowej w naszym Kościele. Kolejność poznawania wizerunków będzie nam wyznaczał kalendarz liturgiczny. W październiku, dokładnie 20 dnia tego miesiąca obchodzimy wspomnienie ŚW. JANA KANTEGO. Na naszej polichromii, jest to druga postać od lewej strony. Urodził się w pobliskich Kętach 24.VI.1390r. Jego matką była Anna, a ojcem Stanisław Wacięga, który był zamożnym mieszkańcem Żywca, a nawet jego burmistrzem. Mając 23 lata udał się na studia do Krakowa. Pod 1413 rokiem figuruje jako żak na Wydziale Filozoficznym Akademii Krakowskiej. Wpłacił wtedy 6 groszy wpisowego, taką kwotę uiszczali synowie zamożnych rodzin. Po 5 latach ukończył studia z tytułem Magistra Artium, czyli Doktora Nauk Wyzwolonych. Przez kolejne 3 lata przygotowywał się do święceń kapłańskich, które przyjął w Kościele Nawiedzenia NMP w Tuchowie. Następne 8 lat spędził w Miechowie, gdzie na prośbę Kanoników Regularnych prowadził szkołę klasztorną. W wolnym czasie przepisywał rękopisy, zwłaszcza dzieła Św. Augustyna, które mu były potrzebne do wykładów, gdyż Kanonicy Regularni oparli się na regule Św. Augustyna i czcili Go jako swojego Patrona. W 1429r. powrócił do Krakowa i zaczął wykładać na Akademii Krakowskiej, równocześnie studiując teologię i uzyskując doktorat. Zmarł 24.XII.1473r. w Krakowie, mając 83 lata. Tam właśnie w Kościele Akademickim p.w. Św. Anny ma swój ołtarz i marmurowy grobowiec, zaś w skarbcu relikwiarze. Beatyfikowany 27.IX.1680r. przez Bł. Innocentego XI, kanonizowany 16.VII.1767r. przez papieża Klemensa XIII. Jan Długosz, który osobiście znał Jana Kantego pisze o niezwykłych cnotach i cudach, jakie działy się na jego grobie. Ks. Piotr Skarga napisał pierwszy jego życiorys w swoich „Żywotach”. Wśród wielu cnót Św. Jana z Kęt najbardziej zauważalna jest jego mrówcza pracowitość. Przepisane przez niego manuskrypty liczą ponad 18 tysięcy stron. Bardzo troszczył się o czystość wiary, dlatego na niektórych kodeksach umieszczał swoje uwagi. Prawie wszystkie manuskrypty zaczynał inwokacją: „W Imię Boże”, a kończył: „Bogu dzięki i Matce Bożej Chwalebnej Dziewicy wraz z całym Zastępem Niebieskim, aż po wszystkie wieki. Amen. Ku chwale Boga”. Wśród cnót świętego tradycja przekazała nam jego prawdomówność. Według legendy, w czasie jednej z pieszych pielgrzymek do Rzymu napadli go rabusie i zażądali od niego wszystkich pieniędzy. Oddał im, co miał, mówiąc, że więcej nie ma. Kiedy odeszli przypomniał sobie, że ma jeszcze zaszyte pieniądze w płaszczu. Zaczął wołać na złodziei, aby się wrócili, przepraszał ich za niezamierzone kłamstwo i chciał im oddać pozostałe pieniądze. Wzruszeni taką postawą nawrócili się ze swej zbójeckiej drogi. Wyróżniał się także Św. Jan Kanty troską o zachowanie cudzej dobrej czci. Na ścianie swojej celi miał wypisane dla przestrogi swoich gości następujące słowa: „Strzeż się obrazić kogo, bo przepraszać jest nie błogo”. Nie pozwalał, aby w jego obecności obmawiać bliźnich. Najpiękniejsze przykłady z życia świętego przekazała nam tradycja odnośnie miłosierdzia dla potrzebujących. Pomagał studentom. Na widok biedaka, proszącego o posiłek miał zwyczaj wstawać ze swojego miejsca i mówić: „Chrystus przychodzi”, potem sadzał go na swoim miejscu za stołem, albo obdarowywał go swoim jedzeniem. Pewnej kobiecie oddał w zimie buty, a sutanną przykrył swoje bose stopy. Legenda o sierocie, której miał cudownie złączyć rozbity dzbanek, a napełniony wodą z Rudawy zamienić w mleko, by jej macocha nie biła – to inny objaw tkliwego serca Św. Jana na ludzką biedę. Gdybyśmy przyjęli, że te i inne przykłady cnót Św. Profesora są legendami, to przyznać i tak musimy, ze powstały one jako ilustracja konkretnych cnót, które wyróżniały jego osobę. Św. Jan jest Patronem miast: Kęty i Krakowa, Archidiecezji Krakowskiej, naszej Diecezji Bielsko – Żywieckiej, profesorów, nauczycieli, studentów i wielu szkół katolickich. W ikonografii przedstawia się go jako teologa i profesora z księgą, z krzyżem. Na obrazach z dziewczyną i rozbitym dzbanem, oddającego buty ubogim, pieniądze zbójcom. W naszym Kościele widzimy go w odświętnej profesorskiej todze z gronostajami i z krzyżem w prawej ręce. Św. Jan Kanty jako profesor nie zaniechał działalności duszpasterskie. Wiele czasu poświęcał na posługę w konfesjonale. Głosił kazania, w których krzewił kult Najświętszego Sakramentu i zachęcał do udziału we Mszy św. i częstej Komunii św. Wpatrując się w postać Św. Jana możemy nawet powiedzieć naszego rodaka z pobliskich Kęt, uwiecznionego na ścianie tęczowej, chciejmy naśladować jego cnoty w naszym życiu.

&

„Świętość budzi radość i nadzieję”

Ks. Krzysztof

„Świętość budzi radość i nadzieję. Święci, jeśli są przedstawiani we właściwy sposób, z uwzględnieniem ich duchowej dynamiki i realiów historycznych, przyczyniają się do tego, że słowa Ewangelii i misja Kościoła stają się bardziej wiarygodne i atrakcyjne. Spotkanie z nimi otwiera drogę do prawdziwego zmartwychwstania duchowego, trwałego nawrócenia i prowadzi wielu ludzi do świętości. Zazwyczaj święci «wydają na świat» kolejnych świętych, a obcowanie z nimi, czy choćby tylko z ich spuścizną, zawsze ma zbawienne skutki: oczyszcza i uszlachetnia umysł, otwiera serce na miłość do Boga i braci. Świętość budzi radość i nadzieję, odpowiada na pragnienie szczęścia, które odczuwają ludzie również w naszych czasach”. Z takim przesłaniem zwrócił się 17 grudnia 2007 roku papież Benedykt XVI do Postulatorów z Kongregacji Spraw Kanonizacyjnych. Te słowa zachęty do bliższej relacji ze świętymi, powinny stać się przesłaniem dla nas wszystkich, bo przecież to do świętości jest powołany każdy z nas. Świętość nie jest darem dla wybranych, nielicznych, zasłużonych! Świętość powinna stawać się elementem naszego codziennego życia. Albo inaczej, nasze codzienne życie powinno być wielką walką o to, bym mógł dzisiaj, teraz o sobie powiedzieć: zwyciężyłem z pokusą, z przeciwnościami; a jeśli już nie zwyciężyłem, to chociaż próbowałem zwyciężyć. Święta Bernadetta Soubirous dodaje: „sądzę, że powinno się zaznaczać wady, które mieli święci, i wskazywać środki, których używali, by się z nich poprawić. To by i nam się przydało. Dowiedzielibyśmy się, jak się należy do tego brać”. Młodzież oazowa naszej parafii również postanowiła spróbować „wziąć się za to”, jak mówiła święta Bernadetta i pobyć ze świętymi. W sobotę 25 października, oaza razem z księdzem Krzysztofem, udała się do Kościoła Świętej Trójcy by w uroczystej procesji – Korowodzie Świętych – przejść do katedry Świętego Mikołaja. Nasza Młodzież zabrała ze sobą relikwie świętych: Dominika Savio – patrona ministrantów. Tarsycjusza – patrona ministrantów, który w pierwszych wiekach zginął niosąc Najświętszy Sakrament do więźniów skazanych na śmierć z powodu wiary w Jezusa. Walentego – patrona naszej parafii. Krzysztofa – patrona podróżujących. Dominika – założyciela zakonów dominikańskich i wielkiego kaznodzieję. Marii Goretti – włoskiej nastolatki, która zginęła broniąc swojej czystości. Jerzego Popiełuszki – patrona Solidarności i wielkiego głosiciela słów świętego Pawła: „Zło dobrem zwyciężaj”. Młodzi byli przebrani za świętych, których relikwie nieśli w tej wyjątkowej procesji. W tym roku Korowód Świętych ruszył pod hasłem: Święci – ikony Bożego świata. Po raz został zorganizowany w 2007 roku, wówczas zgromadził wiernych przy 16 relikwiach. Od tego czasu inicjatywa Katolickiego Stowarzyszenia Młodzieży naszej diecezji zaszczepiona została w większości polskich miast. Korowód Świętych w swoim zamyśle miał być odpowiedzią katolickiej młodzieży na zapożyczone z amerykańskiej popkultury Halloween, które od lat chciałoby przysłonić bliskie nam wartości. Korowód miał także przypomnieć o pierwotnym powołaniu każdego człowieka, czyli głośnym wołaniu Boga z Księgi Kapłańskiej: „Świętymi bądźcie!”; a także wzmocnić przekaz Uroczystości Wszystkich Świętych, chyba najradośniejszego po Wielkiejnocy, chrześcijańskiego święta. Papież Benedykta XVI, powiedział w 2007 roku: „każdy powinien wybrać sobie ulubionego świętego, który będzie mu szczególnie bliski, w modlitwie i wstawiennictwie, a także, którego będzie naśladował. Chciałbym zatem zachęcić was do lepszego poznawania świętych, począwszy od własnego patrona, przez czytanie ich biografii i pism. Bądźcie pewni, że staną się oni dobrymi przewodnikami i pomogą wam jeszcze bardziej kochać Pana oraz wzrastać jako ludzie i chrześcijanie”. Niech te słowa staną się przesłaniem i naszego przeżywania Uroczystości Wszystkich Świętych – święta wszystkich zbawionych. W przyszłym roku zapraszamy każdego do udziału w Korowodzie Świętych. Zapraszamy także na spotkania grupy młodzieżowej – co piątek (z wyjątkiem I piątku miesiąca – wówczas w I czwartek). Bezpośrednio po wieczornej Mszy Świętej w salce parafialnej. Miejsce znajdzie się dla każdego, bo przecież wszyscy idziemy w tym samym kierunku – do świętości!

ws1.jpg - 315x446

&

Parafialna pielgrzymka do Kalwarii Zebrzydowskiej 18 października 2014

 kalwaria1.JPG - 160x119kalwaria2.JPG - 160x119kalwaria3.JPG - 160x119kalwaria4.JPG - 160x119kalwaria5.JPG - 160x119kalwaria6.JPG - 160x120

&

To nic, że czas przemija - Miłość nie ustanie.

IS

Zbliża się 1 listopad. Czas szczególnej zadumy nad przemijaniem. Pójdziesz na cmentarz – może jak zawsze w pośpiechu, ale i tym razem pochylisz głowę nad mogiłą swoich krewnych, bliskich, przyjaciół. Uszanujesz tradycję oddając hołd wszystkim zmarłym. Poświęcisz im swoją uwagę, swój czas. Może nawet pomodlisz się nad grobem. Pogrążysz się w melancholijny nastrój. Kolejny raz zapłaczesz cicho. W smutku pomyślisz, że odeszli, że ich nie ma, że cię zostawili, że zostały tylko wspomnienia. Ich twarze zapewne są już dla ciebie coraz bardziej zamazane, ich obraz odchodzi a czas niszczy drogi, po których chodzili. A może w tym czasie przyjdzie też jakaś refleksja? Zatrzymasz na chwilę gnające do przodu życie i w sercu spróbujesz poszukać tych wartości, które przekazali ci przodkowie. Miłość, szacunek, przyjaźń, honor, mądrości, wiara…. Czas przemija ale przecież to co ważne pozostaje. Tkwi głęboko zakorzenione, czasem uśpione spokojnie czeka, aż pozwolisz by na nowo odżyło. I ten blask świec….. i te szeleszczące liście pod nogami…… i wiatr, który będzie nad twoją głową roznosił zapach dymu…… i w końcu mrok, który zapadnie pogrążając cię w głębokiej zadumie…. Pamiętaj - nie płacz tylko nad odejściem innych. Przyjrzyj się przy tej okazji własnemu przemijaniu. Pomyśl, czy będziesz spokojny i pełen ufności, gdy dogasać będzie świeca twego życia? Przecież ty też zmuszony będziesz kiedyś zamknąć za sobą drzwi i przejść na drugą stronę. Jakie życie planujesz tam? Czy wart jesteś tego, aby na twojej mogile ktoś kiedyś zapłakał i wspomniał twoje życie? Czy troszczysz się już tu na ziemi o Królestwo Wieczne w niebie? Czy jesteś pewny, że kiedyś wraz z goryczą jesiennych liści nie będziesz żałował, że zrobiłeś tak niewiele? Pewnie masz w sobie wiarę – choćby niewiernego Tomasza lub tchórzliwego Piotra, no i od tylu lat słuchasz Jezusowych nauk, ale czy wiesz kim On dla ciebie tak naprawdę jest? Jeszcze masz czas aby się zastanowić. Odwrócić swoje życie od wszystkiego co złe. Od twojej przewrotności, chciwości, interesowności, lenistwa. Masz czas poszukać tej prawdziwej Miłości, która nie ustaje. Musisz być czujnym do końca, do samej śmierci, dotąd, aż i ty zostawisz za sobą ostatni most życia, który rozłączy cię ze światem. „Popatrz jak prędko mija czas. Życie twe też przeminie wraz. Życie to jedno, które Bóg ci dał. Wszystko przeminie tak jak sen. Troski kłopoty skończą się. Powiedz szczęśliwy będziesz ty….”

&

 

Śp. Ks. Tadeusz Mucha - wspomnienie

IP

16 września br. zmarł nagle śp. Ks. Tadeusz Mucha- salwatorianin.  Odszedł do Pana w 39 roku życia, 11 roku kapłaństwa i 18 roku życia zakonnego. Ks. Tadeusz jako dziecko i młodzieniec mieszkał w naszej parafii. To tu zrodziło się jego powołanie do kapłaństwa i tutaj mieszka jego rodzina. Jego radosne i otwarte usposobienie, poparte wieloma talentami pokazywało nam optymizm i serdeczność Tadzia.

„Głowa do góry, Serce dał Ci on.

Głowa do góry. Zobacz tam twój dom.

Spróbuj wzlecieć ponad chmury

Wszystko lepiej widać z góry

Możesz objąć dzisiaj cały ten świat.

Już z miłości oszalałeś,

To co miałeś innym dałeś

I dla Boga jesteś jak cenny skarb.”

Są to słowa piosenki autorstwa ks. Tadeusza. (Można posłuchać na Youtube – „Głowa do Góry”). Tadziu –już jesteś u Pana, a my pamiętać Cię będziemy jako wspaniałego, radosnego uzdolnionego aktorko i muzycznie, zarażającego optymizmem kolegę.

Dziękujemy Bogu, że byłeś wśród nas !

Może w swej dobroci niepojętej Pan zechce wybrać z naszej parafii i innych tak wspaniałych kapłanów ?

 tadeusz.jpg - 378x449

&

Pielgrzymka do Medjugoria 19.09 do 28.09.2014 r.

MS

W piątek 19.09. po zapakowaniu bagaży do autokaru i modlitwie w naszym kościele o godz. 9 wyruszamy w drogę. Po drodze odwiedzamy Rajecką Leśną na Słowacji, małą wieś oddaloną 15 km od Żyliny. Atrakcją wsi jest ruchome Słowackie Betlejem. Rzeźba ma 8,5m długości, 2,5m szerokości i 3 m wysokości. Wyrzeźbił ją Józef Pekar, pracę swą wykonywał przez 15 lat. Przedstawia narodziny Chrystusa na tle miejscowości Słowackich. Wieczorem przyjeżdżamy do Mariazell – sanktuarium Matki Narodów Słowiańskich. Miasteczko z piękną Bazyliką pw. Nawiedzenia NMP położone jest w Alpach Wschodnich. O godz. 19 w kaplicy św. Michała Archanioła uczestniczymy w Mszy Św. sprawowanej przez ks. Proboszcza. W sobotę 20.09 przyjeżdżamy do Narodowego Parku Plitvickich Jezior, obfite opady deszczu w tym roku uniemożliwiły nam zwiedzenie tego pięknego miejsca. Z daleka podziwiamy wodospady i jeziora. Zaczął padać deszcz i musieliśmy wracać do autokaru. Po południu docieramy do Medjugoria i na miejsce naszego zakwaterowania na Vionicy. Po rozpakowaniu bagaży gromadzimy się na Mszy św. W niedzielę 21.09 jedziemy do Dubrownika nazwanego przez wielu perłą Adriatyku. Piękne zabytkowe miasto z wieloma zabytkami, marmurowymi placami, wąskimi uliczkami, wysokimi domami z weneckimi oknami okolone znakomicie zachowanymi murami miejskimi ,które odgradzają stare miasto od ruchu kołowego. Mury wzniesiono w XIII – XVI w. mają 2 km długości, miejscami 25 m wysokości. Uroczymi zakątkami są zatoczki z przystaniami jachtowymi i wysepki na Adriatyku. Wieczorem uczestniczymy w nabożeństwach w kościele pw. św. Jakuba. W poniedziałek 22.09 idziemy z modlitwą różańcową na górę Objawień u stóp, której w trakcie jednego z objawień Matka Boża stojąc na tle krzyża wypowiada znamienne słowa „POKÓJ, POKÓJ, POKÓJ I TYLKO POKÓJ. Musi zapanować pomiędzy Bogiem i człowiekiem, ale i między ludźmi”. Następnie uczestniczymy w spotkaniu z osobami uzależnionymi we Wspólnocie Wieczernika CENACOLO. O godz. 11 modlimy się na polskiej Mszy św. w Kaplicy Adoracji Najświętszego Sakramentu. Wieczorem Przewodniczka opowiada nam o historii Medjugoria i objawień Matki Bożej. We wtorek 23.09 zwiedzamy Mostar chorwacko - islamskie miasto, które bardzo ucierpiało podczas działań wojennych w 1993 r. Można tam zwiedzić meczet, dom turecki i podziwiać piękne zabytkowe uliczki, domy i most, pochodzący w czasów rzymskich zniszczony w listopadzie 1993r. Staraniem wielu ludzi dziś znów spina on brzegi Neretvy. W drodze powrotnej odpoczywamy przy wodospadzie na rzece Kravica, niestety zbyt wysoki stan wody nie pozwala na kąpiel. Wieczorem uczestniczymy w Nabożeństwach w Medjugoriu i adoracji Najświętszego Sakramentu, co mimo przenikającego zimna mocno zapada nam w sercach. W środę 24.09 wczesnym rankiem idziemy na spotkanie z jedną z widzących Vicką, która do dziś ma codzienne objawienia. Podziwiamy tą niepozorną osobę, która jest pełna radości, szczęścia, miłości i z taką prostotą opowiada o tym o co Matka Boża prosi. Po śniadaniu wyjeżdżamy nad Adriatyk do Gradaca, płyniemy stateczkiem na wyspę Hvar do miasteczka Sućuraj. Tam w kościele pw. św. Jerzego ks. Jerzy odprawia Mszę świętą, w której uczestniczymy. Pielgrzymi ofiarują dar ołtarza w postaci bielizny kielichowej. Po powrocie na statek jemy pyszną makrelę z grilla i płyniemy na Zaotok aby zażyć kąpieli słonecznej i morskiej, a woda była cieplutka. W czwartek 25.09 jedziemy na Makarską Rivierę do Veprića, tam w grocie Lurdzkiej ks. Proboszcz sprawuje Najświętszą Ofiarę, w której wszyscy uczestniczymy. Sanktuarium utworzone zostało przez biskupa Juraja Carica w 1908r a powstało z darów Chorwatów i pracy wolontariuszy. Potem jedziemy do Makarskiej i znów plażowanie. Na wszystko jest czas i coś dla ducha i coś dla ciała. Wieczorem bierzemy udział w adoracji Najświętszego Sakramentu. W piątek 26.09 po śniadaniu odprawiamy Drogę Krzyżową wchodząc na górę Kryżevac. Na szczycie z białym krzyżem ze zbrojowego betonu w 1933r. Materiały do budowy krzyża na własnych plecach wnieśli mieszkańcy parafii i ich proboszcz O. Bernardin Svojan. Budowę zakończono 15.03.1934r od tego dnia u stóp krzyża co rok w Święto Podwyższenia Krzyża jest odprawiania Msza św. W krzyż wmurowano relikwie Krzyża Świętego i wyryto słowa „Jezusowi Chrystusowi Odkupicielowi rodzaju ludzkiego, na znak swej wiary, miłości i nadziei, na pamiątkę 1900 rocznicy męki Jezusowej. Od wszelkiego zła wyzwól nas Jezu”. Wieczorem uczestniczymy w nabożeństwach w Medjugiorie i w adoracji Krzyża. W sobotę 27.09 po Mszy św. w kaplicy sióstr na Vionicy wyjeżdżamy w drogę powrotną do Polski. W niedzielę 28.09 Msza św. o godz. 5 rano kończy naszą pielgrzymkę. Z rozmów z pielgrzymami wnioskuję ich wielkie zadowolenie i duchowe przeżycie całego naszego pielgrzymowania. Mogliśmy podziwiać piękny świat stworzony przez naszego Ojca w niebie jak i doświadczyć jego obecności wśród nas podczas wszystkich nabożeństw. 

W przyszłym roku w terminie od 27.06 do 6.07. planujemy kolejną pielgrzymkę do Medjugoria. Koszt 700 zł. i 200 euro. ZAPRASZAM. Zapisy od listopada 2014 r. w kancelarii parafialnej. Zaliczka 300 zł.

m1.JPG - 160x106m2.JPG - 160x106m3.JPG - 160x105m4.JPG - 160x106

&

Z kroniki Parafii Narodzenia Najświętszej Maryi Panny w Lipniku

Image2.jpg - 160x100

Zachowana oryginalna pisownia. W miejscach trudny do rozszyfrowania wstawiono (…)

1912

W r. 1912 sprawili Polacy tutejsi sukienną chorągiew czerwoną z M.B. nieustającej pomocy i św. Michałem archaniołem, za 300 k oraz sztandar zielony adamaszkowy z Trójcą przenajśw. i św. Rodziną za 280 k. Kasa Kościelna nabyła w Krośnie kapę zieloną za 280 k i w Wiedniu ornat zielony za 180 k.

&

Kącik Małego Parafianina

Roman Agnus

DLACZEGO...

Dzień Zaduszny - obchodzony 2 listopada - jest w Kościele katolickim dniem modlitw za ludzi zmarłych, których dusze oczekują w Czyśćcu na ostateczne spotkanie z Bogiem. W Zaduszki wspominamy zmarłych potrzebujących jeszcze oczyszczenia, które mogą uzyskać przez modlitwę wiernych i Kościoła. Często też za zmarłych ofiarowane są tzw.:„gregorianki” czyli msze gregoriańskie, które odprawia się codziennie w 30 kolejnych dni. DLACZEGO...? Praktyka ta zainicjowana została w VI wieku przez papieża Grzegorza I Wielkiego, który polecił odprawianie w takiej formie mszy za zmarłego mnicha benedyktyńskiego, przy którym znaleziono pieniądze, których ze względu na śluby ubóstwa nie powinien był mieć. Zgodnie z przekazem, trzydziestego dnia ów zakonnik miał się objawić papieżowi i podziękować za okazane mu miłosierdzie, dzięki któremu opuścił czyściec. Msze gregoriańskie nie są jednak obdarzone żadnymi specjalnymi odpustami. Praktyka opiera się wyłącznie na przeświadczeniu składających intencję o skuteczności takiej mszy..   

Aby dowiedzieć się, co powiedział Paweł, zanim rozbił się okręt, pokoloruj pola bez kropek!

kacik1 - 447x155

kacik - 375x446

Przeczytaj Dzieje Apostolskie 27, 13-25, 41-44

Rozwiązania z podanym imieniem i nazwiskiem można składać do koszyka w kościele w niedzielę 9 listopada, kiedy to po mszy świętej o 11.00 wylosujemy zwycięzcę!

 &

POWOŁANI DO ŚWIĘTOŚCI (18)

Katecheza dla dorosłych

Ks. Adam

Rozpoczynamy omawianie kolejnego sakramentu – w kolejnych naszych katechezach zajmiemy się tematem Eucharystii. W kodeksie prawa kanonicznego temu sakramentowi poświęcone są kanony do 897 do 958. Jest to dosyć obszerna część kanonów dotyczących uświęcającego zadania Kościoła. Już na tym przykładnie widać jak ważne dla wspólnoty Kościoła jest sprawowanie tego sakramentu.  Sięgając do Katechizmu Kościoła Katolickiego przytoczę w ramach wstępu punkt 1337 Chrystus umiłowawszy swoich, do końca ich umiłował. Wiedząc, że 610 nadeszła godzina przejścia z tego świata do Ojca, podczas wieczerzy umył uczniom nogi i dał im przykazanie miłościPor. J 13,1-17.. Zostawiając im dowód tej miłości, nie chcąc oddalić się nigdy od swoich oraz czyniąc ich uczestnikami swojej Paschy, Jezus ustanowił Eucharystię jako pamiątkę swej Męki i Zmartwychwstania, którą polecił Apostołom celebrować aż do swego powtórnego 611 przyjścia. „Ustanowił ich wówczas kapłanami Nowego Przymierza”Sobór Trydencki: DS 1740..Ostatnia wieczerza to moment kluczowy dla ustanowienia Eucharystii opis tego wydarzenia przekazują nam zarówno ewangelie synoptyczne św. Marka, Mateusza i Łukasza jak i św. Paweł. Św. Jan już z pewnego czasowego dystansu odnosząc się do Eucharystii przekazuje nam jej pogłębioną interpretację. Teologicznie ważne są przytaczane przez św. Jana słowa Jezusa wypowiedziane w synagodze w Kafarnaum, przygotowujące do ustanowienia Eucharystii. Chrystus nazywa wówczas siebie chlebem życia, który zstąpił z nieba Por. J 6.. Znaczącym momentem w kształtowaniu prawnego ujęcia tajemnicy obecności Jezusa Chrystusa pod postacią chleba i wina był Sobór Watykański II. Właściwie nauka soborowa wyrażona w Konstytucji o Liturgii w Konstytucji dogmatycznej o Kościele, w Dekrecie o działalności misyjnej Kościoła oraz w Dekrecie o posłudze i życiu kapłanów została streszczona w kanonie 897 KPK, który pozwolę sobie przytoczyć w całości ze względu na jego wyjątkowy charakter. Kan. 897 - Najbardziej czcigodnym sakramentem jest Najświętsza Eucharystia, w której sam Chrystus Pan jest obecny, ofiaruje się oraz jest spożywany i dzięki której Kościół ustawicznie żyje i wzrasta. Ofiara eucharystyczna, pamiątka śmierci i zmartwychwstania Pana, w której uwiecznia się Ofiara Krzyża, jest szczytem i źródłem całego kultu oraz życia chrześcijańskiego; oznacza ona i sprawia jedność Ludu Bożego, przez nią buduje się Ciało Chrystusa. Pozostałe bowiem sakramenty i wszystkie kościelne dzieła apostolatu mają związek z Najświętszą Eucharystią i ku niej są ukierunkowane. Widać tutaj wyraźnie specyfikę samego prawa kościelnego, które nie skupia się tylko na ściśle prawnych regulacjach ale rozwija także tematy teologiczne. Kanon 897 i dwa następne, które jeszcze przybliżę za moment, przypominają podstawowe zasady teologiczne dotyczące sakramentu Eucharystii. Prawodawca zaznacza wyraźnie, że „Eucharystia jest centrum i szczytem życia Kościoła, ponieważ Chrystus włącza Kościół i wszystkie jego członki do swojej ofiary uwielbienia i dziękczynienia. Przez tę ofiarę Chrystus rozlewa laski zbawienia na swoje Ciało, którym jest Kościół. (KKK 1407). Podkreślany jest eklezjotwórczy wymiar Eucharystii – ona sprawia jedność Ludu Bożego i buduje Ciało Chrystusa – czyli Kościół. Całe życie Kościoła, misja apostolska mają związek z Eucharystią, bez Niej nie ma Kościoła.W kolejnym kanonie czytamy, że Kan. 898 - Wierni powinni z największym szacunkiem odnosić się do Najświętszej Eucharystii, biorąc czynny udział w sprawowaniu najczcigodniejszej Ofiary, z największą pobożnością i często przyjmując ten sakrament i adorując Go z najwyższą czcią. Duszpasterze wyjaśniając naukę o tym sakramencie powinni starannie pouczać wiernych o tym obowiązku. Tutaj znajdujemy trzy istotne obowiązki wiernego wobec Eucharystii A)wezwanie do odnoszenia się z najwyższą pobożnością do Najświętszego Sakramentu, B)zachętę do częstego przyjmowania tego sakramentu i do adoracji C)oraz zobowiązanie duszpasterzy do starannego pouczania wiernych o tym obowiązku. Celem całej formacji eucharystycznej jest pouczanie o treściach natury doktrynalnej - czyli przybliżanie tajemnicy obecności Zbawiciela w świętych postaciach oraz wzbudzenie pobożności – wyrażającej się w adoracji i zaangażowaniu w sprawowanie Eucharystii a szczególnie ukierunkowanie na częste i owocne przyjęcie Komunii Świętej. Widać tutaj wyraźnie jak wielką wagę prawodawca przywiązuje do tego sakramentu w życiu wiernych. Jeszcze jeden z wstępnych kanonów – tym razem odnoszący się do sprawowania Eucharystii – kanon 899 KPK Kan. 899 - § 1. Sprawowanie Eucharystii jest czynnością samego Chrystusa i Kościoła, w której Chrystus Pan, przez posługę kapłana, siebie samego, obecnego substancjalnie pod postaciami chleba i wina, składa w ofierze Bogu Ojcu, a wiernym - złączonym z Nim w Jego ofierze - daje się jako duchowy pokarm. § 2. W zgromadzeniu eucharystycznym Lud Boży gromadzi się w jedno, pod przewodnictwem biskupa lub pozostającego pod jego władzą prezbitera, działających w osobie Chrystusa, oraz wszyscy obecni wierni, czy to duchowni, czy świeccy łączą się w uczestnictwie, każdy we własny sposób, odpowiednio do święceń i zadań liturgicznych. § 3. Sprawowanie Eucharystii tak należy zorganizować, ażeby wszyscy uczestnicy uzyskali z niej jak największe owoce, dla osiągnięcia których Chrystus Pan ustanowił eucharystyczną Ofiarę. Potrzebę świadomego, czynnego i pełnego uczestnictwa w Eucharystii wszystkich wiernych ukazał w szczególny sposób Sobór Watykański II, wyraża­jąc troskę Kościoła, aby wierni podczas sprawowania Eucharystii nie tylko byli obecni, ale uczestniczyli świadomie, pobożnie i czynnie, posilali się przy stole Ciała Pańskiego, „a ofiarując niepokalaną hostię nie tylko przez ręce kapłana, lecz także razem z nim, uczyli się samych siebie składać w ofierze" (to cytat z Konstytucji o Liturgii Soboru Watykańskiego II KL 48). Na czynne i pełne uczestnictwo wiernych w Eucharystii zwracają uwagę również inne dokumenty Kościoła – między innymi Ogólne wprowadzenie do Mszału Rzymskiego. Kościół przywiązuje tak wielkie znaczenie do uczestnictwa wiernych w Eucharystii, że zabrania kapłanowi, jeśli nie zachodzi słuszna i uzasadniona przyczyna, sprawować ofiarę eucharystyczną bez udziału w niej przynajmniej jednego wiernego ten przepis zawarty jest w kanonie 906 KPK. Jednak nawet gdy wierni nie uczestniczą w ofie­rze eucharystycznej, jej sprawowanie stanowi czynność Chrystusa i Kościoła (kan. 904). Jeszcze raz podkreślę, co jest bardzo ważne w organizacji kultu Eucharystycznego, i co podkreślił w paragrafie 3 kanonu 899 prawodawca, że samo sprawowanie Eucharystii powinno być tak zorganizowane, aby wszyscy wierni otrzymali z niej jak największe owoce, dla których Chrystus ustanowił ofiarę eucharystyczną – priorytetem jest więc tutaj duchowy pożytek wiernych a nie samego tylko szafarza Eucharystii. Te wstępne kanony dotyczące Eucharystii zdecydowanie podkreślają jak bardzo Kościół ceni ten wielki dar naszego Zbawiciela jakim jest Jego obecność pod postacią Chleba i Wina. Podsumowując zachęcam do refleksji przede wszystkim nad wynikającymi z kanonu 898 obowiązkami wiernego wobec Eucharystii chodzi o wezwanie do odnoszenia się z najwyższą pobożnością do Najświętszego Sakramentu i zachętę do częstego przyjmowania tego sakramentu i do adoracji.

&

MSZE ŚWIĘTE  W NADZWYCZAJNEJ FORMIE RYTU RZYMSKIEGO

listopad Roku Pańskiego 2014 roku.

Kościół p. w. Narodzenia NMP, Lipnik, ul. ks. Brzóski 3

1 listopada (sobota) – godz. 12:00 – Uroczystość Wszystkich Świętych, kl. 1

2 listopada (niedziela) – godz. 15:15 – XXI Niedziela po Zesłaniu Ducha Świętego, kl. 2; liturgia celebrowana z Dnia Zadusznych za zmarłych (pro defunctis) z dodatkowymi modlitwami niedzieli oraz specjalną modlitwą przy katafalku

8 listopada (sobota) – godz. 11:00 – Sobotnia Msza Święta Matce Bożej

9 listopada (niedziela) – godz. 15:15 – Rocznica konsekracji Bazyliki N

11 listopada (wtorek) – godz. 9:00 – św. Marcina Biskupa i Wyznawcy, kl. 3

13 listopada (czwartek) – godz. 19:15 – św. Stanisława Kostki, kl. 2

15 listopada (sobota) – godz. 11:00 – św. Alberta Wielkiego, kl. 3

16 listopada (niedziela) – godz. 15:15 –XXIII Niedziela po Zesłaniu Ducha Świętego, kl. 2;

21 listopada (piątek) – godz. 16:00 – Ofiarowanie NMP, kl. 3; Msza Święta na rozpoczęcie pielgrzymki na Jasną Górę

23 listopada (niedziela) – godz. 15:15 – XXIV Niedziela po Zesłaniu Ducha Świętego, kl. 2;

29 listopada (sobota) – godz. 11:00 – Sobotnia Msza Święta o Matce Bożej

30 listopada (niedziela) – godz. 15:15 – Pierwsza Niedziela Adwentu, kl. 1

kl. – klasa, oznacza rangę święta

przed Mszą Święta o godz. 15.15 odmawiana jest Koronka do Bożego Miłosierdzia (o godz. 15.00)

Załączniki: